Column

'De vraag dringt zich op: wat heeft die democratie nog voor zin?'

null Beeld Jean Pierre Jans
Beeld Jean Pierre Jans

Het heeft geen zin meer om politici te interviewen. Ze zijn zo verstandig dat ze precies weten wat ze wel en niet moeten zeggen.

Bij kleine partijen valt nog wel iets te halen, maar daar heb je als interviewer niets aan; je levert dan wat free publicity voor een paar afvalligen die over een paar jaar toch weer verdwenen zijn.

Maar juist de voortreffelijke beheersing van de techniek van de nietszeggendheid geeft aan dat onze democratie geen gezaghebbend instrument meer is om veranderingen teweeg te brengen, maar een klein schakelaartje dat wel of niet een kelderkast kan verlichten.

De belastinghervormingen zijn een mooi voorbeeld. Ik weet niet of ik daar voor gestemd heb, maar ze worden uitgevoerd, en onze ministers weten de stukken handig in de coulissen op te stellen, maar zetten ze niet op het toneel. We krijgen muizenpoepjes aan informatie. De btw wordt hoger, we krijgen 800 euro meer te besteden; het lijkt een variatie op een vestzak-broekzaktruc, maar zeker weten doen we het niet, want de ministers zwijgen vakkundig.

Vakkundig zwijgen is veelzeggend zwijgen. Veelzeggend zwijgen is duiken in een recept van woordenbrij en slangenzinnen. Ik denk vaak - en heb dat ook regelmatig beweerd - dat de beste regering niet regeert. Ze moeten de boel wat op orde houden. 'Rondgaan met het oliespuitje' zoals Joop den Uyl zei.

De vraag dringt zich op: wat heeft die democratie nog voor zin? Er worden beslissinkjes genomen door 225 mensenkinderen van wie er maar 150 rechtstreeks gekozen zijn. En die 150 houden zich aan de partijdiscipline.

Ze zijn gedwongen naar Europa te luisteren.

Daarom hebben politici zich bekwaamd in het vakkundig zwijgen. En daarom heeft het geen zin ze te interviewen.

Leg het maar uit: geld voor liegende Grieken en niet voor onze gezondheidszorg.

Leg het maar uit: geld voor bootvluchtelingen en niet voor defensie, terwijl we steeds meer bedreigd worden.

Leg het maar uit: afspraken over de euro, terwijl niemand zich aan die afspraken houdt. (Nou ja, wij dan.)

De enige redding is dan vakkundig zwijgen.

Grapjes maken in de camera. Keten met de journalist. Meedoen met lolligheidjes voor humoristen. Je laten zien bij sportwedstrijden en herdenkingen.

Wat is het idealisme nog van de politicus? Dat knopje in de kelder vinden.

Wilt u reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden