Column

De kogels zullen nog wel even over en weer vliegen

Mano BouzamourBeeld Het Parool

De Mocro-maffia houdt Amsterdam in een wurggreep. Losgeslagen gozers die elkaar met kletterende kalasjnikovs in rap tempo afmaken. Die geweren zijn makkelijk te verkrijgen nadat de grenscontroles van de oostelijke landen werden opgedoekt toen ze ineens tot Europa behoorden.

Dat vertelde een oud-buurtgenoot die bekend stond als beginnend wapenhandelaar. Als ik hem op de Van Woustraat tegenkwam, probeerde hij mij altijd te interesseren voor zijn verboden waar. Hij verpatste meestal gebruikte revolvers, afdankertjes. Eén keer had hij wel iets bijzonders in handen. Een Glock 17 met het embleempje van de politie. Een dag later werd hij gearresteerd. Hij heette Youssef, maar ik noemde hem Frans. Hij was de Frans van Anraat van de straat. Maar dat terzijde.

Waar de losgeslagen lefgozers elkaar neerknallen maakt ze geen enkele moer meer uit. Shishabarretjes, snackbarretjes of op straat: als de tegenstander maar het leven laat. Voor een luttele tien ruggetjes schieten ze iemand naar een andere dimensie. Kunnen ze eindelijk de Shoebaloo op het Koningsplein induiken zonder naar de prijskaartjes van de Pradaschoenen te hoeven kijken. Naar Schaap en Citroen en zichzelf een (originele!) Rolex Submariner cadeau doen. De gehuurde Audi een tijdje zorgeloos tanken. En last but not least: naar de Louis Vuitton in de P.C. Hooftstraat om een vintage tasje aan het vriendinnetje te schenken.

Dat vriendinnetje maken ze dan vervolgens op klaarlichte dag van kant, met haar twee kindjes aan de hand. Grondig zijn de moordenaars niet. Als ze Mario Puzo's The Godfather hadden gelezen of in elk geval Coppola's verfilmingen hadden bekeken, hadden ze de twee lieverdjes... Het is ethisch onverantwoord de zin, nou ja, af te maken.

Wraak. Daar gaat het nu vooral om in de Mokumse onderwereld. Het ging eerst om een partij tweehonderd kilo cocaïne die ineens foetsie was. Toen begon het moorden. Later bleek dat de politie de cocaïne in beslag had genomen en dat geen van de partijen elkaar had bedonderd. De kogels zullen nog een tijdje over en weer door de stad vliegen, volgens de experts. Om dat te weten hoef je niet zozeer een expert te zijn.

De losgeslagen lefgozers die de vetes uitvechten zijn uiteindelijk lulletjes die zich eventjes man willen voelen - net als sommige politieagenten trouwens. Ik moet denken aan een uitspraak van de onnavolgbaar briljante Bouazza: "Vechten is voor mietjes."

De blauwpetten moeten nu wel aanpoten. Er is al een tijd een overduidelijk overwicht in arsenaal. De handwapens van de smerissen zijn klapperpistooltjes vergeleken met het oorlogstuig. Marcouch pleitte voor meer Marokkanen bij de recherche.

Mijn eerste gedachte was: zou dat de Mocro-maffia stoppen? Mijn tweede gedachte was: het probleem is een mentaliteitskwestie. En zoiets, mijn vrienden, verander je niet zo één, twee, drie.

m.bouzamour@parool.nl

Wil je reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden