PlusKlapstoel

Daniël Lohues: 'De gitaar was voor mij een verboden vrucht'

Daniël Lohues (1971) is componist, zanger, producer en columnist. Hij brak door met de band Skik. Morgen en maandag staat hij in De Kleine Komedie met zijn nieuwe programma Moi.

Daniël LohuesBeeld Harmen de Jong

Emmen

"Ben ik geboren, midden in het bos, 200 meter van een hunebed af. Destijds een moderne woonwijk. Cityplanners van overal vandaan kwamen kijken hoe ze dat hadden gedaan. Op mijn zesde ben ik naar Erica verhuisd, binnen de gemeente Emmen."

"Maar Emmen is waar je naar school gaat, naar de muziekschool, waar je muziek maakt en waar je elke dag naartoe fietst. En ja, klopt, ze hebben me ereburger gemaakt. Ik zit erom te lachen, maar zo'n penning, ik vind het een grote eer. Ik mocht het nieuwe theater openen, ook mooi."

Minstreel

"Dat is wat ik nu doe, ik stap in die rol. Of 'rol', wat is het? Ik reis langs de mensen, de dorpen, de steden van het land met mijn liedjes en mijn verhaal. Ik heb jarenlang rock-'n-roll gespeeld in zalen en feesttenten door heel Nederland, en de blues met die jongens uit Louisiana. Maar wat uit mijzelf komt, is eigenlijk dit. Ik vind dit op dit moment van mijn leven echt mooi om te doen."

Maarschalkerweerd

"In Erica speelde mijn vader op het orgel van de rooms-katholieke kerk, een orgel gebouwd door die Maarschalkerweerd. En hij zette mij er ook achter. Ik kon nog niet bij de pedalen, maar dat plaatje van de bouwer, 'Maarschalkerweerd & Zn', zie ik nog voor me. Ik raakte verslingerd. Mijn ouders hadden een winkel, maar op zondag gingen we Duitsland in om orgels te kijken. Het draaide voor mij alleen om die muziek. Om Bach."

Jongenskoor

"Ik was organist van kinderkoor De Kleine Klokjes. Daar heb ik geleerd uit je hoofd al die liedjes te spelen, maar ook de opbouw ervan: intro, tussenstuk, modulatie. In de kerk heb ik geleerd muziek te maken. En ook de zin van muziekmaken heb ik daar geleerd."

"Ik heb collega's die zijn begonnen met talentenjachten. Om te winnen. In beginsel zit het met mij anders. Niet dat ik muziek maak voor God, daar geloof ik niet in. Maar het samen zingen, het vóélen van de muziek, dat was van de kerk."

Gitaar

"Ik was dat jongetje achter het orgel, met nette haartjes en nette kleertjes in de kerk, maar toen kregen we echt met de puberteit te maken. Ik werd wild. Er mo­­est een gitaar komen. En die kwam er, Sinterklaas 1984. Ja, van Sinterklaas, niet van mijn ouders. Die zeiden: geen sprake van na al die dure orgellessen. Maar toen kwam Sinterklaas en was het hek van de dam. Man, man, man."

"Die gitaar was zó lang voor mij een verboden vrucht geweest. Ik heb ook nooit les gehad, alles zelf uitgevogeld met bandjes, van The Beatles en The Stones. En een paar jaar later kwam Prince, dat herkende ik meteen. Ik weet niet hoeveel gitaren ik nu heb."

"Ik ben zo'n muzikant die die gitaar koopt van die serie waarop Keith Richards in dat jaar dat nummer heeft gespeeld. Zo heb ik er een hele rij. Goed opgeborgen, ik zeg niet waar, want het is wel roofgoed. Alhoewel, en dat weten veel gitaar­dieven niet: het is 'mojo', er spelen voodoo­krachten. Steel je een gitaar, dan krijg je bad luck, heb ik in Louisiana geleerd."

The Charlies

"Een bandje uit Emmen dat in Utrecht zat. Ze hadden mij weleens zien spelen en ze vroegen of ik erbij kwam. Ik was 19. Ik heb 5 jaar in Utrecht rondgelopen met de gedachte dat mijn leraren van de middelbare school gelijk hadden en dat het niks zou worden met mij. Ja, dat wordt je verteld als je niet bent zoals de rest."

"Ik ben er op de onderste sport van de samen­leving beland. Uitzendwerk, fabrieksbaantjes, schoonmaakwerk. Maar ik heb veel geleerd over het leven, en over muziek. Dat had ik nooit willen missen. Op het Conservatorium op de Oudegracht kon je voor een tientje per uur klavecimbel spelen. Dus dat deed ik. Dan wilde ik per se die eerste fuga leren spelen uit Das Wohltemperierte Klavier."

Op Fietse

"Ik speel het ook in Moi. Over een fietstocht die ik na dat Utrechtverhaal maakte. Ik begon liedjes te schrijven in de taal van mijn opa. Dat vond ik zo leuk, dat werd Skik. En dat was een goede reden voor mij om terug naar Drenthe te gaan. Het is een bijzonder nummer, dat was het al toen ik het maakte."

"Maar op een gegeven moment raakt het uit je controle. Er gebeurt van ­alles: clips en platenmaatschappijen, van de ene dag op de andere verandert je publiek als je op tv komt. Eerst ben je alternatief en dan mainstream. Al die herinneringen gaan door mijn hoofd als ik dat lied speel, zonder Op Fietse had ik hier nu niet gezeten."

Kinderen voor Kinderen

"Heb ik een paar liedjes voor geschreven, over een jongetje dat bij zijn tante logeert in de stad en 's nachts de trams hoort gillen. En Hou Nou 's Op, over een juf in de klas. Omdat het belangrijk is voor kinderen. Als je ze volpropt met goede muziek wordt het verstand beter, ik geloof dat dat wetenschappelijk is bewezen. Ik vond het zelf toen ik jong was altijd geweldig mooi op ­televisie, al moesten we vreselijk lachen om die rare accenten."

"Je had vroeger ook Klassewerk, daarin zat Tonny Eyk als pianist en dan mocht een kindje samen met hem spelen. Dat wilde ik zo graag en dat heb ik toen een keertje tegen mijn leraar op school gezegd. Die zei: 'Denk maar niet dat jij daar goed genoeg voor bent.'"

Baton Rouge

"Ben ik een poos niet geweest. Ik zou er vorig jaar weer naartoe gaan om de drummer van de Louisiana Blues Club op te zoeken. Maar toen waren net die rassenrellen en hij zei: kom maar niet. Toen ben ik de andere kant op gereden. Toen ik er voor het laatst was, ben ik er ook vervelend vandaan gekomen. Ik heb er een hoop ellende gezien, ben er eigenlijk weggevlucht. Het is er niet pluis, maar ik heb er wel veel geleerd over de muziek van de Mississippi Delta, New Orleans, de Cajuns."

Van Morrison

"Een heel vriendelijke man. Ik haast mij om dat te zeggen. Een lieve kerel, toch? Ik heb vier, vijf keer in zijn voorprogramma gestaan. En hij heeft een keer naar me geknikt. Dat vond ik heel vriendelijk."

Allennig

"Het idee van liedjes in je eentje doen, zoals ik ze thuis maak. Ik had dat stadium overgeslagen: eerst met het kinderkoor gespeeld, daarna al snel in bandjes. Ik had nooit in mijn eentje opgetreden, dat durfde ik ook helemaal niet."

"Ik heb nooit gedacht dat ik een echte liedjesschrijver was. Ik maakte die liedjes alleen omdat ik in een bandje zat en geen covers wilde spelen. Maar in 2004, 2005 besefte ik: ik ben wél een liedjesschrijver. En toen ben ik Allennig gaan maken, en ik vond het zo leuk dat het vier albums werden en ik ermee het theater inging."

Moi

"Dat is wat ik toen ben gaan doen, eerst in kleine zaaltjes, toen voor steeds meer mensen en ik dacht: te gek man. Vroeger maakte ik teksten omdat liedjes teksten nodig hebben. Maar nu zijn teksten voor mij steeds belangrijker geworden. Een liedje zoals 't Giet zoals 't giet was met Skik rock-'n'-roll, maar zoals ik het nu speel in Moi komt de tekst echt tevoorschijn."

Column

"In het Dagblad van het Noorden sinds 2001. Ik heb inmiddels twee boeken vol. Ze vroegen me of ik iets voor de krant wilde betekenen, ik was zeer vereerd. Zo werkt het bij ons in het dorp ook: die kan dit en die doet dat. Elke vrijdagmiddag ga ik ervoor zitten, ik neem ook geen vakantie. Overal waar ik ben, zoek ik meteen een internetverbinding. Er zijn mensen in het Noorden die me alleen kennen van die columns. Echt te gek. Die zeggen: 'O, maak je ook muziek?'"

"Maar er is wel iets veranderd in de wereld, je kunt niet meer alles schrijven. Dat is een ding. Mensen reageren heftig. Dat heeft niet alleen met Twitter te maken, dat is de tijdsgeest. We waren verder dan we nu zijn, laat ik het zo zeggen."

Liefde

"Dat is iets waar ik het in mijn liedjes vaak over heb. Maar erover praten doe ik niet makkelijk. Met goede vrienden, misschien. En dan moet er eerst een krat bier in."

Rijbewijs

"En hij was weer terug bij de les! Een van de mooiste dagen van mijn leven, toen ik mijn rijbewijs haalde. Ik was er heel laat mee. Geen zin, geen geld, geen tijd. Maar op een gegeven moment waren alle smoesjes op. Ik wilde niet in zo'n theorieklasje zitten, dat was 't. Toen ik daar naartoe moest, regende het ook heel hard."

"Toen ben ik maar met de auto gegaan. Want ik reed al stiekem. Drie weken na mijn examen heb ik in Amerika een auto gehuurd en wekenlang alleen maar gereden. Toen in Chicago aankwam en de auto onder de modder voor het de valet parking van het hotel zette, zei de portier. 'You've come a long way, man!' En ik: 'Yeah!'"

Trump

"Dat hotel in Chicago was het Trump Hotel. Ik had zijn boek gelezen, Think big. 'Always get even.' Daar begint het mee. En hij heeft het over kwaliteit op kwaliteit stapelen. Dat hotel bijvoorbeeld. Dat moest ik zien. Maar ik kwam er al snel achter dat ook bij hem achter de bank het tapijt loslaat. Ik kijk met veel interesse naar wat er gebeurt en lees het allemaal. Ik begrijp ergens wel wat hij bedoelt, Obama was voor veel Amerikanen veel te Europees. Maar het stuit me wel tegen de borst."

Rico Verhoeven
"Oeps, gemist. Kickboksen, ja, daar heb je het al. Ik weet niks van sport. Ik mocht ook niet op voetballen vroeger, ik moest orgel spelen. Ik vond er ook niks aan trouwens, ik was bang van dat geschreeuw. Sport is niet aan mij besteed."

Daniël Lohues, Moi. De Kleine Komedie, 18 en 19 juni

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden