De idealen die we hadden, zijn sterk verwaterd

Politiek is wederkerig exorcisme: het duivelse idealisme van de één uitdrijven met het heilige idealisme van de ander. Dit gaat vaak gepaard met haat.

Een ideaal is een religie met of zonder God, een supermarkt met gratis producten zoals solidariteit, menselijke warmte, gedeelde emoties en zingeving.

Daarom is een ideaal ook aantrekkelijk. Of het nu om het nazisme, communisme, liberalisme of socialisme gaat, de aanhangers dansen allemaal om een boom met opwekkende gezangen en dragen er grappige, vaak glimmende snuisterijen bij. En als het donker wordt en de wolven in het bos wat onrustig beginnen te snuiven, zijn er ruim voldoende strijdkreten.

Je ziet het in de Verenigde Staten, waar de Republikeinen de president willen laten lijden omdat ze Obamacare socialisme vinden. En ze haten socialisme.

Maar hier in Nederland?

Hier is iets anders aan de hand, wat ten minste even eng is. Hier hebben we niet al te veel last van idealisme - op een paar stromingen na die per definitie overspannen op alles reageren omdat ze vermeende duivels willen uitdrijven. De idealen die we hadden, zijn sterk verwaterd. Liberalisme, socialisme en sociaaldemocratie zijn thans homeopathische geneesmiddelen; je moet er sterk in geloven willen ze werken.

Omdat niemand er meer in gelooft, wenst de bevolking weer een stérk ideaal. Men smeekt erom! Men bidt zelfs voor de komst van een sterke leider! En er moet visie zijn.

Ik loop wel eens met mijn kleinzoon in het park. Moet ik hem nu leren dat hij zich aan wetten moet houden, of zou het een teken van beschaving zijn als ik hem leer dat je je niet altíjd aan wetten hoeft te houden?

Hoe leer je een kind op latere leeftijd niet achter vlaggen, leuzen en nietszeggende visies aan te lopen?

Op de plek waar ik nu met hem in het Vondelpark schommel, kwamen wij welpen in onze uniformpjes bijeen. We brachten een groet met twee vingers en waren verliefd op de akela.

En kijk eens wat ik geworden ben: een anarcholiberaal.

Moet ik kleinzoon dan straks scout laten worden?

Theodor (op foto's lijk ik lid van de Jeugdstorm!) was zo gelukkig met zijn uniformpje, petje, riem, boekje met spreuken ('Op! Hollandsche jongens naar buiten!') en portret van Lord Baden-Powell.

Ik wilde de baas zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden