De Bruijn na conflict vertrokken als architect Zuidas

De vermaarde architect Pi de Bruijn is in 2006, anders dan toen werd gezegd, na een conflict vertrokken als Stadsontwerper van de Zuidas. Dat blijkt uit een reconstructie van Het Parool.

Kantoren op de Zuidas. Beeld ANP

Bij zijn vertrek deden alle betrokkenen alsof De Bruijn zelf had besloten er een punt achter te zetten, acht jaar nadat het stadsbestuur hem had aangesteld om de stedenbouwkundige opzet van de Zuidas te bewaken. Op een afscheidssymposium kreeg hij daarvoor alle lof toegezwaaid.

Achter het eerbetoon ging een conflict schuil over de drie rollen die De Bruijn had: behalve stadsontwerper was hij supervisor, een rol waarin hij de esthetiek van het gebied beoordeelde. Daarnaast was hij architect van het Symphonygebouw, de torens op de Zuidas die zouden uitgroeien tot symbool van de vastgoedfraude.

Het ontwerp van de torens is van De Bruijn. Tot diens verbijstering gunde vastgoedconsultant Hans van Tartwijk, die de bouw begeleidde, de opdracht voor de vervolmaking van de torens - waarmee bijna twee miljoen euro was gemoeid - aan een ander. De Bruijn zei daarop tegen Van Tartwijk: 'We komen elkaar nog wel tegen op de Zuidas.'

Dreigement
Van Tartwijk beschouwde dat als een onacceptabel dreigement. In zijn ogen zinspeelde De Bruijn op zijn positie als supervisor en stadsontwerper. De Bruijn was daarmee in de positie om ontwerpen af te keuren die hij als architect was misgelopen.

Van Tartwijk stapte naar de hoogste ambtenaar op de Zuidas, Jan Stoutenbeek. Ondanks excuses ('Het is mij duidelijk dat het een ongelukkige uitspraak was') vonden ze zijn positie onhoudbaar. Toenmalig wethouder Duco Stadig was dat met hen eens, waarna De Bruijn gedesillusioneerd vertrok. Zijn verklaring: 'Het is tijd voor een nieuwe generatie.'


Een hele week lang in Het Parool 'Goudkoorts op de Zuidas', een onderzoeksserie.

De bomen groeiden eind jaren negentig tot in de hemel toen Amsterdam begon aan 'het project van de eeuw': de Zuidas, een nieuw stadshart dat zou verrijzen boven op de snelweg, de metro en het spoor. Klein Manhattan, werd het al genoemd. Ruim tien jaar later is de Zuidas het zakencentrum van het land, maar ook de achtertuin van de stad: overdag domein van strakke pakken, 's avonds verweesd. Van het gedroomde miljardenplan resteert een uitgeklede versie in een door de vastgoedfraude besmet gebied. Vandaag deel 2, waarin toparchitect Pi de Bruijn in de tang wordt genomen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden