PlusColumn

'Dat was de bezorger van de krant, dit is de bezorger van de folders'

Patrick MeershoekBeeld Maarten Steenvoort

Man loopt de kamer binnen, waar echtgenote aan tafel druk doende is zes Noord-Koreaanse Hellraisers met ducttape samen te binden voor een explosieve ­oudejaarsverrassing waar het hele postcodegebied van zal opkijken.

"Heb jij misschien nog een paar losse euro's?"

"Heb je op het kastje in de gang gekeken? Waar is het voor?"

"De bezorger staat aan de deur. Hij wenst ons een gelukkig nieuwjaar."

"De bezorger? Maar die was er gisteren toch al?"

"Ja, dat was de bezorger van de krant. Dit is de bezorger van de folders."

"De reclamefolders? Maar daar hebben wij toch helemaal niet om gevraagd?"

"Nou ja, het is nog maar een ­jochie. En hij wenst ons een gelukkig nieuwjaar. Een paar euro kunnen we wel missen toch?"

"Natuurlijk, daar gaat het niet om. Het wordt alleen een beetje veel, alles bij elkaar. Ik heb vanmiddag de man van de pakketjes ook al vijf euro gegeven."

"De pakkettenman? Heeft hij iets afgeleverd dan? We hadden toch niets besteld?"

"Nee, hij kwam alleen langs om ons een gelukkig nieuwjaar wensen."

"Vijf euro zei je? Ik heb het dubbele gegeven aan de overbuurman die de pakjes in ontvangst neemt als we niet thuis zijn. Hij belde zondagavond aan om ons een gelukkig nieuwjaar te wensen."

"Een tientje? Is dat niet veel? Wij nemen toch ook wel eens een pakje voor hem aan?"

"Maar ik had niet kleiner. Ik had net mijn laatste losse euro's aan de postbode gegeven. Die kwam speciaal even langs om ons een gelukkig nieuwjaar te wensen."

"Maar de postbode ontvangt toch gewoon een salaris om de post te bezorgen? Die heeft toch geen nieuwjaarsfooi nodig?"

"Nou ja, als je hoort wat die mensen tegenwoordig verdienen? Dat is elke maand een fooi hoor. En ze kwam toch maar even persoonlijk langs om ons een gelukkig nieuwjaar te wensen. De wijkagent bijvoorbeeld..."

"Wat is er met de wijkagent?"

"Die stuurde dus een app met de beste wensen. De nieuwe aanrijtijden maken het hem helaas onmogelijk om dit jaar persoonlijk langs de deuren te gaan. Er stond wel een bankrekeningnummer bij."

"En wat heb je daarmee gedaan?"

"Toch maar vijf euro overgemaakt. Je weet nooit of we ze het komende jaar nog nodig gaan hebben. Je wilt ook niet dat ze over onze karige nieuwjaarsfooi beginnen, net op het moment dat wij hier onverhoopt met z'n allen op het plaats delict liggen leeg te bloeden."

"Ik weet het niet hoor. Zeg, was dat de bel?"

"Ik kijk wel even."
(...)

"En, wie was het?"

"Dit was de ambtenaar die elke eerste maandag van de maand het luchtalarm voor ons test. Hij wenst ons een gelukkig nieuwjaar."

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden