Column

Defensieve lulkoek

Afgaand op een verslag in deze krant van een avondje #crea met minister Dijsselbloem van Financiën heeft het kabinet een nieuwe ring van defensieve lulkoek rond zijn desastreuze begrotingsbeleid aangelegd.

Ewald EngelenBeeld Floris Lok

Na regels zijn regels, de belegger, vergrijzing, zorgkosten, toekomstige generaties, triple A zijn het nu stijgende rentestanden die ons ervan moeten overtuigen dat een vierde roofoverval op onze portemonnee in evenveel jaar toch echt het beste is.

Helemaal bezopen is dat niet. Sinds het bankroet van Lehman Brothers vijf jaar geleden leven we in een wereld van absurd lage rente. Omdat overheden om politieke redenen - Republikeinen en Democraten die elkaars bloed wel konden drinken in de VS, stompzinnige begrotingsregels in Europa - hun economieën nauwelijks via extra uitgaven konden stimuleren, kwam die taak bij centrale banken te liggen.

Dat hebben we geweten. Rentestanden van nul, honderden miljarden dollars en euro's uit het niets getoverd, centrale bankiers die uitgroeiden tot hogepriesters en wier minste of geringste scheet, zucht of boer door het verzamelde journaille eindeloos op monetaire inhoud werd beproefd.

Maar nu groei oploopt, werkloosheid daalt, consument weer uitgeeft en bedrijven weer investeren, nadert het moment dat centrale bankiers zich weer terugtrekken in de anonimiteit, hun monetaire alchemie staken en rentestanden weer naar normaal peil optrekken. Tenminste, in de VS.

En daar zit het probleem. Door politiek gepruts hebben wij kostbare tijd verspild en zitten we nog altijd diep in de penarie. Sterker, door de roofovervallen van de staat zijn onze schuldposities alleen maar verslechterd. Oftewel, wij zijn nog zwaar verslaafd aan monetaire morfine en kunnen stijgende rentelasten missen als kiespijn. Precies dat gaat gebeuren als Fed-baas Bernanke vanaf volgende maand stopt met zijn injecties en zijn opvolger voorjaar 2014 de rentestanden gaat verhogen.

Snapt u meteen waarom Dijsselbloem zo graag van Dé Bank af wil: hij is als de dood dat stijgende rentelasten de begroting verder uit het lood trekken. Kan niet schelen dat die lasten historisch laag zijn. Kan niet schelen dat het een definitieve afboeking van € 10 tot 15 miljard op ABN Amro betekent. En kan niet schelen dat vier miljoen huishoudens zuchten onder rentepercentages die makkelijk drie keer zo hoog zijn. En dat een eventuele renteverhoging veel van hen in het bankroet zal storten.

Daarom de volgende eis: verkoop ABN Amro alleen als er een opbrengst van € 16.797.036.000 uitrolt en de buit hoofdelijk onder de burgerij wordt verdeeld. Zien we tenminste nog iets terug van onze bankensteun. En komt Rutte alsnog zijn verkiezingsbelofte na.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden