Plus

Dankzij deze tunnel van een kilometer hoeft de straat niet op de schop

Openliggende straten zijn voor Amsterdammers een bron van ergernis, maar op de Zuidas wordt dit leed vermeden. Onderhoud aan leidingen is er een peulenschil, dankzij een tunnel van een kilometer.

Zo'n honderd keer per jaar daalt iemand via de gecamoufleerde klep in het trottoir af voor werkzaamheden in de 'integrale leidingentunnel'.Beeld Rink Hof

De rust beneden is bijna bizar. Terwijl het drie meter boven onze hoofden ronduit druk te noemen is, is het ondergronds vooral stil. Ja, hier en daar druppelt het wat, op de achtergrond klinkt een ventilator.

En kijk je op je telefoon, dan zie je dat je hier, hartje Zuidas, geen enkel bereik hebt.

Voorbijgangers keken even tevoren raar op toen ze ontdekten dat een gecamoufleerde klep in het trottoir langzaam openging. Een paar meter verderop stond Rob Rietel, toezichthouder van deze circa 4000 vierkante meter ondergronds Amsterdam.

Met een vrij exclusieve sleutel is hij degene die bezoekers toegang tot dit domein kan verschaffen. Een steil trappetje af en Rietel laat de klep weer naar beneden gaan. "Anders valt er straks nog iemand in."

8,5 miljoen euro
Amsterdam heeft tunnels voor autoverkeer en tunnels voor metro's, voetgangerstunnels en fietserstunnels. Wat velen niet weten, is dat er ter hoogte van de Gustav Mahlerlaan, op het hele stuk tussen de Parnassusweg en de Beethovenstraat, enkele meters onder de stoeptegels een tunnel loopt van, met een beetje fantasie, een kilometer lengte: 500 meter noordbuis en 500 meter zuidbuis.

Deze tunnel is niet bedoeld om passanten een beetje comfortabeler langs obstakels te helpen, dit is wat technische types een ILT noemen, oftewel een integrale leidingentunnel.

Iets meer dan honderd keer per jaar gaat de toegangsklep omhoog om onderhoudsmensen toegang te verschaffen: deze ILT ligt namelijk stampvol kabels en leidingen. Elektriciteit, gas, rioleringsbuizen en stadsverwarming en -koeling, het loopt allemaal door deze buis.

Blije passanten, blije kabelaars
Als er iets is, en er is geregeld iets op deze plek die zo intensief in ontwikkeling is, dan hoeft de straat niet open, maar hoeven onderhoudsmedewerkers en constructeurs alleen maar te regelen dat Rietel de klep voor hen optilt.

"De straat hoeft niet opengebroken, de bedrijven die hier werk hebben, kunnen aan de slag zonder dat iemand daar bovengronds last van heeft."

Blije passanten en blije kabelaars.

Hij ligt er al een tijdje: de tunnel werd twaalf jaar geleden aangelegd voor een kleine 8,5 miljoen euro. Toen was de Zuidas nog niet half zo druk als tegenwoordig, maar wie destijds twijfels zou hebben gehad bij de keuze voor zo'n duur ding, zal zich realiseren dat de ILT zichzelf wel heeft terugverdiend.

Navolging
Want de Zuidas mag nu dan al druk zijn, het wordt er alleen maar drukker. Er wordt gebouwd en voor elk kantoorgebouw dat verrijst, voor elke woning die in dit gebied wordt opgeleverd, zou er moeten worden gegraven voor water, licht en elektriciteit, voor gas (toen in elk geval) en voor datakabels.

Nu kan dit vanuit de tunnel, waarvandaan al 600.000 vierkante meter kantoor- en woonvloer is aangesloten op de energie- en andere nutsvoorzieningen.

Nadat de ILT in 2005 gereedkwam, als eerste in Nederland, volgden er meer in het land. Als het aan Rietel ligt, komen er ook in Amsterdam dergelijke tunnels bij.

"De stad is zich razendsnel aan het ontwikkelen, overal staan bouwwerkzaamheden op stapel, worden kantoren en woonwijken uit de grond gestampt. Leg je daar dit soort ILT's aan, dan zorg je ervoor dat overlast in de toekomst een stuk minder zal zijn."

Bedrading in de Zuidas tunnelBeeld Jet De Nies
Beeld Rink Hof
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden