Column

De krant begreep toch wel dat niemand in zijn eentje Clint Eastwood te spreken kreeg?

Ach, de tijden van toen. Ik weet nog goed dat we, als we geld nodig hadden, naar Cannes reisden als het filmfestival aan de gang was. De grote (en kleine) films die daar in première gingen, konden we nooit zien - we konden geen kaarten kopen - maar we mochten wel gratis aanwezig zijn bij de persconferenties.

In een meestal klein zaaltje mochten de aanwezige journalisten dan Clint Eastwood, Silvester Stallone, Cathérine Deneuve (ik noem maar wat namen) een paar vragen stellen. Die persconferenties duurden toen nog drie uur. Ik weet niet hoeveel landen de wereld kent, maar ze hadden allemaal hun journalistieke vertegenwoordiger gestuurd.

Wat je toen deed - en waar je erg moe van werd (ik kreeg er althans een lamme arm van) - was je cassetterecorder bij een luidspreker houden. Je zorgde er kortom voor dat je alles 'had', alles opnam, alle vragen die de sterren werden gesteld, en alle antwoorden.

Vervolgens ging je na een week naar huis, werkte je die 'interviews' uit en bood je in de loop van het jaar, wanneer die films in Nederland in première gingen, de krant een authentiek vraaggesprek aan.

En dan kreeg je weer negentig gulden op je rekening gestort.

Was het corrupt? Ik denk het wel, maar ik meende dat dit geoorloofd was. De krant begreep toch wel dat niemand in zijn eentje Clint Eastwood te spreken kreeg?

En iedereen deed dit. In Parijs kocht ik het blad Le Point, waarin ik een interview met Clint Eastwood las dat ik geschreven had kunnen hebben. Dezelfde vragen en antwoorden. Blijkbaar had die journalist in Cannes ook die persconferentie bezocht.

Internet heeft deze vorm van journalistiek kapotgemaakt.

Persconferenties worden steeds vaker live gestreamd. Ik kijk wel eens op kanaal Politiek 24 naar een persconferentie en herken dan soms collega's die daar vragen stellen. Dan denk ik: wat zonde dat iedereen dit kan zien. Wat moet je als journalist nog voor je lezers schrijven als die lezers dit ook kunnen zien?

Elke politieke vergadering kun je live meemaken.

Tegelijkertijd besef ik dat het een verrijking is. Maar nu ik dit een jaar heb gedaan, keer ik toch weer terug naar de krant. Ik heb geen zin meer in al die live persconferenties. Ik wil dat een goede journalist voor mij kijkt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden