De exotische Geldersekade

FRENK DER NEDERLANDEN

Op de Geldersekade knalt het leven je tegemoet. Dat was al zo toen de scheepvaart hier de dienst uitmaakte en dat bleef zo toen de junks en hoeren kwamen, al werd het toen meer een kwestie van overleven. Het ruikt er zelfs anders: pittig, exotisch, alsof de geuren van het verleden nog steeds in de lucht hangen. Vermengd met nederwiet, dat dan weer wel.

Nooit was er reden voor een feestje, maar het tij is gekeerd, want zie: zondag laten de bewoners zien dat de oude juffer vitaler is dan ooit. Van Waag tot Schreierstoren wordt de hele dag feest gevierd, met muziek en dans, touwtrekwedstrijden, een buurtquiz en nog veel meer. De meeste winkels openen hun deuren en in de historische panden worden rondleidingen verzorgd.

Beide kanten van de straat doen mee en dat mag een wonder heten, want de kade is altijd verdeeld geweest in een 'goede' en een 'slechte' zijde, zegt Riëtte van der Plas (Ede, 1961). ''We hebben zelfs een andere postcode. De kant bij de Zeedijk hoort bij de Wallen en is 1012, de andere kant is 1011. Met het feest willen we laten zien dat de straat één geheel is geworden.''

Zestien jaar woont ze nu op de kade en nog steeds is ze de drukte niet beu. ''Toen ik hier kwam, was het echt een junkenstraat. De portieken lagen altijd vol met verslaafden. Maar sinds twee jaar gaat het de goede kant op.'' Veel panden werden opgekocht en gerenoveerd door NV Stadsgoed. Vrijwel alle peeskamertjes werden gesloten en met de dames verdwenen ook de meeste junks. Jopie Huizing (Huizen, 1941): ''Het is net een dorp. Iedereen kent elkaar. En er wonen allemaal leuke mensen, vooral kunstenaars en muzikanten. Heel gezellig.''

We stappen de straat op en lopen naar de Schreierstoren, langs de laatste ramen waar nog een paar hoeren hun brood verdienen, maar die hebben ook hun beste tijd gehad. Voorbij Chinees warenhuis Pacific Place passeren we eeuwenoude panden, schitterend gerenoveerd. Zoals het Hofje van Wijs (anno 1792), sinds anderhalf jaar een winkel annex proeflokaal voor de lekkerste koffie en thee. Of Black Tulip, een luxe designhotel voor homo's met een voorliefde voor SM. En het Ship Chandlers Warehouse, het oudste pakhuis van Amsterdam en ooit het privérestaurant van Freddy Heineken. Ja, de Geldersekade kent vele geheimen.

Bij de Schreierstoren lopen we via de andere zijde terug richting Nieuwmarkt. In de loop der jaren zijn er steeds meer restaurantjes gekomen. En de Chinezen natuurlijk, want met de Zeedijk is de Geldersekade het hart van Chinatown. Er zijn Chinese massagesalons, kappers, acupuncturisten, toko's, een reisbureau, een boekhandel en zelfs een Chinese slijter.

Bij café Stevens, waar de Nieuwmarkt begint, keren we terug naar de Wallenkant van de kade. Hier huist onder meer de oudste apotheek van Amsterdam, uit 1696. We groeten een tippelaarster op de Bantammerbrug en eindigen weer bij het huis van Jopie, een prachtig pand naast coffeeshop Het Gelderse. En daar halen de dames nog wat herinneringen op aan de jaren dat ze de portieken moesten schoonvegen. Riëtte: ''Meestal joeg ik de junks zelf weg, maar ik heb ook wel eens de politie gebeld. Als ze dreigden me dood te steken, had ik er wel weer even genoeg van.''

Jopie: ''Je wilt niet weten hoeveel emmers water ik naar buiten heb gegooid, want aan een nat pak hadden ze een gloeiende hekel. Bij Vietnamees restaurant Welcome hing zelfs een tuinslang boven de deur. De eigenaar was de enige die wat deed. De rest van de Chinezen bemoeit zich nergens mee.''

En zo zijn er vele verhalen te vertellen over de straat die in alle poriën naar vroeger ruikt.
Morgen verder.

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden