Dikste mensen wonen op Nauru

Foto ANP

DEN HAAG - Het is een wereldrecord waar de 14.000 inwoners van Nauru niet blij mee zijn. Het ministaatje in het midden van de Stille Zuidzee, heeft procentueel de meeste dikke mensen van de wereld. Dat blijkt uit cijfers van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Nederlands staat op een 88ste plaats.

Zuidzee-staten bezetten zelfs de eerste zeven plaatsen op de wereldranglijst, met alle gevolgen voor de volksgezondheid van dien. Maar volgens Nauru valt het allemaal wel mee. Het is gewoon een kwestie van meten en wegen.

'Hoe dikker hoe beter' was lang het adagium op de eilanden in de Grote Oceaan. De omvang van de buik illustreerde de welstand en de positie van de eigenaar. Koning Tupou IV van Tonga woog op een gegeven moment meer dan tweehonderd kilo. De gewone bevolking sloeg ook niet graag een maaltijd over, maar omdat er vaak maar één keer per dag stevig werd gegeten en meestal nog gezond ook - vis, kokosnoten en wortels - waren er niet veel problemen. Dat veranderde met de stijging van de algemene welvaart en de import van ingeblikt voedsel - met vlees - uit de Verenigde Staten en Australië.

Een blik eten opentrekken werd het nieuwe statussymbool. De altijd al zeer genereuze porties werden echter niet kleiner, maar de geconsumeerde hoeveelheden vet en suiker namen wel toe. Met als gevolg een in alle opzichten uitdijende bevolking en tal van welvaartsziekten - diabetes, hartfalen - die de eilandbewoners eerder niet kenden. Op Amerikaans Samoa bijvoorbeeld heeft 47 procent van de bevolking suikerziekte.

De WHO bepaalt aan de hand van de zogenoemde 'body mass index' (BMI) of er sprake is van overgewicht of vetzucht (obesitas). De waarde van de index is gemaakt uit de formule: gewicht van de persoon (in kilogram) gedeeld door het kwadraat van de lengte (in meter). Bij een BMI van 25 is sprake van overgewicht, bij 30 of meer van vetzucht. Op Nauru is 97 procent van de mannen en 95 procent van de vrouwen te zwaar, driekwart van de bevolking valt zelfs in de categorie 'obesitas'.

De regering van de slechts 21 vierkante kilometer grote republiek is niet blij met die vaststelling. ''BMI is geen eerlijke maatstaf", zeggen de autoriteiten. De eilandbewoners zijn van nature klein en breed, anders dan bijvoorbeeld de gemiddelde Europeaan. ''Er moet ook worden gekeken naar andere factoren, zoals etniciteit", aldus Setareki Vatucawaqa, het hoofd van de gezondheidszorg op Nauru. De WHO erkent dat er verschillen kunnen zijn, maar dat maakt de eilanders niet minder zwaarlijvig. Dat geeft de regering ook wel weer toe. Er worden nu zelfs activiteiten georganiseerd om de bevolking in beweging te krijgen, zoals een eens per week een drie kilometer lange wandeling rond het toch nauwelijks gebruikte vliegveld.

Nauru, een voormalige Duitse kolonie en Australisch protectoraat, heeft namelijk nog een probleem: er is niets te doen. Vogelpoep die door de eeuwen heen in zeer royale mate op de rotsen werd gedeponeerd was tot zo'n dertig jaar geleden de hoofdbron van inkomsten, als makkelijk te winnen fosfaat. Maar sinds alles is afgegraven, rest een maanlandschap en een geruïneerd land, dat alleen door de verkoop van zijn internetadres .nu en het tegen betaling huisvesten van door Australië geweigerde en doorgestuurde asielzoekers nog wat geld binnenhaalt. Voor de bevolking rest weinig anders dan nog maar wat te eten. (GPD)

* De top acht volgens de WHO: 1. Nauru, 2. Cook Islands, 3. Tonga, 4. VS van Micronesië, 5. Palau, 6. Niue, 7. Samoa, 8. Verenigde Staten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden