Plus PS

Dino Joghi a.k.a. GhettoDino reist als racedronevlieger de wereld over

Dino Joghi (26) reist als racedronevlieger de wereld over - drone in de handbagage. 'Het draait om controle.'

Dino Joghi: 'Alles wat je wilt weten, kun je gemakkelijk bij elkaar zoeken op internet' Beeld Rink Hof

Hij snerpt als een dolle. Helemaal hier, op een dinsdagavond in een vrijwel uitgestorven Diemerpark, maakt de racedrone van Dino Joghi een zeer doordringend geluid.

Een man op een fiets, snel trappend om een dreigende hoosbui voor te zijn, kijkt verrast naar ­boven als de drone met een noodvaart langsscheert. Een seconde later is het apparaatje alweer aan de andere kant van het grote veld.

Zo'n beetje aan de zijkant van dat veld staat Joghi, a.k.a. GhettoDino, er letterlijk onbewogen bij. Zijn hoofd draait niet eens mee met zijn drone. Terwijl boven de actie is, staat hij met een futuristische bril schijnbaar de andere kant op te kijken. Toch weet Joghi precies wat er gebeurt, daar tien, twintig meter boven het maaiveld: de drone zíjn zijn ogen. Een eenvoudig cameraatje stuurt beelden naar Joghi's bril. Niets beweegt, alleen zijn vingers die de joystickjes aantikken.

Computerspel
De verslaggever kan meekijken als de beelden ook worden doorgestuurd naar het scherm van een mobiele telefoon. Alsof je in een computerspel zit, zo snel rausjt de ­camera over het Diemerpark. Af en toe is de verslaggever zichtbaar op de beelden, in een flits. En weg is ie weer. Het is nauwelijks te bevatten dat die man met die pet, daar enkele meters verder, dit allemaal onder controle heeft.

Dat komt: Joghi is niet zomaar de eerste de beste. Hier staat geen beginneling die net een drone bij de speelgoedwinkel heeft gekocht en zomaar een avondje aan het spelen is geslagen. Joghi is een van de veteranen van de racedronewereld. 'Al' 2,5 jaar geleden werd hij geraakt door racevliegfilmpjes op internet.

Nu reist hij de hele wereld over, drone in de handbagage. Wereldkampioenschappen, officieus of semiofficieel: Joghi is erbij. Afgelopen jaar was hij acht keer in het buitenland, dit jaar zou de teller gemakkelijk kunnen uitkomen op vijftien tot misschien wel twintig internationale tripjes.

Pionier
In het dagelijks leven is Joghi verkoopmanager bij een online leerplatform, want van het racevliegen kan hij nog niet leven. Hij kan meestal vrij krijgen als hij in het buitenland zit voor evenementen en wedstrijden, doordat zijn baas ook enthousiast is over het dronevliegen. Deze avond in het Diemerpark is Joghi net terug uit Sjanghai, waar hij met collega's van over de hele wereld demonstraties en wedstrijden verzorgde.

Een veteraan is hij dus, maar noem Joghi vooral geen pionier: er waren andere wegbereiders voor hem. "Sommige van die jongens waren al een halfjaar voor mij actief met racedrones. Dat zijn echte pioniers." En even later: "Vroeger, toen ik net begon met het schrijven van mijn ­eigen codes, moest je nog gericht zoeken op YouTube. Nu is het pionieren wel zo'n beetje voorbij. Alles wat je wilt weten, kun je gemakkelijk bij elkaar zoeken op internet."

Het gaat goed met de dronewereld, zegt Joghi. Het aantal beoefenaars groeit maand na maand en steeds meer vliegers overstijgen de eenvoudige kant-en-klaardrones die te koop zijn bij Intertoys. Zijn eigen drone is ook niet zomaar te bestellen, zegt Joghi. "Als je het goed wilt doen, moet je je drone zelf samenstellen. Ik heb alles apart ­gekocht: de motor, de batterij. Het luistert nauw, je moet weten hoeveel druk erop komt te staan."

Nauwelijks afgewerkt
De drone waarmee Joghi deze avond vliegt is 'pretty ­basic': een beetje smerig door landingen in hoog gras en nauwelijks afgewerkt. De boel hangt met ducttape aan elkaar. Dit is een racedrone, de discipline waarop Joghi zich richt. De officiële naam is FPV-drones: First Person View, wat inhoudt dat de 'piloot' meekijkt via een ­cameraatje dat onder aan de drone hangt. De andere tak van de sport wordt beoefend door de stuntvliegers, de freestylers.

Als Joghi meedoet aan wedstrijden, moet hij een uitgezet parcours zo snel mogelijk afleggen. Dat kan in de buitenlucht zijn, maar ook in hangars of parkeergarages. Joghi vliegt bijvoorbeeld regelmatig op de voormalige vliegbasis Valkenburg bij Den Haag.

De beelden daarvan zijn spectaculair: met hoge snelheid ­bewegen de drones door kleine ruimtes en sturen ze precies door gaatjes die vaak niet veel groter zijn dan de drones zelf.

Indrukwekkend is het filmpje dat Joghi maakte onder een viaduct in Zuidoost, waar hij zijn drone over het water en tussen de fonteinen door laat vliegen. "Dat was vet ja. Ik was vooral opgelucht dat het goed ging. Als je je drone verliest boven water, ben je hem echt kwijt."

Gevaarlijke situaties
Er is nog veel onduidelijk over drones en wat je er precies mee mag, zegt Joghi. Want hinder je niemand, levert al dat gevlieg in de openbare ruimte geen gevaarlijke situaties op? De reden dat hij juist hier wilde afspreken, in het Diemerpark, zit 'm deels ook daarin, vertelt hij: het park ligt precies buiten de no-flyzone die voor het grootste gedeelte van Amsterdam geldt. Daarbinnen kun je tegenwoordig zomaar een proces-verbaal aan je broek krijgen.

Het is nog maar een week of vijf, zes geleden dat hij even verderop, aan de andere kant van het Amsterdam-Rijn­kanaal in het Flevopark, ineens omringd werd door politie. "Agenten, mannen op politiemotoren, de luchthavenpolitie - de hele rambam. De regels gelden al langer, maar nu gaan ze erop handhaven."

"Ik moest mee en mijn drone werd tijdelijk in beslag genomen. De volgende dag moesten we terugkomen en gelukkig kregen we onze ­apparatuur ­terug. Het leverde ons wel een boete op van 300 euro. Vandaar dat we nu hier zijn. Ook prima hoor."

Hype of niet?
Joghi heeft een eigen ploegje, waarmee hij veel vliegt: Team SQG. De sport staat op doorbreken, zegt hij. Eurosport zendt het uit, in de VS is het droneracen veel te zien op sportzender ESPN.

"Het zou zomaar iets kunnen worden met de sport. Dit is wel een belangrijke tijd: blijken we een hype te zijn en hoor je over een paar jaar niets meer van ons of breken we door en behoren misschien zelfs de Olympische Spelen tot de mogelijkheden? Dat zou fantastisch zijn."

Tijdens de hoosbui die volgt, schuilt Joghi even in de kantine van de naastgelegen hockeyclub, maar als het even droog is, bouwt hij zijn dro­ne snel weer op. Zoef, daar gaat ie. Snelheden van 180 kilometer per uur zijn mogelijk met zijn drone, zegt Joghi. "Maar dat is niet ­nodig. Het gaat om de controle die je moet hebben."

Dino Joghi: 'Het gaat om de controle die je moet hebben' Beeld Rink Hof
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden