PlusPS

Dolle dwaze operadagen: kostuumverkoop bij de Nationale Opera

Een gevangenispak uit Fidelio of de lieveheersbeestjesjurk uit Het Sluwe Vosje. De Nationale Opera houdt openbare verkoop en toont alvast de mooiste kostuums

null Beeld Carly Wollaert
Beeld Carly Wollaert

Al maanden zijn de beheerders Robby Duiveman en Lars Willhausen een deel van hun tijd bezig met het sorteren en selecteren van de vierduizend kostuums die De Nationale Opera op 3 februari verkoopt. Het is de derde keer dat zo'n openbare verkoop wordt georganiseerd. Eerder gebeurde dat in 2003 en 2009.

Tweeduizend kostuums bevinden zich nu bij de decor-en kostuumopslag in Zuidoost, de andere helft is in Swifterbant, waar de Nationale Opera ook een magazijn heeft. Duiveman: "Zodra we deze verzameling hebben gesorteerd en ­geprijsd, kan die naar ons depot aan de Amstel en dan komt de volgende lading uit Swifterbant."

De belangrijkste reden voor de verkoop is er één die veel mensen met een voorliefde voor kleding en schoenen zullen herkennen: gebrek aan ruimte. Dan moet je zo nu en dan opruimen, wil je niet eindigen in een uitdragerij.

Pareltjes voor het archief
Duiveman doet dat met een lichte pijn in het hart. "Liefst verkoop ik natuurlijk niks. Alle kostuums zijn me dierbaar. Maar het moet nu eenmaal gebeuren." Hij troost zich met de gedachte dat hij wel zelf kan bepalen wát hij verkoopt. "Van sommige kostuums zijn er heel veel. Ik ­bewaar er een stuk of vijf van en de rest mag weg."

Maar er zijn uitzonderingen. De pareltjes koestert Duiveman. "We hebben natuurlijk ook ons historisch archief. Daarin bewaren we bijvoorbeeld kostuums van solisten, van bijzonder materiaal dat tijdgebonden of uit een wereldpremière is, of een pak waarin iemand een debuut heeft gezongen."

'Dit is van mij'
De Nationale Opera rekent op zo'n tweeduizend bezoekers, verspreid over een ochtend- en een middagsessie (De kaarten zijn inmiddels uitverkocht, red.). "Het wordt zoiets als de Drie Dwaze Dagen, maar dan bij de Opera," zegt Duiveman.

Van voorgaande jaren herinnert hij zich hoe mensen hun nieuwe vangsten over de vloer uitspreidden, her en der kostuums pasten en uitwisselden of zich soms zelfs met gespreide armen op één rek stortten: 'Dit is van mij!'

"Om dat te voorkomen, hebben we nu een limiet gesteld. Iedereen mag slechts vijf stuks kopen. Sommige mensen hebben echt hun zinnen op iets gezet. Ik weet nog hoe twee vrouwen aan hetzelfde kostuum stonden te trekken."

Na afloop stappen mensen soms meteen al in hun kostuum op de fiets of keren ze met de indrukwekkende uitdossingen in hun bakfiets terug naar huis. "Het leuke is dat ze vaak van alles combineren. De hoed uit de ene opera, het kostuum en de schoenen uit twee andere producties, terwijl die eigenlijk niet bij elkaar horen."

null Beeld Carly Wollaert
Beeld Carly Wollaert
null Beeld Carly Wollaert
Beeld Carly Wollaert

Rode soldatenjas
Het publiek dat op de verkoop afkomt is volgens Duiveman heel divers. Amateurtheatergroepen, studenten, verzamelaars, mensen die iets zoeken voor een gekostumeerd bal of een feest of die het kostuum als sieraad over een paspop hangen. Liefhebbers die een bepaalde voorstelling hebben gezien en een kostuum als herinnering willen hebben, maar ook mensen die het als 'gewone' kleding willen dragen.

Duiveman wijst op een rode soldatenjas uit Die Soldaten: "Zoiets zou je ook privé aan kunnen trekken. En uit Lohengrin hebben we bijvoorbeeld prachtige mantels. Heel ­modisch." In hetzelfde rek hangen linnen en zijden ­hedendaagse kostuums uit Oedipus Rex. Allemaal in rood, wit en bruin. "Mensen die van deze kleuren houden, zullen dit graag willen," vermoedt Duiveman.

Een stuk zwaarmoediger oogt het hooggesloten, Spaanse kostuum uit Don Carlos van Verdi. Liefkozend laat Duiveman zijn hand over de stof gaan: "De bijzondere kraag en manchetten zijn bij ons gemaakt. Heel streng, maar het kan mooi zijn voor..." Duiveman peinst even over een passend vervolg. "Nou, een theatergezelschap bijvoorbeeld!"

Boekenbal
Als een charmante verkoper in zijn eigen ­modezaak laveert Duiveman bedreven tussen de kledingrekken en hoog gestapelde kartonnen dozen waarop met zwarte viltstift omschrijvingen als 'rode soldatenlaarzen' of 'Macbeth' zijn geschreven. Hier en daar haalt hij kostuums ­tevoorschijn en doet aanbevelingen als: "Leuk voor het boekenbal!" (over een neopreen jurk uit Castor en Pollux). "Iets voor een onewomanshow!" (een voluptueuze gele ­japon in rococostijl) "Mooi als zomerjurk of avondkleding." (luchtige japonnen uit Idomeneo).

Wat anders ligt dat bij een felgroen kikkerpak uit de opera Het sluwe vosje dat zich meer leent voor een vrolijke verkleedpartij of een toneelstuk. Duiveman in het voorbijgaan: "Daar hoort ook een masker bij. Lars, heb jij het kikkerhoofd gezien?" Terwijl Willhausen speurt naar het kikkerhoofd, haalt Duiveman een vossenpak tevoorschijn. "We hebben eerst geprobeerd om dit met kunstbont te ­maken, maar later hebben dit toch met chiffon­slierten ­gedaan. De hele staart is daarvan gemaakt.

null Beeld Carly Wollaert
Beeld Carly Wollaert
null Beeld Carly Wollaert
Beeld Carly Wollaert

Lieveheersbeestje
Een van de duurste stukken is de rode lieveheersbeestjesjurk, ook uit Het sluwe vosje, die voor 300 euro te koop is. "De prijs hangt af van het materiaal, de decoraties en de tierelantijnen die eraan zitten," zegt Duiveman. In elk kostuum is een etiket gestikt, waarop terug te vinden is uit welke opera het komt en wie het heeft gedragen.

Duiveman wijst op goedkopere opties: "Dit is een gevangenispak uit de opera Fidelio. De stof is expres oud en versleten gemaakt, met gaten erin. We hebben er honderd van. Voor 20 euro mogen ze weg."

Na de eerdere verkoopsessies weet hij dat over dit soort kostuums vaak enige discussie ontstaat. "'Is dat niet duur met die gaten erin?' willen mensen weten. En hoewel alle kostuums worden schoongemaakt en gestoomd, zit er soms een blijvende transpiratievlek in. Daar krijgen we vaak wel vragen over."

Bloedspatten
Dat zal ook gelden voor een gracieuze, witte mantel vol bloedspatten. "Zowel de jas als de jurk die eronder zit is zo geprepareerd dat het bloed er niet uit te wassen is, dus je moet het als bloederig geheel kopen. Misschien leuk voor een horrorfeestje of een gothicparty."

Duiveman heeft suggesties genoeg, maar is benieuwd wat mensen nu eigenlijk doen met hun aankopen. Hij kwam daar slechts één keer achter: "In 2009 verkochten we een serie kostuums van rode lakeien uit Don Giovanni. Toen ik later bij de Gaypride ging kijken, zag ik een boot met alle rode pakken voorbijkomen. Dat is de enige keer dat ik iets van onze kostuums terugzag."

Zaterdag 3 februari, foyer Nationale Opera & Ballet, Amstel 3.

null Beeld Carly Wollaert
Beeld Carly Wollaert
null Beeld Carly Wollaert
Beeld Carly Wollaert
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden