PlusPS

De straatmeiden van Noord: 'Wij zijn loslopende honden'

Op het Buikslotermeerplein wemelt het van de hangplekken voor ouderen. Veruit het meest geliefd is het terras van de Febo, waar de 'straatmeiden' iedere dag zitten. 'Waar wij elkaar van kennen? Hiervan.'

Vlnr: Margreet Post, Elly van den Heuvel, Henk van den Heuvel, Pia Keizer en Sonja SchaeferBeeld Erik Smits

Elly van den Heuvel (69) zit op het terras van de Febo, met uitzicht op een bouwplaats. Drilgeluiden galmen van achter het hekwerk. In de lucht zweeft fijn gruis. Op tafel een kartonnen bekertje met koffie.

"Ik vind het hier lekker. Gezellig. Gewoon. Ik houd van gewone mensen. Ik zou niet in Zuid of Amstelveen willen wonen. Ik ben zelf ook gewoon, tenminste: ik voel me gewoon."

Elly heeft zich vanmiddag rond tweeën op het rotan gesetteld, samen met man Henk (73). Ze zitten hier elke middag. Als het miezert, schuiven ze onder de luifel. De rest van de club waait vanzelf aan, zoals Margreet Post (68), rap van tong, bij wie de pretogen altijd aan staan.

Margreet: "Waar wij elkaar van kennen? Hiervan. Van de Febo. Wij zijn gewoon straatmeiden. Loslopende honden. We zien elkaar elke dag effetjes en dan zeggen we: 'Hoe gaat het met je?'"

Elly: "Of: 'Wat heb je een leuk dingetje aan.' Zo. Het is geen haat en nijd."
Mien schuifelt voorbij met een rollator. Ze heeft twee plastic zakjes, een met sperziebonen. En een met witlof.

Elly: "O, je gaat lekker eten, zie ik."

Pia Keizer (74, grote zonnebril, strak in de make-up en kleding): "Het is net Coronation Street hier."

Mien, 84 jaar, loopt weer verder: "Even een slokkie halen."

Op het Buikslotermeerplein wemelt het van de hangplekken voor ouderen. Het muurtje bij de elektronicawinkel BCC is populair, of iets verder op het plein naast de ijscokar. Sommigen spreken af bij de coffeecorner van de Hema.

De scootmobielen verzamelen op het centrale plein bij het klimrek. Een klein gezelschap klontert bij slecht weer samen in de overdekte passage bij de Xenos, maar veruit het meest geliefd is het terras van de Febo. En dan niet vanwege de whoppers. "Neuh, ik haal een harinkie bij de visboer."

Ordinaire mensen
De leden van soos Febo (op Henk na alleen vrouwen) hebben veel gemeen - er zit weinig chagrijn in, wel veel humor, ze zijn vrijwel allemaal weduwe, import Noorderling en kunnen goed ouwehoeren. Dan niet van dat knorrige, maar gewoon gezellig.

Over de aard van de Noorderling bijvoorbeeld.

Nou was Margreet als uitbater van café De Clipper op de Overtoom wel wat gewend, maar de cultuur van Noord viel haar wat koud op het dak.

"Ik heb op het Buikslotermeerplein een snookercentrum gehad en dat trok toch weer een ander publiek dan in mijn andere zaak: schreeuwen en blèren. Zal ik heel eerlijk zijn? Ik vond het een beetje ordinaire mensen. En plat praten."

Elly: "Ja, maar we zijn Amsterdammers."

Margreet: "Dat weet ik wel, maar in De Clipper had ik ander publiek. Daar had ik ook Engelsen."

Elly: "Ik kan ook Engels lullen."

Margreet: "Ik heb een bakkertje op het Purmerplein gehad. Een keer komt er een mevrouw binnen en vraagt om een half volkoren. Dus ik zeg: 'Nou, dat is op.' En toen zei ze: 'Dan moet je beter bestellen, kut.' Nou ja!"

Elly: "Maar zo praten wij niet."

Margreet kijkt naar het beton aan de overkant, het wijlen V&D-filiaal.

"Jammer dat de La Place weg is. Ik zat vaak boven, buiten achter glas. Lekker een Irish coffeetje erbij, heerlijk met een sigaretje. Daar hadden ze een wc."

Elly: "Je kunt hier nergens plassen. Dan moet je helemaal naar de Hema. Ik vind het gewoon mensonvriendelijk. Nou lopen de meeste oude mensen wel in een luier, maar dat maakt niet uit."

Hoe vaak ze elkaar ook zien, de vrouwen weten lang niet alles van elkaar. Elly's motto: "Nooit over je geldzaken en over je seksleven praten." Ziektes komen wel voorbij, behandelingen ook. Gehoord in deze categorie: "Ik moest een slangetje in mijn kont. Ze hebben vier poliepen weggehaald, maar het ziet er heel goed uit." En: "Ik moet morgen onder het vergruisapparaat, een niersteen. Was het maar een diamantje."

Elly: "Nou, zo praten we, maar niet alleen over ziektes hoor, want dat is ook niet leuk."

Margreet, met die pretogen dus: "Het leven is mooi als je het zelf ziet. Ik leef ook heel gelukkig."

Elly: "Ik ook. Ik ben niet alleen, ik heb een man."

Margreet: "Bij mij houden ze het niet uit. Ik heb er wel drie gehad, o jee. De langste vijftien jaar. Eentje ging 's avonds naar het casino en lekker uit eten - ik ging er niet meer op wachten. Relaties, mooi, maar niet meer voor mij. Als ik er jeuk aan heb, zet ik er wel een douchekop op."

Elly: "Dat moet je niet in krant zetten hoor, er zijn ook een boel oude mensen die De Parool lezen. Die denken dan gatsie."

Margreet: "Ach joh, geintje."

Televisieprogramma's dan.

Margreet: "Het Rad van Fortuin vind ik leuk. Dreetje hè, Wat een scheetje."

Elly: "Maar die assistente niet. Wat een kakhoer."

Margreet: "Nou waarom zeg je dat nou - kakhoer - dat vinden we ook niet netjes dat je dat zegt. Een beetje ordinair nou. Ze doet het toch leuk?"

Elly: "Die jurken, helemaal bloot, met al die touwtjes. Ik vind het niks. Ik hou van het nieuws. En Opsporing verzocht."

Margreet: "Oh nee, vreselijk. Ik word er nerveus van. Ik kan er niet van slapen."
Elly: "Ik draai gewoon de deur op slot."

Margreet: "Ik word zo boos als je oudere mensen in elkaar slaat."

Een mevrouw van dik in de tachtig is ingehaakt. Pia, die met haar in gesprek is, richt zich bezorgd tot Elly: "Hé Elly, ze heeft het huis afgewezen."

Elly: "Je meent het! Waar was het?"

Pia: "Naast Mien."

Elly tegen de vrouw: "Nou, dat is niet slim van je."

Margreet, er bovenop: "Ach, wat zonde. Waarom heb je het niet gedaan?"

De vrouw, droog: "Ik weet niet. Ik wou het niet."

Margreet: "Nou krijg je de kans op zo'n lekker woninkje, daaro."

De vrouw wordt gered door de komst van Sonja Schaefer (78) en haar Spaanse vuilnisbakje Nolina.

Sonja heeft een foto van een overleden hond en die laat ze aan de Feboclub zien. Er valt een gezamenlijke 'ach'.

Elly: "Kijk, zulke dingen. daar praten we dan over. Een beetje belangstelling tonen in elkaar. Het is natuurlijk niet alleen maar lachen."

Sonja, terwijl ze de foto weer in de envelop steekt: "Nou, dat was ik anders wel van plan."

Vrolijk oud worden
Henk en Elly zijn twintig jaar samen, vertelt Henk, als Elly de markt oversteekt voor een plaspauze bij coffeecorner Pleur en de Koek. Ze hebben elkaar bij de brievenbus op de H. Cleyndertweg ontmoet. "Bij de bloemenzaak van haar zoon haalde ik altijd een bosje voor bij de foto van mijn overleden vrouw. Fresiaatjes." Het begon met een kop koffie en daarna werd het 'een klein beetje een relatie eigenlijk'. "Zij was meteen al stapelgek op me."

Sonja: "Vind je het gek op zo'n kanjer?!"

Margreet zit verderop te kletsen. "We hebben een nieuwe Chinees op het Purmerplein. Oh jongen, neusje van de zalm, neusje van de zalm!"

De klok tikt zo naar het einde van de middag, en dat is het moment dat soos Febo zich verplaatst naar verpleeghuis De Die voor een 'heerlijke neut'. "Lekker babbelen, en dan kijk ik of het eten lekker is. Als dat niet zo is, ga ik weer weg. Broodje döner halen," zegt Margreet.

"Ze zijn lief in De Die. Weet je: je moet geen afwachtende houding aannemen op een ander. Je moet het zelf doen. Als dat lukt, kun je heel vrolijk oud worden."

Wat is volgens jou een goede reden om het IJ over te steken? Tip je favoriete A-locatie in Noord: de leukste inzendingen verzamelen we. Mail je tip met korte toelichting naar nieuwsdienst@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden