District V

Zoals een Italiaan hoort te zijn

De locatie en de naam zijn hetzelfde, maar District V op het Van der Helstplein is veranderd in een Italiaans restaurant.

Het is alweer meer dan tien jaar geleden dat ik District V op het Van der Helstplein bezocht en teleurgesteld een Proefwerk produceerde waar ik een mager zesje voor over had. 'Lang wachten op afgeraffeld eten' was mijn oordeel.

Dat is nu wel even anders. In feite is het een volkomen andere zaak. Alleen de naam en de locatie zijn hetzelfde. De inrichting is bijvoorbeeld uitgebreid met een heuse pizzaoven en daar bakken ze ook hun eigen brood in, dat voortreffelijk is. Die pizza's proberen we een andere keer wel, maar u begrijpt: District V is nu een Italiaan.

De ontvangst is ook op zijn Italiaans, bijzonder hartelijk. Je zit nog steeds op vrij harde stoelen gelijkvloers, maar voornamelijk op een mezzanine of in het souterrain.

Het menu is klassiek Italiaans en omdat we met 2,5 man zijn, komt dat driegangenkeuzemenu van €31,50 goed uit.

De indeling van de kaart is in Antipasti (à €8,50), Secondi (daarbij inbegrepen pasta in hoofdgerechtportie; €19,) en Dolci (à €7,50).

We beginnen met een bord Zuppa di funghi con crostone al pecorino (paddestoelensoep met een crouton van pecorinokaas): een buitengewoon grote berg champignons etc. in bouillon met die crouton erop. Dat eet lekker weg.

De Caponata Siciliano di verdure, een licht zoet groentegerecht uit Sicilië, is lekker genoeg om ook de heftigste vleeseter even zijn bloeddorst te laten vergeten. En dan de Frittura di baccala con insalatine verde: een soort grote beignet van klipvis, een geëxalteerd lekkerbekje, zeg maar, met goede sla. De gastheer meldt ons nog dat dat zijn lievelingsgerecht is en we begrijpen waarom. Hij brengt ons ook nog, buiten de kaart om, een soort carpaccio van zwaardvis, erg lekker aangemaakt; we konden dat als een soort amuse beschouwen. Zwaardvis komt trouwens nog terug in onze echte keuze.

Dat hoofdgerecht blijkt een soort lasagne van plakken zwaardvis en aubergineplakken uit de oven te zijn, buitengewoon royaal geportioneerd en goed van smaak, al heeft zwaardvis wel vaak kans op een speciaal bijsmaakje, vooral de donkere delen - een acquired taste- nog het beste met een lichte petroleumsmaak te vergelijken. Dat is de aard van het beestje.

Overweldigend is de Arrosto di vitello alla Toscane, kalfsgebraad op zijn Toscaans: een baaierd aan plakken mooi, gaar en zacht kalfsvlees in een ingekookte groentesaus die je doet watertanden. Zelfs al eten we maar drie gangen deze keer, er blijft nog meer dan genoeg over om mee te nemen en het wordt onmiddellijk ingepakt in keurige ovenbakken (net als de zwaardvis).

En dan de Pappardelle 'Trevigiane' con radicchio e gorgonzola: een fors bord brede lintpasta met een voortreffelijke gorgonzolasaus met veel roodlof, oftewel treviso. Weer zo'n gerecht dat vleeseters vegetariërs kunnen benijden. Drie gerechten die overweldigend zijn voor zelfs forse eters.

Bij de desserts laten we ons verleiden tot een soort grand dessert, een groot bord met van alles erop. We zien de chef het met oeverloos geduld opmaken. Daar liggen dan profiteroles, een Piemontese 'flan al cioccolato', een warm chocoladecakeje met vloeibare vulling van goede chocola - dat proef je.

De citroentaart is Italiaans en goed, het ijs ook en er ligt nog wat fruit bij. Een plaatje.

Zoals het bij Italianen eigenlijk hoort, komt er nog een glaasje limoncello van het huis; dat kan vriezen en dooien, maar deze is heel goed. En dan is er een kruidenbitter, zo één waar Italianen verzot op (en goed in) zijn.

We drinken enkele losse glazen wijn, waaronder een ripasso Valpolicella; de fles gaat net open en gelukkig drinken we traag: deze wijn moet eerst wat ademen en de laatste slok is fantastisch (ripasso krijgt zijn bijzondere smaak door druivenschillen, overgebleven na het maken van amarone, gedroogd te laten meetrekken; een wondertje!)

De pizzakaart (waarbij een Bambino voor kinderen) laten we even vo

or wat hij is en het feit dat ze ook aan catering doen, is aardig, maar wat opvalt is de hartelijkheid waarmee iedereen bejegend wordt.

Dit is iets voor door de week en voor feestjes, voor jong en oud. En zeker voor Italiëliefhebbers.

9

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden