PlusColumn

De rapper sprak ongemakkelijke woorden over gentrificatie

Patrick Meershoek Beeld Maarten Steenvoort
Patrick MeershoekBeeld Maarten Steenvoort

Het filiaal van de openbare bibliotheek in Amsterdamse Poort heeft een nieuw onderkomen en dat ziet er prachtig uit, modern en luxueus met veel hout en glas en heel veel boeken natuurlijk. Het ademt een beetje de sfeer van zo'n Amerikaans koffiepaleis, kun je dan tegenwoordig ook zeggen.

Ik was uitgenodigd voor de feestelijke opening die besloten bleek te zijn. Van de partij waren de wethouder, stadsdeelbestuurders, ambtenaren en veel vertegenwoordigers van de culturele sector.

Een gewone meneer die op straat nieuwsgierig de rode loper naar de draaideur had gevolgd en plotseling met een plastic tasje in het officiële programma stond, werd door een beveiliger snel weer terug in de draaideur geduwd.

Nu worden er in deze wereld voortdurend mensen door de draaideur naar buiten geduwd, maar in een openbare bibliotheek voelde het toch wat ongemakkelijk.

Toch stond niemand van de aanwezigen op om luidkeels te eisen dat de man met plastic tas en al weer naar binnen zou worden getrokken en van een glas champagne zou worden voorzien. Ik ook niet trouwens. Het was een behoorlijk warme dag.

In het officiële programma was wel keurig plaats ingeruimd voor een tegengeluid in de persoon van Gikkels, een activistische rapper die altijd met opgestroopte mouwen binnenkomt.

Gikkels sprak ook nu ongemakkelijke woorden over de gentrificatie van de Bijlmer, en de gevolgen daarvan voor de mensen die het moeilijk hebben. De stad wordt mooier en mooier, maar lang niet iedereen kan of mag meelopen in de polonaise.

Toen Gikkels klaar was met zijn ritmische schrobbering van de aanwezigen, klonk er een applaus op dat eerder beleefd was dan dankbaar. Het organiseren van een tegengeluid is vergelijkbaar met het betalen van belasting: iedereen ziet er de noodzaak wel van in, maar als de afrekening eenmaal op de mat valt, voelt dat toch als een gruwelijk onrecht.

Na Gikkels kwam Gershwin Bonevacia naar de microfoon. Ook de jonge dichter had geen uitnodiging ontvangen, maar hij had zich daar niets van aan­getrokken. Met toestemming van de organisatie droeg hij een lang gedicht voor, een brief aan zijn nog ongeboren zoon over hoe het leven zo'n beetje in elkaar zit.

Het was een ontroerend, hartverwarmend en on­gevaarlijk gedicht en de zojuist stevig getuchtigde genodigden beloonden de aaibare dichter met een opgelucht applaus waar geen einde aan kwam.

Met elkaar gemeen hebben Gikkels en Gershwin dat zij veel van boeken houden. De eerste omdat kennis macht is, de tweede omdat boeken helpen het mysterie te ontsluieren.

De nieuwe bibliotheek, na de besloten opening gewoon weer van iedereen, staat boordevol werken die gelukkig en geleerd kunnen maken, maar ook kritisch en opstandig. De jonge ­lezers mogen zelf ontdekken of zij een Gikkels of een Gershwin willen zijn. Amsterdam kan beide types goed gebruiken.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool. Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden