Plus

De nonnen in Les Innocentes krijgen allemaal een stem

Anne Fontaine legt in Les Innocentes opzienbarend oorlogsverdriet bloot. Ze probeert het niet te lijmen, maar bestudeert hoe het verdriet levens verandert.

Een van de nonnen in Les Innocentes Beeld -
Een van de nonnen in Les InnocentesBeeld -

Een klooster net buiten Warschau, eind 1945. Wanhopige nonnen proberen te verbergen dat ze negen maanden eerder massaal zijn verkracht door Russische militairen.

Als de weeën beginnen, wendt één van de zusters zich tot Mathilde, een dokter van het Rode Kruis die de laatste Franse soldaten in de regio verzorgt.

Mathilde helpt de vrouwen in het geheim met bevallen en bereidt ze tevens voor op het ouderschap. Hoewel de moeder-overste protesteert tegen deze nieuwe indringer, bezorgd dat het schandelijke verhaal zal uitlekken, laat ze Mathilde toch toe.

Onderhuidse spanning
Met Les Innocentes legt Anne Fontaine opzienbarend oorlogsverdriet bloot. In een sleutelscène vertelt één van de nonnen dat ze haar verkrachter nog steeds ruikt. Dat de Russen hen beter hadden kunnen vermoorden. Het klooster en zijn bewoners zijn besmet met zonde, het isolement is voor altijd verbroken.

Fontaine probeert het verdriet niet te lijmen. Liever bestudeert ze hoe het leven van de vrouwen is veranderd door de verkrachtingen. Sommigen verliezen hun geloof, anderen vluchten er nog dieper in weg. En: ze stellen zich noodgedwongen open voor een buitenstaander.

De botsing tussen de nonnen en Mathilde, een communist die rookt, drinkt en er een vrije seksuele moraal op na houdt, zorgt voor veel onderhuidse spanning. Schrijnend is de scène waarin een zwangere non elke lichamelijke aanraking weigert omdat ze verdoemenis vreest.

undefined

Les Innocentes (****)
Regie Anne Fontaine
Met Lou de Laâge, Agata Kulesza
Te zien in Tuschinski, Filmhallen, The Movies, De Uitkijk

Geen grijze slachtoffers
De schitterende, ogenschijnlijk natuurlijke belichting geeft het klooster een boterzachte uitstraling. Fontaine sluit daar inhoudelijk bij aan door emotionele uitbarstingen te vermijden. Ze is niet geïnteresseerd in het gevecht, maar in de spelers.

Vrouwen zijn in oorlogsfilms nog vaak grijze slachtoffers. Hier krijgen ze allemaal een stem, gekoppeld aan karakter en achtergrond, en veranderen ze door elkaars gezelschap.

Door mannen getekend
Goed en kwaad blijken relatieve begrippen te zijn en onder hun hoofddoekjes zijn alle nonnen in de eerste plaats mens. Onzeker soms. "Geloof is 24 uur twijfelen en één minuut hoop," biecht één van hen op.

Lou de Laâge overtuigt als de naïeve, maar goedbedoelende Mathilde, al is de strenge en getroebleerde moeder-overste, gespeeld door Agata Kulesza, een interessantere rol.

Dit zijn twee onafhankelijke en totaal verschillende vrouwen. Ze hebben geen man nodig, maar hun levens zijn wél door mannen getekend. Dat Fontaine deze geschiedenis te simpel en sentimenteel afrondt, is slechts een kleine smet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden