Plus

Donkeyote

Donkeyote is een charmante documentaire die de logistieke hobbels laat zien die Manolo tegenkomt tijdens zijn voorbereiding voor zijn tocht over Trail of Tears.

De Spaanse Manolo wil een tocht van 1600 kilometer maken in de VSBeeld Donkeyote

Je kunt met de tijd meewaaien of je hakken in het zand zetten. Don Quichot deed dat laatste. De 73-jarige Manolo ook. Ondanks twee hartaanvallen maakt hij nog steeds lange wandelingen in de Andalusische natuur.

Tot afgrijzen van zijn dochters heeft Manolo zelfs een nieuw, bijzonder ambitieus plannetje bedacht. Hij wil de beroemde Trail of Tears lopen, het pad dat Cherokee-indianen aflegden toen ze tegen hun wil naar Oklahoma werden verplaatst. Een tocht van een slordige 1600 kilometer. In Amerika dus. Met ezel Gorrión en schaapshond Zafrana aan zijn zijde.

Charmante documentaire
De charmante documentaire Donkeyote laat de logistieke hobbels zien die Manolo tegenkomt tijdens zijn voorbereiding. Dat hij een ezel over de Atlantische oceaan wil vervoeren, levert hem hoongelach op van het reisbureau. De huisarts onderwerpt hem vervolgens aan een duurtest en eist dat hij een GPS-ontvanger bij zich gaat dragen. Zo kan zijn ­familie altijd zien waar hij is.

Het wordt nog erger. Manolo heeft namelijk geen geld. Om de financiering rond te krijgen, zoekt hij naar een sponsor. Met Gorrión en Zafrana reist de zelfverklaarde cowboy naar het hoofdkantoor van een bedrijf dat hij heeft aangeschreven. De mevrouw die over zijn verzoek gaat, is helaas nét vertrokken. Als het trio op een grasveldje wil wachten op haar terugkomst, springt de automatische bewatering aan.

Regisseur Chico Pereira is een neefje van Manolo. Zijn oom nam hem als kind regelmatig mee op avontuur. Dat verklaart waarschijnlijk waarom het Pereira is gelukt om deze zonderlinge man zo naturel voor de camera te krijgen.

Ontroerend moment
Donkeyote is een echte fly on the wall-documentaire. Manolo lijkt volledig te vergeten dat hij wordt gefilmd. Tot hij op een ochtend wat moeilijk overeind komt van zijn stretcher. Die verdomde artritis. Plots horen we Pereira's stem, die vraagt of het wel goed met hem gaat. Een ontroerend moment, zeker omdat het zo uit de lucht komt vallen.

Toch reageert Manolo geïrriteerd. Hij lijkt zijn sterfelijkheid te beschouwen als een pietluttig detail. Zijn familie is daar logischerwijs wat ongerust over, maar het maakt hem een bijzonder innemende hoofdpersoon. Manolo heeft het enthousiasme van een kind en is niet van plan om vanwege zijn leeftijd achter de geraniums te gaan zitten. Mocht hij tijdens de tocht overlijden, dan is dat maar zo.

Ook de manier waarop hij met zijn beesten omgaat, draagt bij aan Manolo's charme. Zij willen net als hun baasje alleen maar lopen. En in tegenstelling tot vrijwel alle mensen hebben zij geen oordeel over zijn megalomane plan. Manolo beloont ze daarvoor met oneindige liefde. Als Gorrión angstig blijft weifelen voor een loopplank, praat Manolo urenlang zacht op hem in. Zafrana probeert de ezel blaffend de boot op te krijgen. Alsof je naar een echt gezinnetje kijkt.

Donkeyote

Regie Chico Pereira
Te zien in Eye, Ketelhuis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden