Plus

De Weinstein van de mode: industrie boycot fotograaf

In situaties waarin jonge vrouwen én mannen afhankelijk zijn van machtige personen, gaat het mis. Ook in de modewereld, zo blijkt. Daar rolt nu tenminste één kop, die van modefotograaf Terry Richardson.

'Hij manipuleert jonge meiden om hun kleding uit te trekken en maakt foto's waar ze zich voor schamen' Beeld getty
'Hij manipuleert jonge meiden om hun kleding uit te trekken en maakt foto's waar ze zich voor schamen'Beeld getty

Een deze week uitgelekte e-mail van de hoogste baas bij uitgeverij Condé Nast International bevatte de boodschap aan elk tijdschrift in het portfolio de samenwerking met modefotograaf Terry Richardson (52) per direct te beëindigen.

Nog niet gepubliceerde editorials dienen te worden vernietigd. Het lijkt een enorme daad, die echter al veel eerder had moeten plaatsvinden. Berichten over het seksuele wangedrag van de fotograaf op de set doken tien jaar geleden al op. Toch draait Richardson nog immer mee in de hoogste regionen van de modebusiness.

Edgy humor
Persoonlijk herinner ik me vooral Richardsons Sisley-advertenties van modellen die wijdbeens in transparante onderbroekjes aan een vinger of ijsje likten. Of in korte rokjes liggend op de vloer van een supermarkt, met een komkommer in hun mond of hand. Edgy humor werd dat genoemd.

Ook Richardsons zelfportret, jaren geleden in cultblad Purple, was op z'n zachtst gezegd apart: naakt, met een papieren zak over zijn hoofd, zijn geslachtsdeel verdwenen in een watermeloen.

Er zijn legio verhalen over Richardson. Het Deense model Rie Rasmussen schold hem reeds in 2010 op een feestje in een Parijse bar de huid vol. "Hij boekt jonge meiden, manipuleert ze om hun kleren uit te trekken en neemt foto's van ze waarvoor ze zich zullen schamen."

Geen geheim
Jezebel.com pikte het incident op en kopte 'The world's most fucked up fashion photographer'. In het artikel deed model Jamie Peck een boekje open over een shoot in Richardsons studio in New York, waar hij Peck, destijds 19, vroeg of hij met haar tampon mocht spelen en zich uitkleedde.

De shoot eindigde in een hand job, zijn assistent keek toe en reikte Peck na de climax keurig een handdoekje aan. De foto's werden gepubliceerd in Purple.

Dat zijn shoots af en toe wat wild te noemen zijn, daar maakt hij geen geheim van. In 2002 vertelde hij Vice over de kalender die hij voor streetwearlabel Supreme had geschoten met als uitgangspunt 'een kalender waarbij je je kunt aftrekken'. De shoot, zo onthulde hij geamuseerd, 'liep een beetje uit de hand'. "I think every person there fucked someone. Het was intens."

Maar Richardson boekt meestal geen play­mates, maar jonge modellen die van God weet waar naar New York komen en geen nee durven te zeggen, want gekke, maffe Terry, AA recovery-penning om de nek, heeft macht binnen de industrie.

Niet nieuw
Hij schiet onder meer voor Vogue Paris, Harper's Bazaar, Dazed, Net-a-Porter magazine en GQ, maakte een boek met Lady Gaga en video's voor Beyoncé (XO) en Miley Cyrus (Wrecking ball), schoot een portret van Barack Obama, en werkt voor Miu Miu, Valentino, Yves Saint Laurent en H&M. Zijn geschatte commerciële dagprijs ligt rond de 160.0000 dollar.

Mannen die hun macht misbruiken in de modewereld, zijn uiteraard niet nieuw. Gérald Marie, lang de baas van Elite Model Management Parijs en de ex-man van het model der modellen Linda Evangelista, werd na een BBC-documentaire in 1999, waarin hij door verborgen camera's in een discotheek werd gefilmd terwijl hij zich seksistisch uitliet over jonge modellen die hij vertegenwoordigde, uit zijn functie gezet.

Model Carré Otis beschrijft in haar boek Beauty disrupted hoe ze als 17-jarige werd verkracht door Marie. In het bed van zijn dochter. Marie is er nooit door een rechter voor gestraft.

Of dat bij Richardson wel gaat gebeuren, is de vraag. Hij deed het immers nooit in het geniep, er waren altijd getuigen, maar dat hij nooit meer aan de bak komt als modefotograaf lijkt onvermijdelijk.

Charme­offensief
Na de filmwereld (Harvey Weinstein) moet er ook in de modewereld een kop rollen. Maar Richardson is slechts het gezicht van een groter probleem, gezien ook de anonieme verhalen van modellen die seksueel zijn lastig­gevallen met hashtag #MyJobShouldNotIncludeAbuse op Instagram, een initiatief van ex-model Cameron Russell.

Werk van fotograaf Terry Richardson voor Sisley, 2010. 'Edgy humor' werd het genoemd Beeld Terry Richardson
Werk van fotograaf Terry Richardson voor Sisley, 2010. 'Edgy humor' werd het genoemdBeeld Terry Richardson

Veel Amerikaanse Condé Nasttitels waren al met Richardson gestopt na de geruchten over zijn gedrag in 2010 en 2014, maar door een charme­offensief van zijn agent was hij net aan een comeback begonnen.

Zo schoot Valentino de Resort 2018-campagne met hem, net uitgekomen op Instagram. Het merk heeft inmiddels zijn naam verwijderd bij de credits. "Terry Richardson is een kunstenaar die bekendstaat om zijn seksueel zeer uitgesproken werk," was de reactie van zijn agent deze week in de Britse The Telegraph. "Maar altijd uitgevoerd in volledige overeenstemming met zijn onderwerp."

Lovely, clean and sober
Mauro da Silva, directeur Elite Amsterdam, maakt zich er boos over. "In april werd een van onze meisjes, 22 jaar, in optie gezet voor CR ­Fashion Book mét Richardson. Ik was stomverbaasd dat hij weer voor zo'n prestigieuze titel werkte. Ik heb die optie meteen afgekapt, ik ga mijn meiden niet aan zo'n creep blootstellen."

Da Silva haalt de mail erbij waarin Richardsons agent de fotograaf aanprijst: "He's real now, Lovely, clean and sober. No nudity or anything sexual, he doesn't shoot like that anymore. Hij is onlangs vader geworden van een tweeling en gaat in juli trouwen."

Richardson zelf doet er het zwijgen toe, hopend dat ook deze storm weer overwaait. Op zijn Instagramaccount postte hij een briefje met de tekst 'temporarily out of order'.

Fiona Hering is modejournalist bij Vogue Nederland en RTL Boulevard. Wekelijks deelt ze haar visie op mode.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden