Plus PS

De Amsterdamse 'schatkamer' van juwelenmerk Wouters & Hendrix

Beroemdheden lopen met hun sieraden weg, grote ketens kopiëren hun ontwerpen. Het Vlaamse juwelenmerk Wouters & Hendrix draait al 33 jaar mee en heeft sinds kort een eigen 'schatkamer' in de Oude Spiegelstraat.

Katrin Wouters (l) en Karen Hendrix vormen al 33 jaar een ontwerpduo Beeld Ronald Stoops

Katrin Wouters (55) en Karen Hendrix (56) vormen het succesvolle duo achter Wouters & Hendrix. Ze ­studeerden beiden af als goudsmid in dezelfde periode dat ontwerpers als Martin Margiela en Dries Van Noten ook van de Antwerpse kunstacademie kwamen - achteraf het begin van een iconische ­periode waarin een talentvolle lichting modestudenten een nieuw hoofdstuk in de ­Antwerpse modegeschiedenis schreef.

In hun ­grote ­atelier in ­Antwerpen, waar ze van maandag tot en met woensdag werken omdat ze op donderdag en vrijdag rommelmarkten afstruinen, weidt het duo uit over hun werk.

Waarom was afgelopen zomer voor jullie het moment om een winkel in ­Amsterdam te openen?
Wouters: "De afgelopen jaren hebben we een grote Nederlandse fanbase opgebouwd van mensen die we tegenkwamen in onze Belgische winkels en in Nederlandse winkels waar een deel van onze collectie wordt verkocht. We ­wilden die fans dichter bij huis kunnen bedienen, in een ­eigen winkel. ­Amsterdam ligt om de hoek, maar is tegelijkertijd een volledig andere wereld, in die zin dat het een kosmopolitische vibe heeft."

Hendrix: "We speelden al langer met het idee, maar het was even zoeken naar een geschikte plek. Het pand dat we gevonden hebben, met een typisch ­Amsterdamse achterkamer die nu dienstdoet als 'schatkamer' voor de goudcollectie, is qua grootte en sfeer ­ervoor geknipt om onze belevingswereld uit te dragen."

Actrices Kim van Kooten en Thekla Reuten lopen weg met Wouters & Hendrix. Hoe belangrijk is dat voor jullie?
Hendrix: "Carice van Houten ook."

Wouters: "Het is altijd bijzonder om te horen. Maar dat ­gevoel krijg ik ook als ik bij de bakker ben en iemand zie met ons ontwerp. Het is leuk wanneer de verwantschap wordt gevoeld met onze verbeelding, zeker als het een ­bekend persoon is. En ja, als die dan een ontwerp van ons op ­Instagram zet, krijgen we veel aandacht."

Begin jaren tachtig ging het slecht met de Vlaamse ­textielindustrie, veel ateliers sloten hun deuren. De Belgische overheid zette toen het Instituut voor Textiel en Confectie van België op, om de industrie een nieuwe ­impuls te geven. De toonaangevendste ontwerpers die daarvan ­profiteerden en Vlaamse mode internationaal op de kaart zetten, gingen later de boeken in als de Antwerpse Zes, een vriendengroep ­bestaande uit Dries Van Noten, Dirk Bikkembergs, Ann Demeulemeester, Dirk Van Saene, ­Marina Yee en Walter Van ­Beirendonck.

Jullie zaten op school met getalenteerde ­ontwerpers en er werd door de overheid een prettig klimaat gecreëerd. Was dit ook gunstig voor jullie?
Wouters: "Aan het eind van het studiejaar trokken we ­tijdens de shows met de modestudenten op. Zij ontwierpen de ­kleding, wij de juwelen. Anderen die net als wij ­afstudeerden als goudsmid werden kunstenaars; makers van unieke stukken. Wij wilden ons tot mode blijven verhouden."

"In 1984 had je klassieke juwelen die je kocht bij een ­juwelier óf ­accessoires als aanvulling op ­kleding. Wij besloten de middenweg te bewandelen en iets te ­maken dat in modezaken kon worden verkocht. Door het overheidsproject ontstond er een mentaliteitswijziging: vrij snel stonden mensen weer open voor Belgische ontwerpen. Het hoefde niet langer Italiaans of Frans te zijn."

Favoriete ontwerp van Katrin Wouters Beeld -

Nog steeds levert de Antwerpse Modeacademie grote modenamen af, zoals Glenn Martens (Y/Project) en ­Demna Gvasalia (Vetements). En op de laatste Amsterdamse ­fashionweek was het Rushemy Botter (Botter) die de meeste indruk maakte met zijn afstudeerproject.
Hendrix: "De Zes van Antwerpen gaven een ­duidelijk ­gezicht aan Belgisch ontwerp, dat was een grote stimulans. We konden ook op die kar springen, en erin geloven. Al werden onze grote ontwerpen met onconventionele ­vormen echt niet meteen begrepen. 'Gaan jullie die ­vorken in jullie oren steken?' werd ons eens gevraagd door een ­fabrikant."

Wouters: "Nu zie je veel meer juwelenontwerpers die voor de middenweg kiezen. Ik denk dat wij die weg vrijgemaakt hebben voor jonge ontwerpers."

Dat succes had ook een keerzijde. Meerdere ontwerpen van het duo werden schaamteloos gekopieerd, onder meer door Hema en de Amerikaanse kledingketen The ­Limited. Wouters laat een oorbel zien: een clip met daarop een ­zilveren ster met zachte hoeken en gouden omlijning met daaraan een gouden bedeltje van een dromedaris.

Dat is het origineel, zegt ze. Dan pakt ze er een zwart, vierkanten plasticje bij met daaraan twee oorbellen ­bevestigd, ­zoals je ze in veelvoud ziet op de ­bijouxafdeling van de ­grote ketens. De hangers blijken afkomstig uit de collectie van The Limited en lijken identiek aan die van Wouters & ­Hendrix.

De ontwerpers lieten het er dan ook niet bij zitten: ze klaagden de keten aan en kregen de schade enigszins vergoed. Maar dat maakt het nog niet goed, menen ze.

"Het blijft pijnlijk, ­omdat we er veel geld en moeite in ­hadden gestoken," zegt Wouters. Hendrix: "De leek ziet het verschil niet, maar dat is er ­absoluut. Ik heb nooit begrepen dat de ketens van het geld dat ze hebben geen ontwerper betalen om zélf iets te ­bedenken."

Een reden om te stoppen hebben ze naar eigen zeggen nooit gehad. Twee keer per jaar brengen de goudsmeden een collectie uit, die tussen de honderd en honderdtwintig stukken telt. Hun stijl: subtiel en stijlvol, bij vlagen opvallend en soms zit er een grapje in verwerkt.

De meest ­recente collectie oogt futuristisch. "We hebben deze keer met een techniek gewerkt waarbij we zilver met emaille kleurden," licht Wouters toe. "We zijn vertrokken vanuit archaïsche vormen, zoals de cirkel, en wilden daar een ­futuristische symboliek tegenover zetten. Vandaar het strakke platina."

Ze opent een doos met clips uit 1987: ­grote, zware oorbellen die associaties met de oude ­Grieken ­oproepen. Ronde, recht- en driehoekige lijnen vormen ­samen een klassiek ontwerp. Het oude ontwerp oogt ­basaler dan de verfijnde nieuwe collectie, maar er is ­een verband te ontdekken, zegt Hendrix. "Zeker voor mensen die ons al jaren volgen, kan de collectie weleens bekend voorkomen."

Jullie vormen al 33 jaar een duo. Hoe is dat vol te houden?
Wouters: "Doordat we impulsief kunnen zijn. Toen we ­begonnen, werd ons gevraagd naar een businessplan. Dat hadden we niet. We reden na ons afstuderen gewoon naar Parijs, met dat niveau wilden we ons meten. Onze ­favoriete winkels daar wilden meteen van alles bij ons inkopen, ze zeiden: 'Pak jullie bestelbon maar'."

Hendrix: "Ook die hadden we niet. We hadden ­ergens nog wel een klein papiertje. Nog steeds doen we alles op gevoel en hebben we dat impulsieve behouden. Dat houdt het leuk."

De mooiste oorbellen uit de collectie, volgens Karen Hendrix Beeld -

Het duo draagt altijd eigen ontwerpen, al heeft Hendrix geen gaatjes. In haar oor schittert een grote gouden clip.

Best opvallend: u ontwerpt oorbellen maar heeft zelf geen gaatjes.
Hendrix: "Vroeger mocht ik ze niet, en ik was zo braaf dat het er nooit van is gekomen. Maar ik ben tevreden met mijn clips. Die hebben we altijd gemaakt. Tegenwoordig ­verkopen we ze ook best aardig."

Wouters: "Dat is omdat de mode teruggaat naar grotere formaten. Met een stekertje zouden die oorbellen wel erg zwaar worden."

Zijn jullie trendbepalend?
Wouters: "Dat zou leuk zijn. Maar ik weet niet of we zo ­pretentieus mogen zijn."

Hendrix: "We zijn er niet zo mee bezig. Het blijft verrassend als we op de beurs in Parijs aankomen en zien wat ­andere ontwerpers hebben gemaakt. Je ziet gelijkenissen, zonder dat je onderling contact hebt gehad. Vaak hangen dat soort dingen gewoon een beetje in de lucht."

Wouters & Hendrix, Oude Spiegelstraat 5.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden