Column

Dit is echt het allerlaatste shagje

Beeld Ivo van der Bent

En wéér stopte De Man met roken. 'Ik ben het helemaal zat,' zei hij vorige maand geheel uit eigen beweging, terwijl hij een shagje rolde. 'Dit is mijn laatste pakje. Het is mooi geweest.'

Nou ja, dat laatste pakje ging wel erg snel op, en wat had het eigenlijk voor zin om midden in een stressvolle periode te stoppen, geen enkele natuurlijk, en dus moest er alsnog een deadline aan te pas komen om de laatste rook definitief uit te blazen, maar goed, prima, binnenkort was het klaar, weg ermee.

Voor dat moment had De Man de eerste dag van onze minifietsvakantie uitgekozen. 'Juist dan,' zei De Man. 'Dan ben ik tenminste ontspannen. En trouwens, op de fiets kan ik toch niet roken.' En zo kwam het dat wij op Hemelvaart van Den Bosch richting Oirschot reden, op weg naar een bed and breakfast, op weg naar frisse lucht, nieuwe leien en schone longen.

Maar dat was buiten het echte leven gerekend. Want De Man moest bij aankomst in het huisje nog één laatste stukje tikken, want ook hij verdient zijn dagelijks brood in wat buitenstaanders vaak zo vrolijk de 'schrijverij' noemen. Over het verloop van die avond zal ik verder niet uitweiden, maar neemt u maar van mij aan dat er aan één stuk werd gezucht, gezeurd en gezanikt, want tikken zonder roken, dat gaat niet.

Toen ik rond half tien met het oog op dichte dorpskeukens voorzichtig informeerde of we misschien konden gaan, zei hij dat het mijn eigen schuld was, moest ik maar niet zo streng zijn, en weer een uur later aten we lauwe friet in snackbar De Put en luisterden we noodgedwongen naar een groep dronken deernen die op het aanpalende terras 'your penis will not fit in here, fit in here, fit in here' zongen.

En dat was nog maar het begin.

Want mensen die stoppen met roken denken nog maar aan één ding. De Man: 'Voor mij heeft het leven zonder sigaret geen zin meer.'
'Ik: 'Nee schat, als ik straks onder een auto kom, dán heeft het leven geen zin meer.'
De Man, na een korte stilte: 'Dan mag ik tenminste wel weer roken.'
Ja, want mensen die niet meer roken maken expres ruzie, zodat ze kunnen zeggen: 'Zie je wel, het is helemaal niet leuk zo, geef me nou maar een sigaret, dan wordt het weer gezellig.' Ook vrat hij zich in razend tempo door rollen Mentos en zakken chips heen, sloopte hij viltjes, kaarsen en plantjes en vroeg hij voortdurend aan serveersters, baliemedewerkers en willekeurige passanten of zij óók weleens waren gestopt met roken. Op een zeker moment zag ik hem zelfs een denkbeeldig shagje rollen, een trekje nemen en in een onbedaarlijke hoestbui schieten. Ik lieg niet.

Het eindigde zoals het altijd eindigde, en god weet waarom ik er elke keer weer intrap - De Man kocht alsnog een pakje shag, zodat hij de rest van de vakantie lekker naast me zat te paffen, gezellig, geestig en diep, diep tevreden.

Op één ding na.

De Man: 'De volgende keer moet je wel wat strenger zijn. Zo schiet het niet op.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden