Column

'De tijd heelt alle wonden' geldt vooral voor daders, nooit voor slachtoffers

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column uit Het Parool. Vandaag over het MH17-tribunaal dat er nooit komt.

null Beeld Het Parool
Beeld Het Parool

Zullen de schuldigen van de MH17-ramp ooit berecht worden? Wij wilden een tribunaal, maar Moskou sprak tijdens een stemming in de VN-Veiligheidsraad zijn veto uit. Zo'n tribunaal komt er dus niet.

Waarom niet? Omdat we te klein zijn. Omdat we daardoor geen enkele macht bezitten om iets af te dwingen. Integendeel.

De nabestaanden van de ramp zullen zich erop moeten voorbereiden dat de schuldigen vrij blijven rondlopen.

De oorzaak is ook dat de ramp niet zomaar een aanslag was, maar een oorlogshandeling. Een oorlogshandeling in een oorlog waarover men loog dat het geen oorlog was.

Ooit zal - zo werkt de geschiedenis - aan de oppervlakte komen wie de werkelijke schuldigen zijn. Dan zal de politieke situatie zo veranderd zijn dat vergelding - want die wil je met het geven van straf - geen zin meer heeft.

De schuldige, die tegen die tijd vermoedelijk in een rolstoel zit, zal hoogstens een symbolische straf krijgen, omdat hij natuurlijk niet de hoofdschuldige was, maar slechts een bijwagen, een boekhouder, een man die niet wist wat hij precies moest doen, iemand die ook maar bevelen uitvoerde, et cetera.

In de wereldpolitiek is rechtvaardigheid alleen te verkrijgen als niemand er last van heeft. De grootste schurken worden ook pas vermoord als ze geen geld meer opbrengen. 'De tijd heelt alle wonden' geldt vooral voor de daders, nooit voor de slachtoffers.

En voor de zoveelste keer in mijn leven denk ik: wat hebben we aan een VN-Veiligheidsraad als grote landen een veto kunnen uitspreken?
Conflicten gaan uiteindelijk tussen grote mogendheden. Die zullen uit eigenbelang altijd hun vetorecht gebruiken.

En zelfs als grote mogendheden door die Veiligheidsraad ergens toe worden gedwongen, kunnen ze ons treiteren met handelsboycotten.

Is er niets wat we kunnen doen? Jawel. Gek genoeg rest je, als je klein bent, alleen consequente eerlijkheid. Dus eerlijk onderzoek doen, transparant zijn, de juiste resultaten laten zien, een gefundeerd oordeel geven. Dat zijn de enige wapens die je hebt. Ik geef toe, het is een klappertjespistool tegenover een echt geweer. Maar van een klappertjespistool kun je toch nog behoorlijk schrikken.

Sommige grote schoften zullen nooit worden bestraft. Ze moeten wel weten dat ze in onze nachtmerries een rol spelen.

Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden