Plus

De Oasisklassiekers komen bij Noel Gallagher goed tot hun recht

In het begin van de avond missen we Liam Gallagher, maar gaandeweg het optreden komt broer Noel steeds meer op dreef. Hij wordt dan ook ondersteund door een goede, lekker rockende band.

Noel Gallagher in de Heineken Music Hall maandagavondBeeld Paul Bergen

Noel Gallagher wil net de Oasisklassieker Don't Look Back in Anger inzetten als tijdens de toegiften iets op het podium wordt gegooid. Eerst lacht de zanger-gitarist, dan trekt hij een ernstig gezicht. "Er is zojuist een nazi-vlag op het podium gegooid," zegt hij met sonore stem. Beroering in de zaal. Zijn er vanavond fascisten in ons midden?

Noel Gallagher bukt zich en houdt, afschuw op zijn gelaat, een voetbalsjaal omhoog. Manchester United staat erop. En we weten allemaal dat hij een meer dan toegewijde aanhanger van concurrent Manchester City is. Maar met de actie in de HeinekenMusic Hall lijkt hij te kunnen leven. Lachend gooit hij de voetbalsjaal terug het publiek in.

De strijd tussen City en United trekt diepe scheidslijnen tussen de inwoners van Manchester. Maar muziek verbroedert. Aanhangers van de voetbalclubs vonden elkaar in hun liefde voor Oasis, de populairste popgroep die de muzikale Noord-Engelse stad voortbracht. Nu Oasis niet meer bestaat, vinden ze elkaar weer bij de soloartiest Noel Gallagher. Dat is in Engeland zo, maar ook hier.

Groot formaat bier
"Anyone 'ere from Manchester?" vraagt Gallagher met nog altijd moddervet Mancunian accent. Opvallend veel bezoekers laten weten daar inderdaad vandaan te komen. De rest van het Verenigd Koninkrijk is ook goed vertegenwoordigd. Dit is weer eens zo'n Amsterdams concert waarbij de voertaal in de zaal Engels is. Als het gaat om helden van het kaliber Noel Gallagher is Nederland voor veel Britten heel dichtbij.

Je herkent die Engelse fans zo. Aan hun vaak ondoorgrondelijke accenten, maar vooral aan hun uiterlijk. Ze dragen Fred Perryshirts, houden een groot formaat bier in de hand en hebben, afgaand op hun lijkbleke gelaten, nooit verse groente van dichtbij gezien. Maar je kunt ze er goed bij hebben, die gasten voor wie muziek - net als voetbal - a way of life is.

Elk nummer wordt zo fanatiek en goed meegezongen dat het lijkt of ze het thuis hebbben ingestudeerd. En tot de gangbaarste songs uit zijn repertoire beperkt Noel Gallagher zich niet. Zeker als het gaat om werk van Oasis (de helft van de uit twintig songs bestaande setlist) heeft hij een voorkeur voor het obscuurdere werk. Maar ook die B-kantjes lijken voor de Britten in de zaal gesneden koek.

Epiphone
Noel Gallagher heeft alle recht die oude Oasissongs te brengen. Hij schreef ze immers zelf. Missen we broer Liam, de man die ze voor het overgrote deel zong? In het begin van de avond wel. Noel ontbeert het charisma van zijn broer. De man die in interviews nog altijd een enorm grote bek heeft, is op het podium een vaak in zichzelf gekeerd figuur.

Hij hangt over zijn gitaar (vanzelfsprekend een Epiphone, Britpopinstrument bij uitstek) en beperkt de conversatie met het publiek tot het mininum.

Een mindere zanger dan broer Liam is hij ook, maar gaandeweg het optreden komt hij steeds meer op dreef. Goede, lekker rockende band ook, die High Flying Birds die hem terzijde staan. In songs van Gallaghers solo-albums zijn er ook blazers. Meestal voorzien ze de muziek van puntige accenten, maar in The death of you and me krijgen ze ruim baan in Sgt. Pepper's-achtige hoempa.

Nineties
Echt op vaart komt het concert als Noel Gallagher precies op de helft een serie nineties-songs aankondigt. Die veertigers in de zaal waren erbij toen, maar de bezoekers die zo te zien in die jaren hooguit op de kleuterschool kunnen hebben gezeten, reageren net zo enthousiast op de oude Oasissongs. Een verrassing daarbij is het mooi psychedelische D'yer Sanna Be a Spaceman, ooit - fijne vraag voor een popquiz - de achterkant van de single Shakermaker.

In de toegiften is er behalve Don't Look Back in Anger natuurlijk ook Wonderwall. Dat is een nummer dat je als Brit maar op één manier kunt meezingen: met je ene arm om de schouders van je maat naast je en je andere arm (die met die beker bier) recht omhoog. Mooi.

Noel Gallagher

Wie: Noel Gallagher And His High Flying Birds
Waar: Heineken Music Hall
Gehoord: 18/4

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden