Plus

De andere kleine Messi

Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'.

Ellen Dikker Beeld Wolff

Hij is door. Alle kinderen krijgen een eindgesprek met hun mentor om hun ontwikkeling te bespreken. Een tienminutengesprek. Met een genadeloze conclusie: door of niet door. In de kantine heerst een opgewonden sfeer. Drentelende ouders van kinderen die nog op gesprek moeten, opgeluchte families als er goed nieuws is geweest en wellende tranen in de ogen van de jongens wiens laatste maanden op De Toekomst zijn ingeluid.

Er verzamelen zich steeds meer vrienden van mijn zoontje met hun ouders rond onze tafel. Ze zijn allemaal door. Dat moet gevierd. Er wordt drank besteld. En bitterballen. Er klinkt gelach, er wordt gecomplimenteerd en er is dat smakelijke vooruitzicht op nog een jaar Ajaxavonturen. De vreugde moet verlengd. Naar een restaurant, sushi eten en nog onbeperkt ook. Mijn Kleine Messi kan zijn geluk niet op.

Maar afgelopen week was er nog een andere Kleine Messi in het nieuws. Pas vijf jaar oud is hij. En Afghaans. Geen blijdschap voor hem. Geen bitterballen. En geen sushi. Zeker niet onbeperkt. Nee, deze Kleine Messi moest op de vlucht. Het jongetje was begin dit jaar bekend geworden op social media met een blauw-wit gestreept plastic zakje om zijn lijfje geknoopt. Op zijn rug stond 'Messi' en daaronder '10' geschreven. Bij gebrek aan het echte shirt deed dit afvalzakje dienst als eerbetoon aan zijn held.

Treurig, prachtig, inventief en voor ons westerlingen nogal confronterend. Toen de identiteit van het jongetje was achterhaald, heeft de echte Messi hem het officiële shirt geschonken. Gesigneerd. Eventjes kon ook deze Afghaanse Kleine Messi zijn geluk niet op.

Maar nu zit hij in Pakistan. Hopend dat de aanvraag naar een veiligere bestemming door de VN zal worden gehonoreerd. Want het jongetje en zijn familie zijn bedreigd. Volgens een oom door militanten die het jongetje willen kidnappen voor losgeld. Volgens zijn vader door de Taliban, omdat het jongetje zich bezighoudt met voetbal in plaats van het bestuderen van de Koran. Hoe het echt zit, weet ik niet. Wel weet ik dat het geluk van deze Kleine Messi inmiddels verdampt zal zijn.

Mijn zoontje is 'door' en dat betekent weer een jaar voetballen bij een hoogaangeschreven jeugdopleiding, vrij reizend door heel Europa van toernooi naar toernooi, een klein stapje dichter bij het verwezenlijken van zijn droom. Het Afghaanse jongetje moet 'door' omdat hij zijn leven in eigen land niet zeker is. Maar zijn reis is niet vrij. En zijn droom? Zijn droom is alles wat hij heeft.

e.dikker@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden