Die Tanja Nijmeijer behoort tot de domste vrouwen van de wereld

Die Tanja Nijmeijer, die naar Oslo mag om over vrede tussen de Farc en de Colombiaanse regering te praten, behoort tot de domste vrouwen van de wereld. Sterker: je zou haar één van de gevaarlijkste vrouwen ter wereld kunnen noemen.

Dat vindt ook prof. Beatrice de Graaf, hoogleraar conflict en veiligheid in historisch perspectief in Leiden, die ik een paar keer mocht interviewen. Zij zegt dat Nijmeijer 'bloed aan haar handen' heeft. De Graaf: 'Ze heeft in haar dagboeken zelf toegegeven dat ze betrokken was bij een aanslag waarbij een kind om het leven kwam. Ulrike Meinhof wordt soms als de gevaarlijkste vrouw gezien, maar die heeft nooit op iemand geschoten. Dat ligt bij Nijmeijer wel anders.'

Moet ze worden opgepakt en voor het gerecht worden gesleept?

We weten in dat geval nu al hoe ze zich zal verdedigen. Ze zal betogen dat ze 'hier in het Westen' geen eerlijk proces krijgt. Ze zal beweren dat het een politiek proces is en dat Amerikaanse imperialisten achter haar arrestatie zitten. Ze zal betogen dat geweld in haar situatie gerechtvaardigd, of gelegitimeerd, was. Ze streed immers, als soldaat, voor sociale gelijkheid en sociale rechtvaardigheid en die konden alleen worden afgedwongen met geweld, zoals ook het Westen via oorlogen zijn recht heeft bevochten. Ze zal voortdurend op die wederkerigheid wijzen: 'Waarom mogen jullie wél met wapens je rechtstaat verdedigen en waarom mag ik, mochten wij, dat niet doen?'

In de jungle draaiden ze steeds dezelfde marxistische platen.

De idealen van de Farc zijn allang verlaten, weet ook Nijmeijer. Er moest namelijk geld worden verdiend om wapens te kopen. En een gewone baan levert te weinig kalasjnikovs op. Drugs verhandelen gaat dan het snelst.

Een ideaal wettigt uiteindelijk elke misdaad. Dat is het verfoeilijke van idealen.

Maar wat zou ik hebben gedaan? In Colombia is de sociale gelijkheid zoek. Overal is er corruptie en de kloof tussen rijk en arm is er gigantisch.

Marx is daar nog de god van de hoop en je weet: als de hoop je heeft verlaten, graaft hij ergens een graf.

Goddank ben ik nu te laf en te slim om te doen wat Tanja Nijmeijer deed. Veertig jaar geleden was ik ook dapper en naïef. Maar gelukkig niet zo heel dapper.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden