Plus Dromers

De droom van Akwasi Frimpong: goud winnen voor Ghana, op een slee

Vaker naar de sportschool dit jaar? Dat kan ambitieuzer. Neem Akwasi Frimpong: hij gaat in de VS van deur tot deur met stofzuigers om zijn droom te financieren. Een gooi naar het olympische goud bij het skeleton in 2022, dat is zijn doel.

Frimpong in actie. Beeld Ron Leblanc

Ding-dong. Wilt u een stofzuiger kopen? Alhoewel, een stofzuiger kan je dit apparaat eigenlijk niet noemen. De nieuwste Kirby Avalir® is meer een systeem. Alles, echt alles, kan je ermee opzuigen. En met de juiste opzetstukken kunt u er ook mee ­blazen, schuren, wassen, dweilen, verven en zelfs masseren. De prijs? Tweeduizend dollar, maar de rest van uw leven heeft u er een trouwe metgezel bij. Zal ik de Kirby even demonstreren?

Nadat Akwasi Frimpong (30) in 2014 de Olympische Spelen wéér niet had gehaald, verruilde hij Amsterdam voor Salt Lake City en stortte hij zich op de huis-aan-huisverkoop van stofzuigers. Zeven dagen per week werkte hij, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Het lastigste is om binnen te komen. Maar als Frimpong met zijn stralende lach de Kirby mag laten zien, komt het vrijwel altijd tot een sale.

Overtuigd
Het is eigenlijk ook weinig verrassend dat hij al snel een van de beste Kirbyverkopers van de Verenigde Staten werd. Want ook het verkopen van stofzuigers doet Frimpong met volle overtuiging. Eigenlijk zoals alles in het leven.

Akwasi Frimpong werd op 11 februari 1986 ­geboren in Kumasi, Ghana. Hij wilde niet weg - op zijn kostschool was hij de beste - maar zijn moeder zag een betere toekomst voor haar kinderen in Nederland. Dus kwam Frimpong in 1995 samen met zijn broer naar de Bijlmer, op achtjarige leeftijd. Binnen een jaar sprak hij vloeiend Nederlands.

Tijdens een sportwedstrijd op school werd de kleine, maar fors gebouwde jongen door de Surinaamse voormalige sprintkampioen Sammy Monsels ontdekt als uitzonderlijk hardlooptalent. En nadat hij in 2003 Nederlands sprintkampioen bij de jeugd werd, tekende zich een gouden toekomst af. Bij het omhangen van de medaille zag hij zichzelf al op de Spelen lopen voor Nederland. Die van 2008 in Peking bijvoorbeeld.

Bekende Amsterdammer
Alleen: Frimpong was nog geen Nederlander. Hij, nog een tiener, was al jaren verwikkeld in een frustrerend gevecht om een verblijfsvergunning met ambtenaren en veranderende immigratieregels. Zijn olympische droom spatte uiteen toen hij een botbreuk opliep.

Toch zette Frimpong door. Na dertien jaar kreeg hij in 2008 eindelijk een Nederlands paspoort. Tot grote vreugde van alle mensen die hem al die jaren hadden ondersteund, onder wie Johan Cruijff, Erica Terpsta en Job Cohen. Zijn strijd had van hem een bekende Amsterdammer gemaakt.

Met een studiebeurs vertrok Frimpong vervolgens naar de VS, om een nog betere sprinter te worden. Al snel zat hij tegen de Nederlandse top aan. Een peesblessure vepestte zijn kwalificatie voor de Spelen van Londen in 2012.

Kirby Vacuums
Nieuwe poging: de bobslee. De Winterspelen. Als sprinter was Frimpong de ideale 'remmer', de man die als laatste in de bob springt. Hij zette het weer op een trainen, was in de race voor een plek in de Nederlandse viermansbob, maar viel bij een laatste selectie voor de Winterspelen in Sotsji af. Zijn droom leek een droom te blijven.

Akwasi Frimpong

De Ghanees (30) groeide op in Nederland, woont in de VS. Droomt van deelname aan de Spelen

Akwasi Frimpong. Beeld Ron Leblanc

Frimpong keerde terug naar de VS - hij is getrouwd met een Amerikaanse atlete - om met zijn diploma business management op zak op zoek te gaan naar werk. "Ik was aan het solliciteren, maar had gewoon snel iets nodig om mijn rent te betalen en dat soort dingen," vertelt Frimpong vanuit Salt Lake City.

"Toen zag ik een advertentie: verkoper van Kirby Vacuums. Ik had geen idee wat het was, maar je kon elke twee weken 900 dollar verdienen. Tenminste, als je er een paar per maand wist te verkopen. In mijn eerste maand verkocht ik er al negentien."

Gold Digger
Al snel kreeg hij van het hoofdkantoor een Gold Digger Award, voor de verkoop van dertig stofzuigers binnen dertig dagen. En na vijf maanden werd hij zelf distribiteur. Hij opende kantoren in Phoenix en Salt Lake City en had meer dan twintig verkopers voor hem werken. Al snel was hij de successful entrepreneur die hij wilde worden. Maar was dit het dan, vroeg hij zich na twee jaar af. "Ik was niet meer bezig met het najagen van mijn dromen. Wat mij het meest gelukkig maakt: de Olympische Spelen halen."

In 2022 moet het gaan gebeuren. In Peking, China. Op het onderdeel skeleton: op een klein sleetje over een bochtig ijsparcours razen. Op je buik, met je hoofd op slechts enkele centimeters van het ijs, worden snelheden van meer dan 100 kilometer per uur bereikt.

"De eerste keer dat ik naar beneden ging, dacht ik: holy shit, dit is supercool. Veel cooler dan de bobslee. Daarin zit ik achterin en zie ik niets. Dit is echt een challenging sport, de adrenaline is rush high. En elke keer als je een bocht goed neemt, ga je nog harder. Het is eng, maar tegelijkertijd zo eng dat je het nog een keer wil doen."

Hoogzwanger
Na maanden van praten besloten hij en zijn vrouw afgelopen zomer om er echt voor te gaan. "Ze zei: ik wil niet dat als je straks negentig bent, gaat zeuren dat het nooit is gelukt. Dus ga ervoor, ik steun je."

Frimpong stopte als distributeur van de ­Kirby's. Zijn tijd besteedde hij voortaan aan de sportschool. De echtelijke woning van 200 ­vierkante meter ruilden ze in voor een studio van 70 vierkante meter. De spaarrekening werd geplunderd om een slee van 10.000 euro te ­kopen.

En in de afgelopen drie maanden gaf hij nog eens 15.000 euro uit aan reizen en een ­trainingskamp. Zijn hoogzwangere vrouw is aan het werk om het geld te verdienen. En tussen de train­ingen door probeert Frimpong af en toe nog een Kirby te verkopen. Voor elk trainingskamp heeft hij weer een klein kapitaal nodig.

Beeld Studio Noa Verhofstad
Frimpong springt op zijn slee. Beeld Ron Leblanc

De laatste twee maanden heeft hij op vier verschillende banen in Noord-Amerika geracet. Hij heeft er 103 runs opzitten, daarvan waren er 52 vanaf de top. Een handvol runs eindigde met een crash. "Dan is het keihard opstaan en weer afdalen. Ik ben niet bang, I like to face my fear. En je wordt er alleen maar beter van."

De big dogs
Om zich te kwalificeren voor het olympische toernooi moet Frimpong een plek weten te bemachtigen in de internationale top zestig. Door de grote hoeveelheid wedstrijden waaraan hij mee wil doen - als hij genoeg geld heeft - is er een kleine kans dat hij zich al voor de Spelen van 2018 kwalificeert, die volgend jaar februari in het in Zuid-Koreaanse ­Pyeongchang worden gehouden. Hij verwacht echter dat hij vier jaar later pas goed genoeg is voor het goud. En daar gaat hij voor. "Ik wil niet mediocre zijn, ik wil gewoon met de big dogs meedoen."

Hij ziet dan ook het jaartal 2022 voor zich, elke keer als hij op zijn slee springt. "Dan denk ik aan die ceremonie in een arena waar ik aan mee mag doen. Dat ik mijn droom waarmaak. En dat ik daarmee Ghana op de kaart kan zetten."

Ghana? De Nederlandse en de Amerikaanse vlag staan ook op zijn slee, maar de Ghanese is de grootste. "Nederland was de logische keus geweest. Daar heb ik het grootste deel van mijn leven gewoond en dat is nog steeds thuis. Maar op de leeftijd van 30 jaar vond ik dat wel iets terug kon doen voor het land waar ik ben geboren. Voor de Nederlandse jeugd zijn er al genoeg voorbeelden, voor de Ghanezen niet. Voor hen kan ik nog wat betekenen. Ik wil de jongeren laten zien dat ze hun dromen waar kunnen maken."

Nalatenschap
Frimpong beseft dat als hij weet te winnen voor Ghana, het Afrikaanse land zonder sneeuw dat pas één keer eerder aan de Winterspelen ­meedeed, dat zijn verhaal dan alleen maar mooier wordt.

De weg naar 2022 is nog lang, maar Frimpong ziet er niet tegen op. "Ik probeer al sinds 2004 het hoogst haalbare voor een atleet te halen. Waarom zou ik het dan niet nog vijf jaar volhouden? Ik ga dat gewoon ­halen. Ik ben 30 en ik wil het niet over mijn dood hebben, maar het heeft er ook mee te maken dat ik iets na wil laten."

Die nalatenschap zal een boodschap zijn voor bijvoorbeeld de dochter die hij en zijn vrouw komend voorjaar verwachten. "Zij zal later het verhaal kennen van haar vader die de Olympische Spelen probeerde te halen. Die alles heeft gedaan wat in zijn macht ligt om het te halen. Het verhaal van een jongen die altijd zijn droom heeft nagejaagd."

Dit is het tweede deel van een korte serie over Amsterdammers die groots durven te denken. Woensdag deel 3: Wim Wessels en Bas Dekker, die twee kabelbanen over het IJ willen bouwen.

Lees ook deel 1: Dromen in Amsterdam, de mirakelstad van devotie [+]

'Voor de Nederlandse jeugd zijn er al genoeg voorbeelden, voor de Ghanezen niet' Beeld Studio Noa Verhofstad

Gaat hij het halen?

"Ik denk dat hij in ieder geval een erg goede kans maakt op deelname," zegt skeletonster Joska Le Conté, die voor Nederland meerdere keren op het WK uitkwam. Ze zag ­Frimpong onlangs in de Canadese plaats Whistler racen.

"Fysiek is hij sterk, dus met zijn start kan hij volgens mij zeker met de top meedoen. Op het gebied van sturen moet hij nog veel leren, maar zes jaar is voldoende om dat onder de knie te krijgen. Aan zijn mentaliteit zal het niet liggen, hij werkt hard en is niet bang. Ook heb ik gezien dat hij de aanwijzingen van de coaches snel ­oppakt en dat hij veel progressie maakt. Zelfs een deelname aan de Winterspelen van 2018 zou al mogelijk kunnen zijn, maar meedoen om de medailles zit er voor hem dan nog niet in."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden