Column

De sleutel naar herstel ligt toch echt elders: koopkracht, koopkracht, koopkracht.

Ewald Engelen

Een spook waart door Nederland - het spook van vertrouwen. Het begon midden december met De Nederlandsche Bank en diens kleine polderdroompje. Als de sociale partners een Akkoord van Wassenaar 2.0 overeen zouden komen, zou het consumentenvertrouwen snel kunnen verbeteren en zou de recessie zo verleden tijd zijn.

Met kerst bespeelde onze nationale geweten, koningin Beatrix, eveneens het vertrouwensklavier. In haar jaarlijkse boodschap drukte ze ons op het hart toch vooral vertrouwen in elkaar, vreemden en de rechtsstaat te hebben. 'Bevrijding van ons wantrouwen,' zei ze, 'begint met het besef dat Europa niet een vreemde mogendheid is, maar onze eigen gemeenschap in dit werelddeel. Europa, dat zijn wijzelf. In zelfvertrouwen kunnen wij aan Europese samenwerking blijven bouwen.'

De apotheose kwam woensdag in deze krant met de uitlatingen van VVD-er Henk Kamp. We moesten niet zo sombermannen, aldus de nieuwe minister van Economische Zaken. 'De Nederlandse economie is één van de meest competitieve ter wereld.' 'Onze welvaart is op die van Luxemburg na de hoogste van Europa.' 'Nederland telt verhoudingsgewijs meer ondernemers dan de VS.' 'We zijn nummer twee van de wereld als het gaat om de export van agrarische producten.' Om te eindigen met: 'Al met al ben ik optimistisch. Niet omdat 2013 al een goed jaar wordt, wel omdat vertrouwen in de toekomst gerechtvaardigd is.'

Het tekent de wanhoop van de elite. Vastgenageld als zij zich heeft aan het bijgelovige kruis van het Europese Krimp en Instabiliteitspact rest haar nog slechts geloof in polderwonders, stichtelijke taal en het optimisme tegen de keer in van Amerikaanse managersspraak.

Terwijl de sleutel naar herstel echt elders ligt: koopkracht, koopkracht, koopkracht. Zo simpel is het. En dat kan op verschillende manieren. In de vorm van een loongolfje van een procent of vijf, zes bijvoorbeeld. En het gemekker van de exportsector dan lekker negeren: na twintig jaar loonmatiging kan die wel een stootje hebben. Of in de vorm van belastingverlagingen. Zoals Het Financieele Dagblad vorige week berichtte: met een verdubbeling van de inkomsten uit loonbelasting sinds 2001 is de hardwerkende Nederlander de melkkoe van de staat.

Hoe groter de greep van de staat in onze portemonnee, hoe meer krimp, hoe hoger de werkloosheid, hoe meer faillissementen, hoe meer wanbetalers, hoe meer huisuitzettingen, hoe groter de stroppenpotten.

Waar blijven de kampioenen van het biefstukpopulisme? Waarom pleiten vakbonden, detailhandel, MKB en banken niet wat luider voor herstel van koopkracht? Voor het te laat is ...

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden