Ten slotte

Diamantair Fred Stoeltie (84) heeft het leven geleefd

Volgende week zou hij 85 zijn geworden, maar zijn ouwe gabbers denken dat hij al met al zo'n 170 jaar geleefd heeft. Met de dood van diamantair Fred Stoeltie telt de stad een uiterst kleurrijke Amsterdammer minder, die door vrienden in de roemruchte lijn van Lou Polak en Peter Knegtjens wordt geplaatst.

Fred Stoeltie, in 2004 achter de receptie van de diamantair in de Wagenstraat. Beeld Stadsarchief Amsterdam

Het begrip is wat in onbruik geraakt, maar Stoeltie maakte deel uit van wat wel de 'natte gemeente' werd genoemd, in dit geval een gezelschap levensgenieters op het snijvlak van showbizz, diamantwereld, toerisme, kunst, reclame en hotellerie.

Dat trof elkaar in wisselende samenstellingen in café Heuvel, Die Port van Cleve, het Crown Plaza Hotel, Freddy's Bar, het Hans Brinker Hotel en bij Piet de Waal van café Van Klaveren. Stoeltie, een grappenmaker, was een markante en zeer gewaardeerde figuur in deze kringen, waar warme herinneringen leven aan doldwaze avonden. Maar menige anekdote is minder geschikt voor jeugdige lezertjes en/of nabestaanden, andere zijn in de duisternis van de nacht verdwenen.

Stoeltie begon in 1954 met Henk Holshuysen, ballroomdanser op WK-niveau, een diamantbedrijf in de Wagenstraat. De zaak liep uitstekend tot de oliecrisis zich aandiende en de partners in een stevige brouille terechtkwamen. Als hem werd gevraagd hoe het nou toch met Henk was, zei Stoeltie altijd: 'Die is overleden.'

In 1986 werd de zaak overgenomen door Benno Leeser van Gassan, die hem in dienst nam als ambassadeur en pr-man, een vrije rol die hem op het lijf geschreven was en die hij bijna tot zijn tachtigste vervulde.

Stoeltie kende jaren van grote rijkdom, met een groot huis aan de Amstel, paarden en een zwembad, maar bleef precies dezelfde flamboyante kerel toen hij de centen wat meer moest omdraaien, een man die aan het einde van het gelag vaak de rekening nam.

Dappere Dodo
Hij was één van de laatste Mohikanen van het exclusief mannelijke feestgezelschap Dappere Dodo, waarvan nu nog leden als Tonny Eyk, Koos Postema, Frank Lodeizen, Pietro Tramontin, Ron Brandsteder, Jan Cremer, Nico van der Zwet, Rene Klawer, Hein Jens en Aad Ouborg het vaandel dragen. In een zaaltje in het Crown Plazahotel aan de Nieuwezijds, met het interieur van het oude restaurant Dorrius, herdenkt het inmiddels tot Kleintje Dodo herdoopte ploegje twee keer per jaar overleden leden als John Kraaijkamp sr., Rijk de Gooyer, Rob Penris en Jan Heuvel. In dat zaaltje staat nog altijd de levensgrote Dodo, geschonken door Freddy Heineken, die een vrij goed idee had tot welke kringen hij zijn pr moest richten.

Een anekdote dan toch. Eén van de vrienden - discretie is hier geboden - had platjes opgelopen en dat was niet geheim gebleven. Op zijn verjaardag kreeg hij van al z'n vrienden elpees van The Platters, waarvan zijn stomverbaasde vrouw zeker wist dat hij daar niet van hield. Later vroeg Stoeltie de man bij hem op kantoor te komen; daar werd hij ontvangen in een geheel met plastic afgedekte ruimte, Stoeltie zelf in regenpak en met zuidwester. Maar zeker is dit alles niet.

Natuurliefhebber
Stoeltie kon, ofschoon een zekere ruwheid hem niet vreemd was, heel goed met vrouwen omgaan, en stond daarom bij de vrienden bekend als 'een enorme natuurliefhebber'. 'Een supergezellige vent en een heel goede zakenman,' zegt Hein Jens, oud-directeur van Carré, die hem veertig jaar kende. 'Een karakter, enorm ruim in het delen, feest was altijd feest. Hij heeft het leven wel geleefd. Maar hij was ook het gezicht van de stad - wat hij vanuit de diamantbusiness gedaan heeft voor het toerisme, daar hebben horeca en hotels enorm van geprofiteerd. Weet jij al wanneer hij begraven wordt? Want dat zal zeker een enorm feest worden.'

Rene Klawer, ceo van de De Reisspecialisten Groep: 'Hij was altijd vrolijk, hij kende iedereen, zulke mensen heeft de stad nodig. Een Mokums icoon. Hij was altijd bezig met verbinden. Op de ITB, de grote toerismebeurs in Berlijn, was Stoeltie altijd het middelpunt van de Holland-stand. En hij is een belangrijke matchmaker geweest tussen Leeser van Gassan en Ben Meier van Coster Diamonds. Dat boterde niet altijd, maar hij wist ze steeds te overtuigen van hun gezamenlijke belang.'

Klawer was dinsdag nog bij Stoeltie, die het laatste jaar niet meer buiten kwam en door zijn vrouw verzorgd werd. 'Hij was er eigenlijk al niet meer. Zijn vrouw liet me een dvd zien waar hij al weken naar keek: een oude opname van Johnny & Rijk, steeds maar weer opnieuw. En elke keer weer om dezelfde grappen lachen. Hij genoot enorm van kleine dingen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden