Plus

De GVR van Steven Spielberg is een magisch sprookje

Steven Spielberg maakte van zijn The BFG (De GVR) een film die doet denken aan E.T. - en eentje die duidelijk mikt op een klassiekersstatus.

Het sprookje draait om de vriendschap tussen het weesmeisje Sophie en een reusBeeld The BFG

Steven Spielberg windt er geen doekjes om in de openingsminuten van The BFG: dit is een sprookje. Hij toont een versie van Londen die zo in een prentenboek kan, met de Thames, de Big Ben en een rode dubbeldekker in één oogopslag.

Misschien wel meer dan ooit presenteert de inmiddels bijna zeventig jaar oude Spielberg, aan wie in Eye deze zomer een groot retrospectief is gewijd, zich met zijn dertigste speelfilm The BFG als verteller van vriendelijke avonturen. Een grootvader die dit sprookje voorleest - zoals Spielberg dit boek naar eigen zeggen ook aan zijn kinderen heeft voorgelezen.

Zijn filmversie is de tweede verfilming van Roald Dahls gelijknamige kinderklassieker, na de animatiefilm uit 1989 die bij ieder kind van de jaren tachtig en negentig op het netvlies gebrand staat. Spielberg maakt er een film van die duidelijk op een nog grotere klassiekerstatus mikt.

Het was naar verluidt de aloude sprookjescombinatie van wreedheid en verwondering die Spielberg aantrok in het verhaal, maar hij heeft de scherpste randjes er toch af geschaafd. Dat gemis wordt echter prima opgevangen met een grote visuele rijkdom, die de (soms letterlijk)
dromerige aspecten van het verhaal benadrukt.

Snoskommers
Het sprookje draait om de vriendschap tussen het weesmeisje Sophie en een reus. De Big Friendly Giant, om precies te zijn, of Grote Vriendelijke Reus in de Nederlandse versie. Die zeer vakkundige vertaling geeft ook het heerlijke, door Dahl bedachte koeterwaals dat de reus spreekt prima weer, van 'snoskommers' tot 'trollenkloppers' - wellicht ook een reden dat de dyslectische Spielberg zich tot het verhaal aangetrokken voelde.

The BFG / De GVR

Regie Steven Spielberg
Met Mark Rylance, Ruby Barnhill
Te zien in Arena, City, De Munt, Tuschinski, Eye, The Movies, Ketelhuis, Kriterion, Filmhallen, Studio/K, Cinema Amstelveen

Als Sophie de reus midden in de nacht ziet terwijl hij door Londen struint, wordt ze door hem meegenomen naar reuzenland - zijn bestaan moet immers geheim blijven. In zijn knusse huisje kijkt Sophie toe hoe de GVR dromen maakt, en moet ze zich verborgen zien te houden voor de vervaarlijke, mensenetende reuzen.

Spielbergs productiehuis Amblin Entertainment kocht al in 1991 de filmrechten voor het boek. Destijds hadden de makers komiek Robin Williams op het oog om de rol van de reus te spelen. Het had waarschijnlijk een compleet andere film opgeleverd, dichter bij Spielbergs
hectische Peter Panverhaal Hook met Williams in de hoofdrol.

Gulle lach
Anno 2016 ging de rol van de reus naar acteur Mark Rylance, die in februari nog een Oscar won voor zijn rol als spion Rudolf Abel in Spielbergs vorige film, het Koude Oorlogdrama Bridge Of Spies. Of althans: Rylance speelde de reus op de set tegenover de jonge actrice Ruby Barnhill als Sophie, als basis voor een grotendeels digitale creatie die een uitvergrote versie van zijn gezicht draagt.

Maar dat gezicht is genoeg: de ervaren theateracteur Rylance levert het hart van de film, met de onschuldige ogen en gulle lach van de reus.

Spielberg en zijn crew - waaronder alumni van de Lord of the Rings-films - creëerden een nieuwe manier van werken om de acteurs zo natuurlijk mogelijk met elkaar te kunnen laten samenspelen binnen de grotendeels digitale wereld van de film. Het werpt zijn vruchten af: er is een sprankelende chemie tussen Sophie en haar reus.

Daar draait de film uiteindelijk ook vooral om. Er is wel een plot - om Sophie terug te kunnen brengen naar de mensenwereld, zullen de kwaadaardige andere reuzen moeten worden verslagen - maar de gemoedelijke film is op zijn best als we gewoon wat rondhangen met de twee.

Vuurvliegjes
In die intieme scènes tussen reus en kind doet de film duidelijk denken aan Spielbergs E.T. (uitgebracht in 1982, hetzelfde jaar dat Dahl The BFG publiceerde), niet toevallig net als The BFG geschreven door de in november overleden scenariste Melissa Mathison, aan wie The BFG is opgedragen. Ook hier vullen twee tegenpolen uit verschillende werelden de gaten in elkaars levens.

De reuzenwereld is een speeltuin vol inventieve rekwisieten: voorwerpen uit de mensenwereld die hier een nieuw gebruik krijgen. Een auto wordt een rolschaats, een verkeersbord een dienblad en een telefooncel een bewaarbak voor nootjes.

In een magische scène zien we hoe de reus de elementen voor zijn dromen vangt, die als vuurvliegjes door een donkere lucht vliegen. En Sophie mag na enig aandringen met hem mee als hij de dromen weer uitdeelt, wat Spielberg aangrijpt voor een visueel grapje over de link tussen droom en cinema.

Het hoogtepunt is een ontbijt met de koningin, die weliswaar het momentum van de slotakte compleet doorbreekt, maar op zichzelf genomen wel een hilarische kluchtscène oplevert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden