Interview

Damloop by Night nu al de grootste 'funrun' van Nederland

Bij de Damloop by Night geen stopwatches, maar glow in the dark-armbanden. De stijgende populariteit is geen toeval, zegt organisator Jan-Willem Mijderwijk. De tweede editie telt dit jaar maar liefst 12.000 lopers.

Jan-Willem Mijderwijk Beeld Eva Plevier
Jan-Willem MijderwijkBeeld Eva Plevier

Jan-Willem Mijderwijk (36) kijkt uit over het Burgemeester in 't Veldpark in Zaandam. 'Nu nog ruimtelijk en rustig, maar straks druk en hectisch,' zegt hij lachend.

In aanloop naar het weekend van de Dam tot Damloop transformeert het park langzaam tot een festivalterrein, met een podium waar diverse artiesten de duizenden hardloopliefhebbers een warm onthaal zullen geven. Daarmee speelt de organisatie in op een trend die zich de afgelopen jaren snel heeft ontwikkeld in hardloopland. De afstanden worden korter, het entertainmentgehalte hoger en zo de drempel voor deelnemers lager. 'Sport hoeft geen stress op te leveren, het mag ook leuk zijn,' zegt organisator Mijderwijk.

En dus kwam de organisatie vorig jaar met het idee voor de Damloop by Night, een korte loop (toen nog 6,4 kilometer) op zaterdagavond, als opwarmer voor de traditionele Dam tot Damloop de dag erna. Dat de twee elkaar niet in de weg zitten blijkt uit de inschrijvingen. De Damloop by Night zit op twaalfduizend deelnemers (tweeduizend meer dan vorig jaar). De Dam tot Damloop telt, wederom, het maximum van zo'n vijftigduizend lopers.

Hoewel een enkele loper de Nightrun letterlijk gebruikt als warming-up voor de volgende dag, zijn het twee verschillende doelgroepen. Zo is zeventig procent van de Nightrundeelnemers vrouw en dertig procent man. Bij de Dam tot Damloop is de verhouding in balans.

'Zusje'
Hoewel het dit jaar pas de tweede editie van de Nightrun is, mag het 'zusje' van de traditionele loop zich nu al de grootste 'funrun' van Nederland noemen. Een hardloopevenement waar verantwoord sporten hand in hand gaat met een flitsend uiterlijk en waar het accent ligt op kleurrijk vermaak, zoals muziek.

Een goed voorbeeld van zo'n 'funrun' is de colorrun, waarbij deelnemers worden besproeid met uitwasbare verf. 'Mensen moeten worden verrast, zodat ze op een gegeven moment niet meer het gevoel hebben dat ze hardlopen, maar dat ze worden gedragen door de sfeer.'

Mijderwijk, die als zevenjarig jochie zijn eerste wedstrijd liep en naar eigen zeggen zou uitgroeien tot een gedegen subtopper op de baan, moet eerlijk toegeven dat hij best moest wennen aan de opkomst van de 'funrun'. 'Het heeft even geduurd voordat ik het kon waarderen, ja. Maar je moet je in dit vak kunnen verplaatsen in de doelgroep. Daar doe je het tenslotte voor. En dat maakt dit werk ook wel weer heel leuk.'

Dus laat hij zich meeslepen in termen als 'energyzone' en 'cheering-zone', waar de hardlopers zaterdag tijdens het rennen een stop kunnen maken om de welbekende selfie te maken. Toch zijn er wel grenzen, vindt hij. 'Een zwaailamp op het hoofd kan ik wel waarderen, of glow in the dark-accenten en neonstickers op het lichaam, maar ik heb ook weleens mensen gezien die verkleed waren als aardbei. Dat is bovendien niet logisch ook, want je kan behoorlijk oververhit raken in zo'n pak.'

Afstand
Overigens is het sportieve element bij de Nightrun niet helemaal onbelangrijk, wil Mijderwijk benadrukken. De organisatie verlengde zelfs de afstand van vorig jaar (6,4 kilometer) naar acht kilometer, vijf Engelse mijl. Precies de helft van de afstand van de Dam tot Damloop. 'Het was nog even spannend of er daardoor mensen zouden afhaken. Maar uit het aantal inschrijvingen blijkt dat we de goede keuze hebben gemaakt.' Onder de twaalfduizend lopers bevinden zich honderdveertig wedstrijdlopers die gaan strijden om verschillende prijzen; nog een verschil met vorig jaar.

Er is nog wel één probleem. Het parcours is honderd meter te kort, heeft Mijderwijk geconstateerd na een zorgvuldige meting op zijn fiets vanochtend. 'Dat lijkt misschien weinig. Maar kijk, ze starten en finishen hierachter in de straat. En daarnaast is de kledinguitgifte. En als we het één opschuiven moet het ander ook opschuiven en voor je het weet treed je buiten het gebied dat we met de gemeente hebben afgesproken.'

Maar dat moet wel goedkomen volgens de organisator, die inmiddels wel wat gewend is. Zijn grootste uitdaging moet nog komen, wanneer hij over een paar dagen opgesloten zit in een commandohok van de politie, om, met zijn telefoon in de ene hand en twee portofoons in de andere, als een soort regisseur het hele gebeuren aan te sturen.

Goed gevoel
Voor hem geen funfactor maar stressfactor, totdat de laatste loper binnen is. Mijderwijk: 'Ik kijk uit naar het moment dat iedereen is gefinisht. Als team werk je maandenlang ergens naartoe om een product te leveren. Dat moment dat je beseft dat je het met elkaar hebt gefikst, geeft een enorm goed gevoel.'

Hij werpt nog een laatste blik op het lege veld. 'Alleen nog even kijken waar we die honderd meter vandaan gaan halen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden