De hypochonder is er trots op dat hij gestoord is

PlusTheodor Holman

Kijk, een hypo­chonder. Een hypochonder voelt zich pas gezond als hij ziek is, en hij voelt zich ziek als hij gezond is. Hij woont dan ook het liefst in een apotheek en heeft als wederhelft graag een psychiater bij wie hij constant op de bank aan een hartmonitor mag liggen.

Een hypochonder lijdt aan hypochondrie. Dat is een ziekelijke empathie met de ergste kwalen. Zijn ideaal is het hypochondrisme: hij wil de ziekte worden die hij vreest. Hypochonders – ook wel hypochondristen genoemd – nemen een voorschot op de aandoeningen waarvan ze zeker weten dat ze ze zullen krijgen.

Wat zijn die hypochonders voor mensen? Ze zoeken zekerheid in hun aandoeningen, want als ze werkelijk iets hebben, worden al hun angsten gerechtvaardigd.

Hoe herken je hypochondristen? Ze voelen de hele tijd aan hun hart, ze zijn verslaafd aan hun bloeddrukmeter, in de verte zien ze een hartaanval die snel naar ze toe rent, ze nemen om de tien minuten hun temperatuur en als ze geen koorts hebben, is de thermometer stuk en kopen ze een nieuwe.

Kijkt de hypochonder in de spiegel naar zijn lichaam, dan ziet hij bulten van de ergste soort en sterk verkleurende moedervlekken. Hij wéét dat agressieve teken zijn lichaam hebben bevolkt, dat er vijandige poliepen in zijn endeldarm zitten en elke dag vraagt hij aan zijn hersens of de tumor al is gearriveerd. Alzheimer en dementie hebben al bezit van hem genomen, hij heeft tenslotte al een kronkel in zijn hersens.

Waarom gedragen hypochonders zich zo ziekelijk? Ze menen dat ze schuldig zijn omdat ze leven; een kwaal zien ze als een vorm van afbetaling. De hypochondrist meent dat hij de ziekte heeft verdiend.

De hypochonder is gestoord. Dat weet hij en stiekem is hij er trots op. Gestoordheid helpt hem dit leven te begrijpen. Hij snapt echter niet waarom niet iedereen is zoals hij.

De hypochonder meent oprecht dat ziekte de mens meer definieert dan gezondheid. Hij is masochist uit liefde voor de samenleving, maar heeft wel smetvrees voor diezelfde samenleving.

Hoe ontspant de hypochonder zich? Hij zou wel naar een gezellig ziekenhuis op vakantie willen, maar hij begrijpt zelf ook wel dat dat idioot is. Daarom speurt hij nu internet af naar een eenzame bungalow op de Noordpool die bestaat uit volle zeepflacons met ramen van handgel en een bad gevuld met glycol en bacteriedodende alcohol.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden