Plus

Dansers in roze konijnenpakken en freerunners op Cinedans

Dansers in roze konijnenpak, een vrouw in een wasmachine en de flow van freerunners. Jonge dansfilmers komen ruim aan bod op Cinedans.

Streetdancers in Amsterdam in The Rabbit Dance van Rubén Sánchez Beeld Rubén Sánchez

Festival Cinedans hield drie jaar geleden voor het eerst een competitie voor (korte) studentenfilms. De nieuwe aanwas van dansfilmers neemt dit jaar een prominentere plaats in dan ooit. De eerste volle festivaldag staat in het teken van jonge makers die aan het werk zijn gezet in het eigen CineLab. De dag wordt afgesloten met de uitreiking van de International Cinedans Student Award.

De twaalf finalisten die overbleven uit 66 inzendingen laten zeer uiteenlopende opvattingen zien van wat danscinema zou moeten zijn. Zo lijkt voor Rubén Sánchez een dansfilm weinig meer te zijn dan een filmpje van mensen die dansen. In zijn clip The Rabbit Dance zien we streetdancers die zich in een roze konijnenpak hullen om op verschillende Amsterdamse locaties hun pasjes te dansen. Het is nogal melig.

Hemelse koormuziek
Aan de andere kant van het spectrum zou je een film kunnen bedenken die dansant is zonder dat er een danser aan te pas komt. Zoals de eerste helft van de Franse bijdrage Catharsis, waarin een door hemelse koormuziek begeleide werveling langzaam herkenbaar wordt als het draaien van een wasmachine.

Uit de 30 gradenwas komt een jonge vrouw tevoorschijn, die zich in Omo-witte kleren hijst. Regisseur en danseres Veronika Akopova maakt in haar choreografie en cameravoering sterk gebruik van haar filmlocatie: een wasserette in Parijs.

In Vigil en Lightness - twee bij elkaar horende inzendingen door de Katholieke Universiteit Lissabon - vechten architectuur, dans en door het beeld kruipende schaduwen om de aandacht.

In Vigil dreigen de uitgekiende kadrering en het gebruik van de architectonische ruimte af en toe de inspanningen van de dansers zelfs een beetje overbodig te maken. Aan het einde van de in contrastrijk zwart-wit gedraaide film komen abstractie en beweging echter fraai samen, in een van buitenaf gefilmd trappenhuis.

Stuiteren over muurtjes
Tegenover de bestudeerde stilering van de Portugese films staat de ongepolijste losheid van Zero-G (Schwerelos), een hoogtepunt in de competitie. Oostenrijker Jannis Lenz filmde de strapatsen van een aantal freerunners in Wenen. In sommige opnamen word je meegezogen in een flow, als ze soepel springen en stuiteren over muurtjes, relingen en straatmeubilair. Zoevend camerawerk draagt bij aan de sensatie.

Maar we zien ze ook stunts proberen die ze nog niet zo flitsend kunnen uitvoeren. Zo kijken we mee met een jongen die op een muur staat, enkele meters boven een picknicktafel. Aarzelend en als een onwennige kat de afstand inschattend staat hij daar, terwijl je als uit de hoogte meeloerende kijker vaderlijk advies zou willen geven: is dat niet veel te gevaarlijk, jongen, zou je dat nou wel doen? Natúúrlijk doet ie het.

Lenz onderbreekt de stunts regelmatig voor de vloeiende rijmen en binnenrijmen van Fatima Moumouni. In sappig Duits beschrijft zij hoe de freerunner het ideale gevoel van gewichtloosheid bereikt, door 'Wieder-wieder-wieder-holung'. In Zero-G vangt Lenz knap de schoonheid van die her-her-her-halende training, die nodig is om een nieuw truukje onder de knie te krijgen.

Moumouni vergelijkt de skills van freerunners met paardenbloemen.

Omdat ze allebei op straat tot bloei komen.

Oostenrijker Jannis Lenz filmde in ongepolijste losheid freerunners in Wenen in Zero-G (Schwerelos) Beeld Jannis Lenz

14de Cinedans
Het veertiende Cinedansfestival opent morgenavond met WOMB, een Zwitserse 3D-film van choreograaf Gilles Jobin, kunstenaar Sylvie Fleury en Franz Teichler - frontman van de rockband The Young Gods. 3D staat niet alleen voor de ruimtelijke ervaring die de film wil oproepen, maar ook voor de drie dansers in die ruimte.

Naast portretten van NDT-choreograaf Medhi Walerski en de Vlaamse dansmaker Wim Vandekeybus vertoont het festival Dancer. Deze documentaire over de zelf­destructieve Russische topdanser Sergei Polunin won afgelopen oktober de publieksprijs op het Parool Film Fest.

In het programma State of the art van de Nederlandse dansfilm zijn nieuwe films van onder anderen Shailesh Bahoran, Lukáš Timulak en Nicola Hepp te zien. Tevens wordt teruggeblikt op de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw, toen makers als Frans Zwartjes, Piet Rogie en Wilbert Bank garant stonden voor een zeer experimentele episode in de vaderlandse danscinema.

Cinedans, 9-12/3 in Eye

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden