Column

De advocatuur vreest de Vroom & Dreesmann van deze tijd te worden

Theodor Holman Beeld Jean-Pierre Jans

Advocaten roeren zich. Logisch, want de ene cliënt schiet de andere dood. Daar hebben die advocaten de pest over in, want die willen hun cliënten liever voor het gerecht zien. Dan valt er tenminste wat aan hen te verdienen.

De officier van justitie wil die klanten achter tralies zien. De rechter moet daarover beslissen. Maar wat die rechter beslist, kan de advocaat niets schelen. Een advocaat heeft zijn moraal ingeleverd voor een win-winsituatie. Als zijn cliënt achter de tralies wordt gezet, kan de advocaat bij de behandeling van de zaak in beroep nog meer aan hem verdienen. Als de cliënt dan weer wordt veroordeeld, is het blijkbaar goed dat die man of vrouw achter slot en grendel verdwijnt. En als de advocaat de cliënt weet vrij te pleiten, heeft hij ook gewonnen.

Mijn vader wilde dat ik advocaat zou worden, zoals u begrijpt. Hij was zelf rechter geweest.

Sinds de liquidaties (en sinds gisteren de zelfliquidatie) lopendebandwerk zijn geworden, zien we steeds vaker advocaten op televisie.

Soms denk ik dat Nico Dijkshoorn of Jan Mulder een advocaat is, en van Maarten van Rossem weet ik het inmiddels zeker. Ik bedoel: of het zijn advocaten, of ze zitten naast een advocaat.

Als voormalige televisiemaker snap ik dat: die advocaten hebben cliënten nodig en dus vertellen ze voor de tv altijd spannende verhalen over moordenaars.

Zo zei Nico Meijering laatst bij Pauw dat hij het gebruikmaken van kroongetuigen belachelijk vond, omdat dat gevaarlijk is. Want Nico had van zijn spannende contacten in de onderwereld gehoord dat al die kroongetuigen wel eens tot meer liquidaties konden leiden. Zijn bron? Twee jonge knapen.

Tja, toen justitie dát hoorde, zei men: 'Nou Nico, kom dat maar eens uitleggen, want misschien weet jij iets waardoor die liquidatietsunami kan worden gestopt.'

Dat vond Nico zo beledigend - 'De rechtsstaat wordt hier met voeten getreden,' pruilde hij - dat hij onmiddellijk de pers opzocht en zijn vriendjes gisteren met z'n tweeën liet pleiten in het programma van Eva Jinek.

De advocatuur vreest de Vroom & Dreesmann van deze tijd te worden. Ooit een fijne winkel met mooie kleertjes, thans een lege shop, omdat V&D doodgeconcurreerd is.

Maar niet getreurd. Bij Jinek, DWDD, Humberto Tan, Nieuwsuur en 1Vandaag zullen de snuffelende snuitjes van advocaten hun amorele waar verdedigen.


t.holman@parool.nl

Wil je reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden