'De mensen riepen mijn naam'

Deelnemers van de eerste Dam tot Damloop (1984) komen de IJtunnel in Amsterdam uit. 4300 hardlopers lopen richting Zaandam waar de finish is. Archieffoto ANP Beeld
Deelnemers van de eerste Dam tot Damloop (1984) komen de IJtunnel in Amsterdam uit. 4300 hardlopers lopen richting Zaandam waar de finish is. Archieffoto ANP

AMSTERDAM - 25 jaar geleden was de eerste Dam tot Damloop. Over twee weken is de jubileumeditie. Er waren bijzondere momenten in een kwarteeuw Damlopen. Vijfvoudig Nederlands kampioen marathonlopen Eefje van Wissen (61) was in 1985 de eerste vrouwelijke winnares.

'Ik liep in die tijd veel wedstrijden, maar de Damloop stak er met kop en schouders bovenuit. Het lopen door de IJtunnel. Dat was natuurlijk heel bijzonder. Ik ben Amsterdamse, misschien dat het daarom extra speciaal voelde.''

''De eerste keer startten we voor het Paleis op de Dam. Daarna gingen we de IJtunnel in. De parken van Amsterdam Noord volgden met als spektakelstuk de finish in hartje Zaandam. Daar stond een enorme menigte. Het was de eerste keer dat er zo veel mensen naar me keken. Dát en het feit dat ik voorop liep, gaven me een euforisch gevoel. Het publiek moedigde me tot de laatste meters aan. De mensen riepen mijn naam omdat ik bekend was van eerdere lopen. Erg leuk. Daardoor liep ik meer ontspannen.''

''Ik kan me ook nog herinneren dat ik de laatste kilometers werd begeleid door een motor. Dat was me eerder nooit overkomen. En het beeldje van een walvis dat ik na de finish kreeg, heb ik nog steeds.''

''Ik liep wedstrijden zoals de Damloop uit liefhebberij. Al probeerde ik er natuurlijk wel alles uit te halen. Gaandeweg werd ik steeds fanatieker. Niet alleen tijdens het hardlopen, ik wilde ook mijn sport promoten. De lange afstanden begonnen pas in de jaren tachtig populairder te worden onder vrouwen. Ik mocht deel uitmaken van een promotieteam voor lange afstanden. Samen met negentien andere loopsters uit heel Nederland trainde ik om de maand op Papendal. Daarna gingen we weer terug naar onze eigen atletiekvereniging. Daar probeerden we andere vrouwen ertoe te zetten die afstanden te lopen. Nog tijdens mijn loopbaan werden de vijf en tien kilometer op de weg op het WK-programma gezet. De marathon voor vrouwen is in 1984 olympisch geworden.''

''Ik heb drie keer meegedaan aan de Damloop. Rond 1988 zat ik aan het einde van mijn carrière. Tegenwoordig ga ik niet elk jaar meer kijken. Wel controleer ik altijd trouw de uitslagen om te zien of ik de dames nog ken. Dat is de laatste edities niet meer het geval geweest. De Damloop blijft bijzonder voor me. Ik denk er elk jaar opnieuw aan terug.'' (MARTINE VAN DEN HEUVEL)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden