Deze documentaires mag u niet missen tijdens het IDFA

Wat zijn de films om op te letten tijdens het 25ste International Documentary Film Festival Amsterdam? Het Parool heeft een selectie van tien bijzondere titels gemaakt.

Beeld uit The Queen of Versailles.Beeld IDFA

1. The Queen of Versailles (regie: Lauren Greenfield)
Geheide festivalhit is een tragikomisch portret van een excentriek Amerikaans miljardairsgezin dat getroffen wordt door de financiële crisis. Dat treft slecht, want ze zijn zojuist begonnen aan de bouw van het grootste familiehuis in de VS, een kopie van Versailles, maar dan met een bowlingbaan (en een schaatsbaan) voor de kinderen. De crisis komt in vele gedaanten, maar dit verhaal kende u nog niet.

2. 30 Years of Darkness (30 años de oscuridad) (regie: Manuel H.Martin) Verbijsterend verhaal uit de recente Europese geschiedenis. Manuel Cortés is een van de 'mollen' die tijdens de Spaanse Burgeroorlog onderdoken en pas dertig jaar later tevoorschijn kwamen. De geschiedenis wordt gereconstrueerd aan de hand van ooggetuigenverslagen en fraaie animaties.

3. Wrong Time Wrong Place (regie: John Appel)
De Nederlandse openingsfilm van het festival onderzoekt de rol die het toeval speelde op 22 juli 2011 in Noorwegen, toen Anders Breivik zijn aanslagen pleegde. Indringende gesprekken met overlevenden uit alle windstreken, die zich afvragen waarom het noodlot hen gespaard heeft. Appel demonstreert dat er vele antwoorden op mogelijk zijn.

4. First Cousin Once Removed (regie: Alan Berliner)
Indrukwekkend portret van Berliner zijn oom, de dichter en vertaler Edwin Honig. Hij wordt in zijn laatste levensjaren in zijn werkkamer gefilmd, als de ziekte van Alzheimer een steeds grotere tol eist. Veel meer dan een klinisch verslag is het een film over het geheugen, literatuur, film en de dingen die voorbijgaan. Intiem, geestig, ontroerend en monumentaal tegelijk.

5. Searching for Sugar Man (regie: Malik Bendjelloul)
Oppassen met grote woorden, maar dit is een onvergetelijk portret van een muzikant waar u vermoedelijk nog nooit van gehoord heeft. Rodriguez, een vergeten singer-songwriter uit het VS van de jaren zestig werd een van de grote helden in het Zuid Afrika van de apartheid. Zonder dat hij het zelf wist. Het verhaal heeft een paar grote verrassingen in petto. Hoogtepunt van de toch al uitstekende Music Competition.

6. The Central Park Five (regie: Ken Burns, Sarah Burns, David McMahon)
Nauwgezette reconstructie van een juridische dwaling die het leven van vijf zwarte tieners uit Harlem ontwricht heeft. Ze werden beschuldigd van de verkrachting van een vrouwelijke, blanke, jogger in Central Park in 1989, een jaar waarin de raciale spanningen in New York hoog opliepen. Archiefbeelden laten precies zien hoe de politie de zaak snel wilde afsluiten, waardoor de echte dader vrijuit ging.

7. The Imposter (regie: Bart Layton)
Over deze film blijft u nog wel even napraten. Hoeveel fictie zit er in dit bizarre verhaal over een verdwenen kind dat na vier jaar weer opduikt, maar dan in een compleet andere gedaante? Hoe komt het dat de familie deze vreemdeling als hun eigen bloed weer in de armen sluit? De documentaire als film noir.

8. Room 237 (regie: Rodney Acher)
Heel curieus geval dit, over mensen die de horrorklassieker The Shining van Stanley Kubrick bestuderen als betrof het de Dode Zee- rollen. Welke boodschappen heeft Kubrick voor ons achtergelaten? Ze komen, op basis van uitputtende exegese van elk filmframe, tot zeer uiteenlopende conclusies.

9. The House I Live in (regie: Eugene Jarecki)
De war on drugs heeft de VS de grootste gevangenispopulatie in de wereld gegeven. En verder zijn drugs, goedkoper en puurder dan ooit. Boeiende zoektocht naar de geschiedenis en de achtergrond van deze oorlog, met een belangrijke rol voor David - The Wire - Simon. De feiten blijven verbijsterend.

10. London: The Modern Babylon (Julien Temple)
Wervelende ode aan een stad die dit jaar weer even het fabuleus middelpunt van het universum was. Prachtig en origineel gebruik van archiefmateriaal die de puristen en historici tegen de borst zou kunnen stuiten, maar die de pan uit swingt - en wat een muziek. Geschiedenisles, maar dan in de stijl van Danny Boyles opening van de Olympische Spelen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden