Jaaroverzicht

De 10 beste cabaretvoorstellingen van 2014

Het Parool blikt terug op 2014. Deel 3: de 10 beste cabaretvoorstellingen van het jaar volgens recensent Mike Peek.

Mike Peek
Claudia de Breij. Beeld Michel Bosch
Claudia de Breij.Beeld Michel Bosch

1. Claudia de Breij - Teerling
De langverwachte comeback van Claudia de Breij is een groots, meeslepend verhaal over de wederopstanding van een verdwaald land. Tegelijk persoonlijk en geëngageerd, zowel grappig als intens serieus, idealistisch als praktisch. Positief, maar niet náïef.

2. Jeroen van Merwijk - Er zijn nog kaarten
De laatste solo van Meneer van Merwijk stemt weemoedig. Wat een schitterende liedjes schrijft die man en wat een prachtig ego heeft hij. Er zijn nog kaarten is een aan de oppervlakte geestige, maar daaronder zeer deprimerende aanklacht tegen verdomming en infantilisering.

3. Raf Walschaerts - Jongen Toch
Noem het poëtisch cabaret. Noem het literair cabaret. Noem het vooral een heel fijne avond. Raf Walschaerts neemt zichzelf de maat en maakt een voorstelling die je in de Nederlandse zalen niet vaak ziet. Traag, weinig lach, maar ook intens persoonlijk en subliem verteld.

4. Freek de Jonge - Zondermeer
Wie zijn vooroordelen over Freek de Jonge verpulverd wilde zien, deed er in het voorjaar goed aan om Zondermeer te bezoeken, de meest toegankelijke en eigentijdse voorstelling die hij de afgelopen vijf jaar maakte. Freek vierde ongegeneerd feest.

5. Eva Crutzen - Bankzitten
Hoe begin je een voorstelling die over angst voor de dood gaat? Met een compilatie van hoogtepunten natuurlijk! Uit dat leuke idee ontstaat het meest overtuigende debuut van het jaar, waarmee Crutzen laat zien dat ze uit elkaar knalt van talent.

6. Henry van Loon - Sluimer
Dit is geen stand-up meer. Waren zijn eerste twee programma's vooral een aaneenschakeling van grappen, in Sluimer stelt Henry van Loon zinnige vragen. Waarom praten we zo makkelijk over trivialiteiten, maar vraagt er nooit iemand naar je kapotte ziel?

7. Vrijdag en Sandifort - Löyly
De types zijn verfijnder dan in hun eerste voorstelling Hulphond en sketches hebben nu wél een duidelijke pointe. Onmacht blijft voor Vrijdag en Sandifort de inhoudelijke leidraad, schurende humor het belangrijkste wapen. En ze zijn nog verdomd sexy ook.

8. Ali B. - Ali B. Bekend(t)
Het grootste talent van Ali B is contact maken. Mensen verbinden. Door zijn eigen angsten op het podium te bekennen, daagt hij anderen uit dat ook te doen. In Ali B Beken(d)t toont hij zich opnieuw een rasverteller, maar de stiltes maken nog de meeste indruk.

9. Emilio Guzman - Een dunne dekmantel
De jongere Guzman legt zichzelf op de pijnbank door zijn eigen motieven te onderzoeken. Is hij niet vooral links omdat het hem een goed gevoel geeft om links te zijn? Is toegeven dat je laf bent niet ontzettend laf? Niemand groef dit jaar dieper dan hij.

10. Freek de Jonge - Als je me nu nog niet kent
Hij mag dan 70 zijn, Freek de Jonge maakte ook in 2014 gewoon weer twee bijna gelijkwaardige voorstellingen. Gedenkwaardig aan Als je me nu nog niet kent is vooral de fenomenale conference over het collectieve verdriet na de aanslag op vlucht MH17.

Jeroen van Merwijk. Beeld United Photos/Toussaint Kluiters
Jeroen van Merwijk.Beeld United Photos/Toussaint Kluiters
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden