Column

De islam is niet een godsdienst die wil gedijen in een vrij klimaat

Theodor Holman Beeld Het Parool
Theodor HolmanBeeld Het Parool

Stel dat ik zou schrijven: 'De mooiste tekening van Rembrandt op de Rembrandttentoonstelling in het Rijksmuseum is die waarop de meester van het licht op eerbiedwaardige wijze Allah en zijn profeet heeft weergegeven.'

Zo'n zin is gevaarlijk. Het Rijksmuseum zou onmiddellijk streng bewaakt moeten worden, verschillende instanties zouden de directie van het museum verzoeken de tekening weg te halen omdat hij voor bepaalde bevolkingsgroepen diep kwetsend zou zijn, en het zou me ook niet verbazen - en wat ik nu insinueer lijkt me niet eens zo heel gek - dat het Rijks zou worden beschuldigd van racisme. Kortom: die ene tekening zou de rest van het werk van Rembrandt publicitair in de schaduw stellen. De angst zou trouwens zo groot zijn dat er geen lange rijen voor het museum zouden staan, maar helemaal geen rij; men zou er niet meer binnen durven.

Het geeft de absurde verhouding aan die de islam binnen onze cultuur inneemt. Het is niet een godsdienst die wil gedijen in een vrij klimaat waarbinnen andere godsdiensten eveneens hun ruimte kunnen innemen, maar wil iedereen disciplineren en straffen die zich niet voegt naar zijn regels.

Hoe gek is het, in de constellatie die ik net heb geschetst, dat Wim Pijbes, directeur van het Rijks, dan 24 uur per dag beveiligd zou moeten worden? Net als Wilders, de politicus die vanwege datzelfde geloof al tien jaar dag en nacht beveiligd moet worden. Net als Lars Vilks, de cartoonist op wie men het in Kopenhagen had voorzien.

De dode die viel na de aanslag in Kopenhagen, was een filmer, net als Theo van Gogh, zoals iemand me meteen meldde, maar dit terzijde.

In het Cartoonmuseum zouden de cartoons van de omgekomen cartoonisten van Charlie Hebdo en de cartoons van Lars Vilks een prominente plaats moeten krijgen, maar iedereen beseft helaas dat zo'n museum een zelfmoordplek zou zijn; wie erheen gaat, zou zijn dood tegemoet zien en de terroristen die moorden, deinzen er ook niet voor terug zichzelf te offeren.

Er is nog iets absurds aan dat verbod 'een beeld van de profeet' te tonen. Ik zou de betreffende imams willen vragen: mag je wel een satirisch muziekstuk componeren? En als we daar geen tekst bij doen, hoe zouden jullie dan weten dat de compositie een satire op Mohammed is?


t.holman@parool.nl

Wilt u reageren op deze column? Dat kan! Scroll een beetje naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden