Proefwerk

De Wereldbol (6,5)

De intenties en ingrediënten zijn goed bij De Wereldbol. Maar voor een menu als dit in een huiskamer als deze, vinden we de prijs te hoog.

Net als wanneer je voor het eerst bij iemand thuis komt, is het van de meeste dingen in de zaak volstrekt onduidelijk wat ze er doen. Beeld Rink Hof
Net als wanneer je voor het eerst bij iemand thuis komt, is het van de meeste dingen in de zaak volstrekt onduidelijk wat ze er doen.Beeld Rink Hof

De Wereldbol zit op het KNSM-eiland, midden in het Sail-gebied. Vanuit het grote Piraeusgebouw kijk je er uit over de masten en het water, en er is een leuk terrasje op de kade. Overdag kun je er broodjes eten, er is borrelgelegenheid en elke avond is er een vast menu van drie gangen voor €35; voor- en nagerecht zijn voor iedereen gelijk, als hoofdgerecht kun je kiezen tussen vis, vlees of vega.

Het kleine zaakje heeft een typische huiskamersfeer: zoals je bij iemand thuis ook vaak niet helemaal begrijpt waarom bepaalde dingen op een bepaalde plek staan - emotionele waarde? gewoonte? smaak? - hangt er bij De Wereldbol hier een soort discobol, daar gedroogde bloemen. Op de kast staat... Is het een kandelaar of een vaasje? En een boeddhabeeld en een paar gemberwortels, en alle lampjes hangen een beetje scheef. Achterin wordt gekookt onder een normale huis- tuin- en keukenafzuigkap, en de gerechten worden worden tegelijkertijd aan de hele zaak opgediend: eerst krijgen alle viseters hun vis, dan alle vleeseters het vlees, waardoor tafelgenoten soms even moeten wachten. Het heeft allemaal iets houtje-touwtje-hobbyistisch, maar de eigenaresse is heel vriendelijk en we vinden zaken als deze ook wel sympathiek.

Flinke amuse
Het voorgerecht is van het type proeverette: een lang bordje met drie verschillende dingetjes erop, eerder een soort flinke amuse dan echt een gerecht. We krijgen een plakje lekkere Spaanse ham met een blokje meloen; een borrelglaasje pompoensoep met sinaasappel en een plakje gravad lachs met wat rijst eronder. Er komt geen brood op tafel.

Het soepje is oké, maar een tikje bitter doordat de sinaasappelschil is meegepureerd; die kun je beter even laten meetrekken en er dan uithalen. De ingelegde zalm met dille smaakt erg goed, en wordt geserveerd op een bolletje rijst. "Zoals bij nigiri sushi," zegt de eigenaresse, maar de rijst is veel te gaar en verder niet aangemaakt met azijn of zout, wat gewoon niet werkt.

Het hoofdgerecht met kabeljauw is simpel en erg goed. De prima gebakken vis ligt op een gulle handvol zeekraal (een ingrediënt dat vaak nogal schraperig wordt ingezet), met wat zwarte pasta, venkel en antiboise - een saus uit Antibe met tomaten, kappertjes en olijven. Eenvoudig, vers en prima op smaak.

Peperkorrels
Het vleeshoofgerecht is een varkensentrecote met courgette, paprika en pepersaus. Het vlees is wederom oké en ook de groenten smaken, maar de pepersaus is een mislukking. Klassiek maak je zo'n saus met gemalen peper, of met de groene, onrijp ingemaakte besjes van de peperplant: die zijn vrij mild van smaak en zacht van structuur. De roomsaus bij De Wereldbol zit echter vol hele zwarte en witte peperkorrels - bessen van dezelfde plant, maar dan respectievelijk gedroogd en gefermenteerd, van de schil ontdaan en gedroogd. Beide zijn keihard en niet zo lekker om in hun geheel te eten. Als bijgerecht krijgen we een bakje vettige rosevalaardappeltjes uit de oven met kruiden uit een schuddebus.

Het dessert wordt aangeprezen als een 'Petit grand dessert': weer een rechthoekig bord, met links een bolletje chocomousse, in het midden een havermout-gemberkoekje, en rechts een bolletje banaanijs. Dit is ergerlijk: als je een gerecht uit elkaar haalt en de drie ingrediënten los van elkaar op een langwerpig bord legt, dan zijn het immers niet ineens drie verschillende gerechten. De mousse is bovendien brokkelig en greinig in plaats van fluwelig en zacht: meestal een teken dat de chocolade niet op de juiste temperatuur is gemengd met de andere ingrediënten.

Restaurant De Wereldbol heeft aardig personeel, en we zitten er gezellig bij. We zijn ook te spreken over de hoeveelheid lekkere, verse groenten bij de gerechten. Een en ander lijkt met liefde in elkaar gezet. Alles - tot het lekkere koekje bij de koffie aan toe - is zelfgemaakt, met goede producten, hoewel we hier en daar wat gebrek aan ervaring bespeuren bij de chefs.

Prijs
Maar ik vind een prijs van €35 voor een menu, zeker omdat je alleen maar dat menu kunt bestellen, echt een dikke tien euro te hoog. Dat komt door twee dingen: sympathieke, huiselijke rommeligheid kunnen we best waarderen, maar dat moet dan wel worden opgenomen in de prijs. Daarnaast zijn het voor- en nagerecht onevenredig klein. Dat maakt in principe niet zo heel veel uit, mits het, nogmaals, in de prijs wordt opgenomen. Voor twee langwerpige bordjes met drie dingetjes erop, kun je niet zomaar vijftien euro extra vragen bovenop een hoofdgerechtprijs van twintig.

Zo'n sympathiek zaakje op zo'n leuke plek zouden we haar slordigheden eerder vergeven bij een iets betere prijsstelling.

Hiske Versprille Beeld Het Parool
Hiske VersprilleBeeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden