De kleinste DWV-er is de slimste

Everon Richardson (24) is ongekend kritisch op zichzelf. Ongewild staat Richardson symbool voor zijn elftal. Voor DWV dus. Foto John Beckman Beeld
Everon Richardson (24) is ongekend kritisch op zichzelf. Ongewild staat Richardson symbool voor zijn elftal. Voor DWV dus. Foto John Beckman

Zondag hoofdklasse A (DWV - Hollandia 0-1, gestaakt)

AMSTERDAM - Bij DWV is de defensie al seizoenen lang de sterkste linie. Dit jaar speelt Everon Richardson (24) daarin een opvallende rol. ''Ik ben helemaal geen voetballer.''

''Moet je kijken,'' zegt een supporter van DWV tegen zijn buurman als Richardson zijn eerste duel van de wedstrijd aangaat. ''Hij moet springen om het broekje van zijn tegenstander vast te kunnen pakken.''

Richardson (1.66 meter) lijkt kansloos als zijn lange tegenstander Bob Kortebos door de lucht wordt aangespeeld, maar hij schurkt zo fel tegen het lijf van de spits van Hollandia aan, dat Kortebos pardoes de bal inlevert.

Richardson is afkomstig van de zaterdagtak van Voorland en is in de zomer in het kielzog van doelman Jurgen Belfor naar DWV gekomen. In zijn eerste seizoen in Amsterdam -Noord is Richardson meteen onbetwist basisspeler. ''Als hij fit is, speelt hij hoe dan ook,'' verklaart zijn coach Ton Pronk.

Dat Richardson al zo snel onomstreden is, heeft hij niet te danken aan zijn balgevoel. Iedere bal levert hij in bij een medespeler die op enkele meters afstand staat, het liefst in de breedte of terug. Wanneer hij een langere bal naar voren speelt, is DWV de bal kwijt. Dat doet hij dan ook nauwelijks. Richardson kwijt zich van zijn taak. Die is in theorie simpel, in de praktijk zeker niet.

''Ik moet gewoon mijn man uitschakelen en de veroverde ballen inleveren. Dat is logisch, want een voetballer ben ik eigenlijk niet,'' zegt Richardson na het zeventig minuten durende duel met Hollandia. De wedstrijd werd gestaakt vanwege een bilspierblessure bij scheidsrechter Sander Ooijkaas.

Ballen veroveren kan de kleine man echter als geen ander. Zonder daarbij overtredingen te maken. Hij is razendsnel en heeft een sterk lichaam. Maar dat maakt Richardson niet uniek. Het is zijn precieze timing die in het oog springt.

Richardson, die meestal als vleugelverdediger wordt opgesteld, dekt zijn tegenstander op afstand. Hij staat niet, zoals gebruikelijk, continu in de nek van zijn tegenstander te hijgen. Pas als hij ziet dat zijn tegenstander wordt ingespeeld, komt hij als een opgevoerde kruimeldief aangestormd. Vrijwel altijd is hij op tijd en troeft hij aanvallers af, omdat zij Richardson niet aan voelen komen. Daarna is het uit met de pret en levert de back te bal plichtsgetrouw in bij een medespeler.

''Met mijn lengte, of eigenlijk het gebrek daaraan en mijn wendbaarheid, muis ik overal tussendoor,'' vertelt hij lachend. ''De meeste tegenstanders kunnen daar niet mee omgaan.''

Dat hij zich daarna moet beperken tot risicoloze balletjes terug en breed, vindt Richardson jammer. ''Liever zou ik wat meer met de aanval bemoeien. Maar voordat ik dat mag, moet ik eerst heel veel oefenen op mijn balbehandeling.''

De kleine man is ongekend kritisch op zichzelf. Ongewild staat Richardson symbool voor zijn elftal. Voor DWV dus. En niet alleen gisteren tegen Hollandia. Het hele seizoen al. Hij verdedigt nauwkeurig, energiek en geconcentreerd, net als DWV dat al jaren doet.

Zijn aanvalsspel daarentegen is sober, slordig en gespeend van creativiteit. Ook dat kenmerkt DWV. De ploeg creëert nauwelijks kansen en scoort het minst van alle teams in de hoofdklasse. ''Dat zag je tegen Hollandia ook weer,'' beaamt Richardson de karakterschets van zijn elftal. ''Als we de wedstrijd hadden uitgespeeld, was het waarschijnlijk bij 0-1 gebleven. Aan de organisatie ligt het niet, maar scoren..?!''

Dan staat Richardson op van zijn stoel. Belfor haalt hem op en duwt hem naar de dansvloer. Het cola-flesje waaruit hij met een rietje drinkt, blijft staan en zijn stropdas gaat gauw los.

Richardson is het gebabbel over voetbal snel vergeten. Hij muist net zo energiek en wendbaar tussen de massa door, als op het veld tussen zijn tegenstanders.

DWV - Hollandia 0-1 (gestaakt)
De wedstrijd duurde slechts 73 minuten. Arbiter Sander Ooijkaas had dermate veel last van zijn bilspier dat hij niet verder kon. Zijn assistenten waren niet bevoegd het van Ooijkaas over te nemen en ook een oproep van de speaker om een bevoegd scheidsrechter te vinden had niet het gewenste resultaat.

Het duel begon opmerkelijk. Al na enkele minuten kreeg DWV-keeper Okey Achonu een terugspeelbal die hij naar voren wilde rammen. Door een polletje stuiterde de bal op het laatste ogenblik weg, waardoor hij onder de bal door maaide. Achonu reageerde snel genoeg om Bob Kortebos alsnog van scoren te houden.

Hollandia was grotendeels de betere ploeg, zonder groots te spelen. Uit een hoekschop scoorde Nick Velzeboer. DWV vond amper openingen in de defensie van de ploeg uit Hoorn. De grootste kans was voor Sylvan Martha, maar hij kopte van dichtbij over. Het restant van de wedstrijd zal waarschijnlijk in januari met een 0-1 stand worden hervat. DWV blijft voorlaatste op de ranglijst. (NIELS KOOIMAN)

De wedstrijd van DWV tegen Hollandia duurde slechts 73 minuten. Arbiter Sander Ooijkaas had dermate veel last van zijn bilspier dat hij niet verder kon. Foto John Beckman Beeld
De wedstrijd van DWV tegen Hollandia duurde slechts 73 minuten. Arbiter Sander Ooijkaas had dermate veel last van zijn bilspier dat hij niet verder kon. Foto John Beckman
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden