Column

Die arme cartoonisten

THEODOR HOLMAN

Na de aanslag in Parijs op het satirische tijdschrift Charlie Hebdo (omdat Mohammed als gastredacteur was opgevoerd en ze een cartoon hadden geplaatst waarop Allah stond) dacht ik: hoe komt het dat cartoonisten erger worden bedreigd dan anderen?

Na de moord op Theo van Gogh zijn er bij mijn weten geen regisseurs meer ernstig bedreigd en na de Duivelsverzen van Salman Rushdie weet ik ook geen schrijvers die beveiligd moesten worden. Het zijn vooral cartoonisten, zoals Kurt Westergaard en de tekenaars van Charlie Hebdo.

Dat heeft te maken met de eenvoud van het medium, denk ik. Vermoedelijk zijn de aanslagplegers geen lezers. Een boek kijken ze niet in, literatuur is vermoedelijk niet aan ze besteed, althans, ik geloof niet dat de nieuwe Connie Palmen in extremistische kring erg populair is.

Dat geldt ook voor films. Naar 'de betere film' - wat dat ook moge zijn - gaan extremisten niet. Die willen porno, of pief-paf-poef, of desnoods een muziekfilm, maar naar de nieuwe Woody Allen of een film als Black swan of Debt zie ik ze niet gaan. Te moeilijk voor ze? Ach, dat weten we niet. Ze vinden er niets aan.

''Hallo jongens, gaan jullie mee naar de nieuwe François Ozon, dan krijgen jullie daarna de nieuwe Marente de Moor en dan gaan we daarna fijn extremistische dingen doen.'' Dat krijg ik niet goed bij elkaar in mijn hoofd. Maar cartoons - dat zijn de nieuwsbronnen van de extremisten.

Als ze Rutte afgebeeld zien als een kleine piemel of een getailleerde tuinslang met een bril op, komt dat overeen met hun duiding van de politiek. Netanyahu als een liegbeest met enge poten, Obama als kokosnoot en Sarkozy als klein spinnetje dat tussen de benen van de dikkontige Merkel kriebelt, verbeelden hun analyse van de toestand in de wereld.

En als dan Allah ook een persoon kan zijn om wie anderen lachen, blijken diezelfde cartoonisten die eerst zo leuk waren, een visie te hebben die beledigend is. Waren de cartoonisten steeds vrienden, nu zijn het tegenstanders geworden die hen aanvallen. En dus moeten die cartoonisten dood.

Ik heb meelij met de cartoonisten; de goeden beoefenen momenteel het gevaarlijkste beroep ter wereld. Ze relativeren alles.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden