PlusHolman

De enige die mij herkende

-

Theodor HolmanBeeld Wolff

Naar aanleiding van zijn e-mail belde ik hem. "Nee," zei ik, "ik was daar niet, en ook niet met haar... Ik ken haar eigenlijk niet."

"Ik dacht ook wel dat jij het niet was, want je zag eruit als veertig jaar geleden. Dat kan natuurlijk niet."

En omdat hij zich niet kon inhouden, vertelde hij opnieuw het verhaal wat hij me had gemaild: "Zo raar... Ik liep dus langs dat restaurant en zag haar zitten. De vrouw van mijn leven. Met jou, maar jij was het dus niet, en zij misschien ook niet. Maar ik denk het wel."

"Waarom ben je niet naar binnen gegaan?"

"Omdat... Ik kon niet... Het was of ik een gedicht binnenwandelde. Een gedicht van Lodeizen. Opeens herinnerde ik me namelijk de regels: en ofschoon jij de enige was die niet omkeek, /wist ik toch dat jij de enige was/ die mij herkende/ de enige die zonder mij niet kan leven."

"Hoe lang had je haar niet gezien?"

"Mijn oudste zoon is... Verdomme, ik weet zijn leeftijd niet eens meer. Langer dan hij oud is dus."

"En ze is... was je grote liefde?"

"Ze is er met een rijke klootzak vandoor gegaan. 'Ik hou echt van hem,' zei ze toen ze het uitmaakte. 'Annelies,' zei ik, 'geld wordt pleepapier als je oud bent.' Toen draaide ze zich beledigd om en liep weg. Beantwoordde geen brieven, nam geen telefoon op en werd een herinnering die pijn deed... Zou je die gedichtenbundel van Hans Lodeizen nog ergens kunnen krijgen?"

"Ik denk het wel."

"Zo vreemd. En toen liep ik gisteren langs dat restaurant en zag haar zitten met jou, maar jij was het dus niet. Jullie waren gelukkig... Dat speelde mee."

"Hoe speelde dat mee?"

"Nu gewoon, na de brand en het overlijden van Anneke denk ik toch... Het leven is...Nou ja..."

"Maar als ze je binnen had geroepen en ze had gezegd: 'Jij bent ook mijn grote liefde, ik deed er verkeerd aan om destijds bij je weg te gaan.' Wat had je dan gedaan?"

"Hoe heet die dichtbundel van Lodeizen?"

"Verzamelde gedichten - maar wat had je gedaan?"

"Ik had... ik was aan tafel gaan zitten. Ik had haar handen gepakt. Ik had haar gekust... We hadden alles uitgepraat. Ik had haar thuisgebracht, ik was naar huis gegaan... en dan m'n hoofd in het fornuis."


Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden