Plus

'De Plancktelescoop paste maar net door het raam'

Leven in het heelal, een nieuwe permanente tentoonstelling in Nemo, gaat over extremen: van het kleinste atoom tot de leeftijd van het heelal.

Ook te zien: een 4,6 miljard jaar oude meteoriet Beeld DigiDaan

Vanaf de derde verdieping van Nemo lijkt het net alsof je in een grote speelhal staat. Op een projectie op de muur storten grote meteorietbrokken en kometen op de aarde.

Kinderen vanaf twaalf jaar kunnen met een plastic schild boven het hoofd van de ene naar de andere plek rennen om kometen tegen te houden. Als ze te laat zijn, vergaat op datzelfde scherm de aarde: weggevaagde huizen, brandende bomen, om te eindigen in een apocalypisch landschap.

Dennis Bergkamp
De tentoonstelling, die zaterdag opende, is onderdeel van de grootschalige vernieuwing bij Nemo: elk jaar wordt het thema van een verdieping veranderd. Leven in het heelal is opgedeeld in drie delen: 'ver en dichtbij', 'groot en klein' en 'koud en warm'.

"Je gaat op ontdekkingsreis door het heelal. Door de interactieve mogelijkheden proberen we het persoonlijk te maken," zegt Amito Haarhuis, ­adjunct-directeur bij Nemo.

Met de spacebike, een soort ligfiets voor een videoscherm, kan je lichtjaren de ruimte in fietsen.

Terwijl links en rechts op het videoscherm de planeten binnen ons universum langs schieten, komen ook tv- en radiosignalen voorbij. Deze signalen worden de ruimte in geschoten en reizen lichtjaren ver.

Op zeventien lichtjaren komt bijvoorbeeld de magistrale goal van Dennis Bergkamp tijdens de halve finale op het WK van 1998 voorbij. Nog even doortrappen en de beelden van de eerste man op de maan zijn te zien. Niet trappen betekent stilstaan in de tijd.

Leeftijd van het heelal
Bij het thema 'groot en klein' kun je in een cocon omringd door zes grote glazen buizen staan. Even wachten en je ziet welke deeltjes door je lichaam schieten. Even verderop, in de 'vonkenkamer', is de beweging van atomen gesimuleerd.

Een van de blikvangers van de tentoonstelling is een enorme ruimte­telescoop. Het is een een-op-een­replica van de Plancktelescoop - met een diameter van 2,2 meter en 2,7 meter hoog - die kosmische achtergrondstraling heeft gemeten.

Haarhuis: "Het was nog een heel karwei om de telescoop naar binnen te takelen. Hij paste maar net door het raam, het was millimeterwerk."

Met de Plancktelescoop konden wetenschappers de leeftijd van het heelal nauwkeuriger bepalen: 13,82 miljard jaar. Deze 'vingerafdruk van de oerknal', in bruikleen van het European Space Agency, is ook te zien voor de bezoekers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden