De das van Tofik Dibi

Theodor Holman

Die Tofik Dibi had, toen hij zich kandideerde, een act met een stropdas. Hij gooide die weg en zei: 'Dat ga ik dus niet doen: een stropdas dragen omdat dat past in het plaatje van de politicus.' Hij scheen ook achter de stekker van Jolande Sap te zitten: 'Kijk, mijnheer Wilders, zo trekt u de stekker eruit.'

Er zit in dat aanschouwelijke onderwijs iets kinderachtigs. Straks komt er een politicus met een pakje boter aanzetten en zegt dan: 'Dit pakje zat op het hoofd van de minister, want die heeft enorm veel boter op zijn hoofd'.

Je moet woorden en uitdrukkingen nooit letterlijk uitbeelden. Dus geen pakjes boter en stekkers mee naar de Kamer nemen, en ook geen stukken touw ('zo steekt dit kabinet zijn kop in de strop), ijs ('weer is de minister door het ijs gezakt'), lijmoplosser ('deze minister zit zo aan het pluche vastgeplakt, dat we dachten...'), enzovoorts. Beeldende woorden moet je uitspreken, niet illustreren.

De vader van Godfried Bomans was daar goed in. Die zat voor de KVP in de Tweede Kamer en zei in een debat met een minister: 'Ik heb meelij met deze minister, die het wel koud zal hebben nu hij zo in zijn hemd staat.'

Die is aardig. Als de vader van Bomans een warme jas zou hebben meegenomen, zou hij zijn eigen woorden afbreuk hebben gedaan. Zo'n jas zou de aandacht afleiden van die leuke zin. Daarom was de stekker van Jolande Sap zo ondoordacht. Die nietszeggende stekker illustreerde een cliché. Dubbeldom dus.

Hans Wiegel is bekend geworden door, wijzend naar Den Uyl, te zeggen: 'Sinterklaas bestaat, daar zit hij!' Het zou oliedom van Wiegel zijn geweest als hij, om die zin nog eens kracht bij te zetten, een sinterklaas had meegenomen.

Toen Tofik zijn das weggooide, wilde hij tonen dat hij een jonge, nieuwe politicus is. Maar die stropdas staat niet voor suffe politiek. Dat was wel de zin die hij uitsprak toen hij die das wegwierp.

Toch vrees ik dat het mode gaat worden. Het verbale vermogen zie je in de politiek met de week minder worden - en dan ga je spulletjes van thuis meenemen. Ik verwacht binnenkort knikkers, een fles ouzo, een lege portemonnee en een paspoort.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden