Column

De nieuwe minister van Justitie is te aardig om te bespotten

 

Theodor HolmanBeeld Floris Lok

Ard van der Steur, de nieuwe minister van Justitie, zal ik - vermoedelijk tot zijn verdriet - niet gauw tot onderwerp van mijn spot maken: ik vind hem domweg te aardig.

Ik ken hem al lang. We zaten vroeger - toch al gauw een jaar of vijftien, twintig geleden, schat ik - in een soort opiniepanel op de radio bij Mieke van der Weij.

Ard onderscheidde zich als een geweldige causeur en wij, de andere panelleden, begrepen meteen dat hij het ver zou brengen. Hij had de welsprekende charme van een jonge Wiegel die hij vermoedelijk graag in de spiegel zag, en die hij nooit helemaal is kwijtgeraakt. Ard is een echte liberaal. Hijzelf spreekt liever van een klassieke liberaal. Bij hem betekent dat niet alleen dat hij de liberale beginselen is toegedaan, maar ook dat er tijd genoeg moet zijn om van het leven te genieten. Niet alleen eten en drinken, maar tevens het verorberen van cultuur. Bij hem thuis waren vaak concerten, waar ik wel voor was uitgenodigd, maar die ik helaas nooit kon bezoeken.

Wel bezocht ik met hem en zijn vader, die een mooi antiquariaat beheerde (waar Mark Rutte nog gewerkt zou hebben), een bijzondere expositie in de bibliotheek van Artis. Ik geloof dat de reden van die expositie was dat vader Van der Steur tamelijk uitzonderlijke boeken voor de Artisbibliotheek had bemachtigd. De expositie bestond uit de schitterendste natuurboeken, van rond de middeleeuwen tot heden, waarin steuren of steurachtige of fantasiesteuren te zien waren. (Zulke kleine exposities zou Artis eigenlijk vaker moeten houden.)

Ard genoot.
En ik ook.

Soms bracht Ard me met de auto thuis na een uitzending. Terwijl hij reed, sprak hij in een dictafoon de brieven in die zijn secretaresse de volgende dag moest uitwerken. Dat Ard geen tijd verloren wilde laten gaan, begreep ik, maar de schitterende manier waarop hij al rijdend formuleerde, was bewonderenswaardig.

Ik ben er nooit achter kunnen komen waarom hij zo houdt van de politiek. Ik vrees dat het de naïeve wens is iets voor ons land te willen betekenen. In weerwil van hun ideologie hebben liberalen vaak een grotere betrokkenheid bij de maatschappij dan socialisten. Als het gaat om retorische vaardigheden, is Ard trouwens precies het tegendeel van Ivo Opstelten.


t.holman@parool.nl

Wilt u reageren op deze column? Dat kan! Stuur een mail, of scroll een beetje naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden