Patrick MeershoekBeeld Maarten Steevoort

De carnavalskraker: de enige kraker waar de VVD van houdt

PlusColumn

Erg aantrekkelijk klinkt het niet, de slibvelden. Als projectontwikkelaars met elkaar om de tafel gaan zitten om een klinkende naam te bedenken voor een woon­gebied in ontwikkeling sneuvelt een suggestie als De Slibvelden doorgaans in de eerste ronde, samen met De Leprozenkolonie en Klein Tsjernobyl.

Maar dat is precies de bedoeling. Aantrekkelijk moet het vooral nergens klinken in de berichtgeving over de paar hectare grond op de voormalige waterzuivering in Noord die door de gemeente is toegewezen als vervangend woonoord aan de krakers van de ADM.

De beroemde vrijhaven voor stadsindianen gaat in december dicht en de bewoners moeten ergens heen.

Op naar de slibvelden dus, waar de afgelopen maanden op kosten van de gemeente een terrein is ingericht voor ongeveer vijftig nieuwe bewoners met hun woonwagens.

Het zijn geen eeuwige slibvelden: de krakers mogen er twee jaar blijven staan. Wat Amsterdam betreft, nemen ze na deze periode afscheid van de hoofdstad om de grazige weiden in Almere en omgeving te gaan verkennen.

Ook de tijdelijke opvang van de krakers is een kostbare aangelegenheid voor de stad. Alleen de inrichting van het terrein kost naar verluidt meer dan een half miljoen euro, en dan zijn er ook nog een paar ambtenaren op het project gezet die langdurig en tamelijk moeizaam onderhandelen met de krakers over de voorwaarden van hun verhuizing naar Noord.

Dat prijskaartje ligt politiek gevoelig. Alle partijen hebben zo hun eigen favoriete bestemming voor het beschikbare gemeenschapsgeld, en een dure vrij­haven voor krakers staat niet op alle lijstjes bovenaan.

Als ik de jongste berichten goed begrijp, zou bijvoorbeeld de VVD dat geld liever investeren in de re­a­nimatie van de hoofdstedelijke carnavalsverenigingen. Er is één kraker die de goedkeuring kan wegdragen van de liberalen, en dat is de carnavalskraker.

Het progressieve stadsbestuur wil graag meewerken aan de komst van de nieuwe vrijplaats, maar beseft dat het draagvlak niet onbeperkt is. Dat zorgt ervoor dat er een indrukwekkend pakket regels is opgesteld waaraan de krakers zich op hun nieuwe plek dienen te houden.

Zo mag er 's avonds na tienen geen versterkte muziek worden afgespeeld, mogen er geen evenementen worden gehouden, is het niet toegestaan om een barbecue te houden op de nieuwe stek, of op mooie zomerdagen een duik te nemen in het aangrenzende kanaal: zelfs de geiten in het Amsterdamse Bos hebben een grotere vrijheid van bewegen.

Het is een fascinerende botsing tussen culturen. De overheid die met geld en regels de werkelijkheid in de gewenste vorm probeert te boetseren, tegenover de krakers die hebben gekozen voor een leven met een maximale vrijheid en een minimumaantal voorschriften.

Het resultaat is in elk geval op papier een keurig compromis tussen die twee werelden: een vrijplaats met heel veel regels. Ik ben heel benieuwd hoe dat in de praktijk gaat uitpakken.

Reageren: patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden