recensie

De haas in Holland: Natuur in Delta wordt een hit (****)

De nieuwste film van de makers van De Nieuwe Wildernis koppelt het gedrag van dieren aan de historische ontwikkeling van het Nederlands waterbeheer. Het educatieve aspect staat de natuurliefhebber echter niet in de weg. Holland Natuur in de Delta toont spectaculaire beelden van alledaagse dieren met groots opgezette orkestrale ondersteuning.

De Molenpolder bij Tienhoven.Beeld Frans Lemmens

Na De Nieuwe Wildernis, de succesvolle natuurfilm over de flora en fauna van de Oostvaardersplassen, kwam het tot een breuk tussen regisseurs Mark Verkerk en Ruben Smit. Laatstgenoemde streeft een wetenschappelijk verantwoorde werkwijze na, en had bezwaren tegen het gebruik van digitale animaties en reconstructies in de beoogde opvolger. Ondanks het vertrek van Smit wordt het door Verkerk geregisseerde Holland: Natuur in de Delta geafficheerd als de nieuwe film 'van de makers van De Nieuwe Wildernis'.

In stijl borduurt de film onmiskenbaar voort op de kaskraker. Bob Zimmerman voorziet de vaak spectaculaire beelden opnieuw van een groots opgezette orkestrale ondersteuning, en er wordt optimaal gebruik gemaakt van de mogelijkheden van de nieuwe digitale camera's. Verkerk pakt er meteen fraai mee uit, in een proloog vol timelapse-opnamen, die tonen hoe veranderlijk de waterstanden en stromingen in de rivierdelta zijn.

Historische achtergronden
Daarbij steekt Carice van Houten van wal over het belang van water voor het Nederlandse landschap en het leven. Het dierenleven wordt toegelicht door Bram van der Vlugt. Het is een eenvoudige en doeltreffende manier om de twee hoofdlijnen van de film van elkaar te onderscheiden. Van Houtens commentaar handelt vooral over de historische achtergronden van het deltagebied, waarvan het ontstaan met behulp van animaties en gereconstrueerde agrarische praktijken wordt geschetst.

Het betoog leidt naar een opgewekte conclusie: na de watersnoodramp van 1953 werd het gebiedsbeheer ­geruime tijd bepaald door angst voor herhaling, maar ­tegenwoordig geeft de mens de natuur meer ruimte, en dat is goed voor alles wat leeft. De makers spiegelen dat beleid behendig aan het gedrag van de bevers, die in de Biesbosch dammen bouwen, en laten mooi zien hoe de Deltawerken de jaarlijkse trek van de stekelbaars bemoeilijken.

Dierenliefhebbers
Die koppeling van het gedrag van dieren aan de historische ontwikkeling van het Nederlandse waterbeheer geeft de film een ander karakter dan De Nieuwe Wildernis. De educatieve meerwaarde staat het genot voor dierenliefhebbers echter niet in de weg. Naast bever en stekelbaars krijgen ook de zeearend, haas en het pimpernelblauwtje hoofdrollen toegedicht, waarbij de bizarre levenscyclus van laatstgenoemde vlindersoort voor de nodige verrassingen zorgt.

Amfibieën komen slechts mondjesmaat aan bod, alsof de makers nadrukkelijk met het cliché van het kikkerlandje wilden breken. Hun ultieme polderbewoner is de haas, die dankzij het gebruik van supersnelle HD-camera's op een schitterende manier met de film aan de haal gaat, zoals de konikpaarden dat met de voorganger deden. In fraai vertraagde knokscènes doen de boksende hazen aan het spectaculaire stuntwerk in The Matrix denken. Het dier wordt in de film 'de cheeta van de polder' genoemd, maar de kungfu maakt meer indruk dan de snelheid. Die haas wordt een hit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden