De taal van de natuur spreken stadsjongens niet

Theodor Holman

De natuur. Ik wil er heel graag van genieten, maar ik spreek de taal niet. Ik hoor vogels en ik zie grote en kleine. Maar meer weet ik niet.
'Kijk, dat is een bergeend en dat is de blauwe kiekendief. En als daar kijkt, zie je de roodborsttapuit.'

De natuur is voor mij een markt in een ver land: ik vind het er leuk en struin er vrolijk rond, maar vraag me niet er iets te kopen, want dan raak ik in paniek.

Waar ik op het ogenblik ben, is veel natuur. Ik probeer te benoemen wat ik zie: zand, zee, duin, schelpen en helmgras (hoewel... ik denk dat het helmgras is).

Ik vind het nogal dom van me, maar niet zo dom dat ik me ervoor schaam.

'Jij bent echt een stadsjongen hè. Viel daar nou wat te beleven toen je tien, elf was?' vraagt mijn medewandelaar.

Ik vertel: 'We gingen op die leeftijd met lijn 2 naar de hoerenbuurt, de walletjes. En als we dan Amerikaanse mariniers zagen - want die zag je daar in de jaren zestig nogal veel - liepen we achter hen aan en riepen we: 'Dollar, dollar.' En soms kregen we dan een dollar. Die wisselden we in - dat kon toen nog - bij een bank. En dan kochten we bij Jamin zakken drop en die vraten we dan helemaal leeg. Soms vroeg een hoer of we een boodschap wilden doen. Een pak koekjes halen of twee ons ham. En dan kregen we een gulden fooi. Die werd ook besteed aan drop.'

'Ja, zo'n jeugd had ik hier niet,' zegt mijn medewandelaar. Hij vertelt hoe hij en zijn vader 's ochtends vroeg uit de veren gingen om vogels te spotten. En als ze op het strand aan het jutten waren, vonden ze wel eens een doos met kleren of schoenen. Dan voelden ze zich rijk.

'Ik heb de taal van de straat geleerd, jij die van de natuur,' vat ik onze gesprekken samen.

'Ik hoop niet dat je het erg vindt, maar ik spreek toch liever de taal van de natuur dan die van de straat,' zegt mijn medewandelaar.

Ik antwoord niet. We zagen - op mijn elfde verjaardag - in diezelfde hoerenbuurt, op nog geen vijf meter van ons vandaan, een arrestatie van een dief. Een echte!

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden