Plus

Deze films komen van ver buiten je vertrouwde bubbel

World Cinema Amsterdam laat zien dat de filmwereld groter is dan Europa en de Verenigde Staten. Het tiendaagse festival vertoont films uit Latijns-Amerika, Azië en Afrika.

Sir biedt een inkijkje in de knellende Indiase kasten­maatschappij. Beeld Sir

"Iedereen heeft recht op dromen," zegt de zoon uit een rijke familie tegen de dienstmeid van de familie in het schoorvoetende Indiase liefdesdrama Sir. Makkelijk gezegd als je geen geldzorgen hebt. Voor haar ziet de wereld er anders uit.

Zij is een jonge weduwe uit een dorp en zal nooit kunnen hertrouwen, want dat schrijft de plattelandstraditie voor. Eenmaal weduwe, altijd weduwe. Valt er te ontsnappen aan deze knellende opvatting en het immense klassenverschil tussen beiden?

Het toegankelijke Sir, de openingsfilm van World Cinema Amsterdam, is een goed voorbeeld van het soort films dat het festival vertoont. Het biedt een inkijkje in een andere cultuur en stelt clichéopvattingen ter discussie.

Bollywood zou van Sir een Assepoestersprookje hebben gemaakt, maar Rohena Gera, die de film schreef en regisseerde, verdoezelt niet de immense klassen- en statusverschillen die een immense barrière opwerpen tussen mogelijke geliefden.

Opmerkelijk voor de Indiase filmwereld is ook dat Gera, die op het festival aanwezig is, het verhaal in haar debuutfilm vertelt vanuit het perspectief van de dienstmeid.

Open zenuw
Sir maakt deel uit van de negen films tellende competitie, zoals altijd het hart van het festival. Daarin is ook de film 3 Faces te zien van Jafar Panahi. De Iraanse filmmaker, die al jaren het land niet mag verlaten, is er weer in geslaagd om het hem acht jaar geleden opgelegde twintigjarige filmverbod te omzeilen.

In 3 Faces, waarmee Panahi in Cannes de scenarioprijs won, reist hij met een vrouw naar haar geboortedorp om uit te zoeken waarom zij geen actrice mocht worden. Daarmee raakt de film, zoals ook al het eerdere werk van Panahi, aan een open zenuw van de patriarchale Iraanse samenleving, namelijk de repressie van vrouwen.

Interessant is ook Weldi van de Tunesische regisseur Mohamed Ben Atti, die twee jaar geleden, met steun van Luc en Jean-Paul Dardenne als producenten, verrassend debuteerde met Hedi. In een interview in Het Parool zei de regisseur toen dat hij zich zorgen maakte over de invloed van het islamitisch extremisme in zijn land.

Dat hij het meende, blijkt uit Atti's tweede film Weldi. Daarin is de zoon van een echtpaar van de ene op de andere dag spoorloos. De middelbare scholier blijkt te zijn afgereisd naar Syrië. Aangrijpend toont de film de twijfel, stress en wanhoop bij zijn ouders, die zich radeloos afvragen wat ze verkeerd hebben gedaan.

Verder in de competitie films uit Zuid-Korea (Burning), Zuid-Afrika (Five Fingers for Marseilles), China (Girls Always Happy), Venezuela (La soledad), Paraguay (Las herederas) en Brazilië (Liquid Truth).

Filmcensuur
Speciale aandacht is er voor de Cubaanse cinema. Onder de titel Cine Cuba zijn zeventien korte, middellange en lange films te zien, waaronder de politieke komedie Sergio & Serguéi van regisseur Ernesto Daranas Serrano.

In de in 1991 spelende film komt een Cubaanse radioamateur in contact met een in de ruimte gestrande Russische kosmonaut. Helaas hebben de Russen door de ineenstorting van het communisme geen geld voor een reddingsoperatie.

Dat de film kan worden opgevat als een metafoor voor het failliet van het communisme zal de reden zijn dat hij in Cuba is verboden. De Cubaanse filmcensuur zal zeker aan bod komen in gesprekken op het festival. Kunnen filmmakers zich meer veroorloven dan onder Castro's rigide regime of is de ogenschijnlijk toegenomen vrijheid niet meer dan een cosmetisch laagje?

World Cinema Amsterdam, vanaf donderdag t/m 25 augustus in Rialto. Het festival houdt ook openluchtvertoningen op het Marie Heinekenplein, in de tuin van het Tropenmuseum en in Vondelpark Openluchttheater.

15 jaar Pluk de Nacht

Vanaf woensdag verandert het Stenen Hoofd aan de Westerdoksdijk in een filmfestivalparadijs voor Pluk de Nacht. De 15de editie opent met Madeline's Madelin van Josephine Decker, met onder anderen Miranda July en de debuterende Helena Howard.

Er staat een aantal debuten op het programma, waaronder The Heart van de Zweedse regisseuse Fanni Metelius en het Deense Denmark. Ook is er een avond gewijd aan animator Don Hertzfeldt.

Verder zijn er speciale themamiddagen: eentje gewijd aan het cassettebandje, een andere speciaal voor hondenliefhebbers en hun honden (Dog Day Afternoon). Het programma staat op plukdenacht.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden