Plus

De keuze van mijn vader

In De keuze van mijn vader kom je weinig over zijn emoties te weten. Dat hoeft ook niet. De documentaire is in de eerste plaats een fraaie botsing tussen pragmatisme en sentiment.

Over de emoties van Yan Ting Yuens vader komen we weinig te weten. Beeld De keuze van mijn vader

Yan Ting Yuen was zes jaar toen ze met haar ouders vanuit Hongkong naar Nederland emigreerde. Jong genoeg om zich westers te voelen, oud genoeg om een sterke band te hebben met China. Ze bracht haar jeugd door in Maastricht, waar vader en moeder een Chinees restaurant begonnen.

Zoals veel generatiegenoten besloten ook haar ouders in de herfst van hun leven terug te keren naar Hongkong. Voor Yuen aanleiding om een documentaire te maken. Over de keuze van haar inmiddels uitgebluste vader, maar ook over de sociale en politieke context waarbinnen hij die keuze maakte.

De vragen die Yuen aan haar vader stelt, zeggen vaak net zoveel als de antwoorden. Had hij niet beter in Hongkong kunnen blijven, waar sommige familieleden na de Culturele Revolutie schathemelrijk werden? "Ik denk nooit na over dat soort dingen," antwoordt pa Yuen.

Het is wel erg westers van zijn dochter om te mijmeren over hoe het leven óók had kunnen lopen. Een tweede poging. Heeft hij er spijt van dat hij naar Nederland kwam? "Ik was op zoek naar een beter leven. Daar kun je geen spijt van hebben."

Gesprekken en geschiedenislessen
Nee, over zijn emoties komen we weinig te weten. Dat hoeft ook niet. De keuze van mijn vader is in de eerste plaats een fraaie botsing tussen pragmatisme en sentiment. En daarmee een botsing tussen twee culturen.

Dat Yuen kunst maakt, vindt haar familie maar vreemd. Daar valt immers geen droog brood mee te verdienen. Veel liever hadden ze gezien dat Yuen het restaurant had overgenomen. Of een vak had geleerd met meer maatschappelijk aanzien en financiële zekerheid.

Yuen begon aan de documentaire met het idee dat de geschiedenis van China het leven van haar vader heeft bepaald. Zijn keuzes stuurde. De gesprekken met haar
familie worden daarom afgewisseld met korte geschiedenislessen over China in de jaren zestig en zeventig.

Hoe meer ze te weten komt over haar vader, hoe meer blijkt dat die keuzes behoorlijk autonoom waren, waardoor die archiefbeelden soms een beetje willekeurig aandoen.

Gestript restaurant
Veel sterker is de persoonlijke insteek. De camera geeft Yuen een excuus om vragen te stellen die ze altijd voor zich heeft gehouden. Hebben haar ouders bijvoorbeeld ooit overdacht wat de verhuizing naar Nederland betekende voor hun dochter?

De mooiste scènes spelen zich af in het voormalige, inmiddels gestripte restaurant van de familie. Yuen dwaalt er rond en pinkt een traantje weg. Op de muren worden beelden geprojecteerd uit het verleden. Héél erg westers natuurlijk, die obsessie met vroeger.

Pa Yuen zou er vermoedelijk weinig mee kunnen. Zoals hij ook koeltjes reageert wanneer zijn dochter hem een stuk van het interieur laat zien dat ze meenam uit het restaurant. Het doet hem niets. Het is voorbij.

De keuze van mijn vader

Regie Yan Ting Yuen
Te zien in De Balie

Beeld De keuze van mijn vader

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden