De Bloedbruiloft (Le maryaj lenglensou) ***

Regie: Hans Fels

De documentaire van Hans Fels heeft een motto meegekregen van de Franse auteur André Malraux. 'Alle kunst is opstandigheid tegen het lot van de mens'. En als de mens in kwestie een Haïtiaan is, dan is opstandigheid wellicht begrijpelijker dan kunst, in welke vorm dan ook.

Haïti is één van de armste landen op aarde, al decennia gegeseld door dictaturen en bendegeweld. Kijk naar een film als The ghosts of Cité Soleil van Asger Leth om een idee te krijgen van de uitzichtloosheid van de geweldsspiraal. De Haïtianen zijn misschien een leger van paupers, zegt Fels over de bewoners van zijn geliefde eiland, maar ook 'een volk van levenskunstenaars'.

Misschien dat er daarom een onmogelijk plan in hem rijpte: het opvoeren van een opera op Haïti voor alle Haïtianen, want 'ik heb in mijn leven al genoeg waterpompen gezien'; met andere woorden: de traditionele hulpverlening kan het lot van de mens ook niet echt veranderen.

Fels kent een duo dat heeft gewerkt aan de Creoolse opera, Le maryaj lenglensou, ofwel De bloedbruiloft, de geschiedenis van een fatale liefde die eindigt, volgens de traditie van het eiland, in een bloedbad. Met ongekend optimisme - het opvoeren van een Haïtiaanse opera doet in de verte denken aan Werner Herzogs Fitzcarraldo - en Hollandse vrijgevigheid in de vorm van de steun van de Stichting Doen, begint Fels met het opzetten van een opera.

Als filmmaker en cameraman concentreert hij zich op de gezichten, de muziek en het werk van de mensen die aan de opera meedoen. Zijn film is nadrukkelijk een film over schoonheid, creativiteit en kracht. Het levert fraaie scènes op van audities, eerste repetities en ten slotte de triomf van de eerste optredens op een vrachtwagen, zodat De bloedbruiloft in alle uithoeken van het eiland kan worden opgevoerd. Bij één van de eerste optredens openen zich de hemelpoorten en lijkt alles weg te spoelen, maar in de schitterende morgenstond zien we de prachtig beschilderde vrachtwagen weer vertrekken op weg om opera te brengen naar de uithoeken van het eiland.

Fels richt zich op de opera, maar we komen uiteindelijk niet al te veel over Haïti en over de muzikanten en zangers te weten. Geen idee hoe moeilijk het is om viool te leren spelen op één van de armste plekken op aarde; maar goed, misschien getuigt elke noot wel van het fenomenale doorzettingsvermogen van het orkest en de zangers.

We zien een glimp van het Haïtiaanse avondnieuws, waarin een item over de opera wordt voorafgegaan door een close-up van een jongen die in een plas bloed op de grond ligt. En dat is het lot waar de Haïtiaan tegen in opstand komt. Met een opera, een orkest, gezongen in de eigen taal, als teken dat ze zich er niet bij neerleggen. (MARK MOORMAN)
Trailer
Website

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.